BMW: Κατασκευή 3D Printing εξαρτημάτων στην πίστα!

Από Πρωταπριλιάτικο αστείο στην πραγματικότητα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

1/2/2021

Κάθε πρώτη Απριλίου η BMW ανεβάζει στο επίσημο site της μια χιουμοριστική είδηση και πριν μερικά χρόνια είχε βάλει μια φωτογραφία ενός R1200GS όπου μέσα στην μπαγκαζιέρα του είχε έναν 3D εκτυπωτή. Το “σενάριο” έλεγε πως με αυτόν τον εκτυπωτή, ο αναβάτης μπορεί να κατασκευάζει μόνος του όποιο ανταλλακτικό χρειάζεται, ακόμα κι αν ταξιδεύει στα βάθη της αφρικανικής ηπείρου.

Τώρα όμως, αυτή η ιδέα που ξεκίνησε ως πρωταπριλιάτικο αστείο βρίσκει την εφαρμογή της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα SBK από την εργοστασιακή ομάδα της BMW. Συγκεκριμένα, ένας φορητός 3D εκτυπωτής χρησιμοποιείται ώστε να σχεδιάζονται και να κατασκευάζονται επιτόπου ορισμένα εξαρτήματα (π.χ. αρθρώσεις του μοχλικού της πίσω ανάρτησης, βάσεις μαρσπιέ κ.τ.λ.). Προφανώς