BMW GS Trophy 2020: Περιπέτεια στη Νέα Ζηλανδία!

Με απίστευτες δοκιμασίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/2/2020

Για το 2020 η BMW αποφάσισε να διοργανώσει το GS Trophy στη μαγευτική Νέα Ζηλανδία. Πάνω από 20 εθνικές και όχι μόνο ομάδες –αποτελούμενες από τρεις αναβάτες- έλαβαν μέρος στον θεσμό που διοργανώνει ο γερμανικός κολοσσός, ενώ μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν και δυο ομάδες γυναικών!

Αφετηρία ήταν η παραλία Napier και οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει απ’ τα άγρια χαράματα –στις 5:30 π.μ.- για να προετοιμαστούν για μια επική διαδρομή που θα διαρκούσε πάνω από 11 ώρες. Μέσα από δύσβατα και μαγευτικά μονοπάτια οι ομάδες, αφότου διέσχισαν την ηφαιστειογενή περιοχή Putauaki ανέβηκαν στην κορυφή του Edgecumbe, ενός ανενεργού ηφαιστείου, με υψόμετρο 821μ. Έπειτα, περιπλανήθηκαν σε δάση και βρέθηκαν σε χωματόδρομους κοντά στις ακτές των ποταμιών.

Η BMW θέλοντας να κάνει τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα, είχε προσθέσει και προκλήσεις μέσα στη διαδρομή με διάφορες δοκιμασίες, όπως την ανάβαση λόφων με μεγάλη κλίση – εκεί σημειώθηκαν και αρκετές πτώσεις. Μάλιστα, κάθε πτώση είχε και αρνητική βαθμολογία για τις ομάδες.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει πλούσιο gallery

Αφότου το καραβάνι άφησε πίσω του τα ποτάμια έθεσε ως προορισμό τους καταρράκτες Mokau, που βρίσκονται στη λίμνη Wikaremoana. Εκεί τους περίμενε και η δεύτερη δοκιμασία, που θύμιζε περισσότερο αγώνα Trial, καθώς για την επιτυχή ολοκλήρωσή της χρειαζόταν η άριστη συνεργασία του αναβάτη με τους teammates του.

Κάθε ομάδα επέλεγε έναν αναβάτη της και του έδενε τα μάτια μόλις ανέβαινε στη μοτοσυκλέτα του. Σκοπός του Sena Challenge” ήταν να χρησιμοποιήσουν τα μέλη της ομάδας το σύστημα ενδοεπικοινωνίας της Sena και να καθοδηγήσουν σωστά τον “τυφλό” αναβάτη μέσα από μια slalom διαδρομή.

Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμασίας, το “Rally” της BMW κατευθύνθηκε για την παραλία Hawke. Μέχρι να φτάσουν εκεί το τερέν να άλλαξε πολλές φορές, από βατό χωματόδρομο, σε σαθρό και δύσκολο μέχρι και σε πολύ τεχνικό με κοτρώνες, ενώ απ’ του μενού δεν έλειψε και η επίθεση ενός κοπαδιού από πρόβατα. Ο τερματισμός ήταν λίγο έξω απ’ το λιμάνι του Napier, με το καραβάνι ουσιαστικά να επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε.

Η δεύτερη μέρα επιφύλασσε μια διαδρομή 321 χιλιομέτρων με τα 180 από αυτά να είναι στην άσφαλτο, τα 170 στο χώμα και τα 10 στην άμμο. Παράλληλα, μέσα στο πρόγραμμα υπήρχαν και τρεις προκλήσεις για τις ομάδες. Οι αναβάτες κινήθηκαν κατά μήκος της παραλίας μέχρι να φτάσουν στο Ακρωτήρι του Απαγωγέα (σ.σ. Το Cape Kidnappers πήρε το όνομά του το 1769, όταν οι Μαορί ιθαγενείς απήγαγαν τον μούτσο του Καπετάνιου James Cook). Εκεί τους περίμενε η πρώτη πρόκληση που δεν ήταν άλλη απ’ το να σπρώξουν τα μέλη της ομάδας σβηστή μια μοτοσυκλέτα τους μέσα σε μια διαδρομή slalom.

Μετά από αρκετό κόπο, καθώς πέρα απ’ το βάρος των μοτοσυκλετών το αμμώδες έδαφος έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα, οι ομάδες άφησαν πίσω τους την παραλία και κατευθύνθηκαν στην ενδοχώρα. Πέρασαν απ’ τους διάσημους αμπελώνες των Elephant Hill, Black Ridge και Clear View μέχρι να φτάσουν στην Wairarapa. Από εκεί κατευθύνθηκαν νότια με προορισμό το Herbertville και στόχο να ξαναβρεθούν στην παραλία, που τους περίμενε η δεύτερη πρόκληση. Ήταν ένας αγώνας πήγαινε-έλα κατά μήκος της αμμουδιάς και αυτός που θα σταματούσε επιτυχώς στο “stop box” θα ήταν ο νικητής.

Το τελευταίο σκέλος της δεύτερης μέρας περιλάμβανε μια μεικτή διαδρομή 200km γεμάτη στροφές και με την άσφαλτο να δίνει τη θέση της στους χωματόδρομους συχνά-πυκνά. Ο τερματισμός ήταν στο Castlepoint – άλλο ένα απ’ τα μέρη που είχε ανακαλύψει ο Cook και πήρε το όνομά του απ’ τη μορφολογία της παραλίας, που περικυκλώνεται και προστατεύεται από βράχους.

Η τελευταία δοκιμασία της ημέρας ήταν ένα διαγωνισμός φωτογραφίας. Οι φωτογραφίες που τράβηξαν οι αναβάτες θα αναρτηθούν εδώ στις 11 Φεβρουαρίου και για 24 ώρες όσοι θέλουν, μπορούν να επιλέξουν την καλύτερη (σ.σ. η ιστοσελίδα θα ενεργοποιηεθί στις 11/02).

Η BMW είναι μια premium εταιρεία μοτοσυκλετών και αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από την αξία των μοτοσυκλετών της όσο και από αυτά που διοργανώνει για τους πιστούς αναβάτες της. Το GS Trophy είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα, ενισχύοντας τους δεσμούς της εταιρείας με όσους εμπιστεύονται το όνομά της μέσω της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρα που προάγει.

Ετικέτες

Honda CB1000GT: Πτώση τιμής της πανάκριβης σχάρας της sport touring

Μείωση 31% από την ελληνική αντιπροσωπεία – Εξακολουθεί να είναι δυσθεώρητη
Honda CB1000GT σχάρα 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

4/9/2026

Μετά τον ντόρο που προκλήθηκε για το κόστος που καλείται να πληρώσει ένας αναβάτης για την αγορά της σχάρας για το CB1000GT από τον κατάλογο των γνήσιων αξεσουάρ της Honda, η ελληνική αντιπροσωπεία προχώρησε σε σημαντική μείωση.

Η πιο ακριβή ίσως σχάρα σε σύγχρονη μοτοσυκλέτα ευρείας παραγωγής μόλις έγινε φθηνότερη. Ο λόγος φυσικά για τη σχάρα του Honda CB1000GT για την οποία σας είχαμε μιλήσει πριν από λίγες ημέρες λόγω της εντύπωσης που μας είχε κάνει η αρχική της τιμή που είχε οριστεί στα 959 ευρώ.

Στην επικοινωνία που είχαμε με την ελληνική αντιπροσωπεία ενημερωθήκαμε ότι όντως πρόκειται για μία απλή μεταλλική σχάρα που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη δυσθεώρητη τιμή αγοράς της, η οποία είναι πολλαπλάσια σε σχέση με οποιαδήποτε σχάρα ανταγωνίστριάς της. 

Ενημερωθήκαμε επίσης ότι έχουν γίνει οι επαφές με τα κεντρικά της Honda να επανεξεταστεί το κόστος της σχάρας και πως αν δεν οι επίσημες ενέργειες της Honda δεν έφερναν το επιθυμητό αποτέλεσμα τότε η ελληνική αντιπροσωπεία θα έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια της.

Λίγες ημέρες μετά από το σχετικό άρθρο η τιμή της σχάρας στην επίσημη ιστοσελίδα της Honda έπεσε κατά 31% ακριβώς: από 959 ευρώ που κόστιζε η νέα της τιμή βρίσκεται στα 661 ευρώ. Ένα ποσό που εξακολουθεί να είναι δυσθεώρητα υψηλό για μία τυπική μεταλλική σχάρα μοτοσυκλέτα, όχι όμως όσο παράλογο ήταν πριν.

Honda CB1000GT σχάρα 2026

Σε μια βόλτα που κάναμε στις επίσημες ιστοσελίδες της Honda σε μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές της Ευρώπης φαίνεται ότι σε κάποιες χώρες έχει γίνει κάποιου είδους μείωση, ενώ σε άλλες διατηρείται η τιμή της σχάρας στα προηγούμενα επίπεδα. Η σχάρα δεν πωλείται εκεί ξεχωριστά αλλά ως πακέτο με το top case, έτσι τουλάχιστον παρουσιάζεται και στις ιστοσελίδες δεν υπάρχει ξεχωριστά η τιμή της όπως στην Ελλάδα.

Τη σχάρα και το top case συνοδεύουν ως κωδικοί ο αφαλός της κλειδαριάς, το κάλυμμα του top case στο χρώμα της μοτοσυκλέτας, όπως και το μαξιλαράκι για την πλάτη του οδηγού. Με όλα αυτά μαζί το αντίστοιχο πακέτο στην Ελλάδα κοστίζει πλέον 1.363 ευρώ από 1.661 που κόστιζε πριν με το top case χωρητικότητας 50 λίτρων.

Η παραπάνω τιμή δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσα στις υψηλότερες στην Ευρώπη γιατί στην Πολωνία όλα τα παραπάνω που προσφέρονται πακέτο κοστίζουν 1.730 ευρώ κάτι που σημαίνει ότι δεν έχει γίνει εκεί μείωση στην τιμή της σχάρας. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και στην Ισπανία με την τιμή του πακέτου να βρίσκεται στα 1.561 ευρώ. Η τιμή του στη Γερμανία είναι 1.469 ευρώ και όπως και στην Ισπανία μάλλον υπάρχει κάποια μείωση όχι όμως τόσο μεγάλη όσο της ελληνικής αντιπροσωπείας και αυτό ισχύει και για την αγορά της Τσεχίας με την τιμή να βρίσκεται στα 1.466,72 ευρώ. 

Από την άλλη σίγουρα έχουμε αλλαγή τιμής στη Γαλλία με την τιμή αγοράς να βρίσκεται στα 1.375 ευρώ. Η χαμηλότερη τιμή για τη σχάρα και τη βαλίτσα του CB1000GT με όλα τα παρελκόμενα μας έρχεται από το Ηνωμένο Βασίλειο όπου επίσημη βρίσκεται στα 1.289 ευρώ, ενώ υπάρχουν και επίσημοι dealers, οι οποίοι προσφέρουν επιπλέον έκπτωση που ρίχνει την τιμή του πακέτου στα 1.152 ευρώ.

Τα παραπάνω μας δείχνουν ότι τα κεντρικά της Honda δεν έχουν αναθεωρήσει την τιμή της εργοστασιακής σχάρας και ότι κάθε αντιπροσωπεία έχει πάρει την κατάσταση στα χέρια της με την ελληνική να έχει κάνει μια από τις μεγαλύτερες μειώσεις. Είναι όμως αυτή αρκετή για να κάνει ανταγωνιστικό το εργοστασιακό προϊόν σε σχέση με κάποια after market επιλογή;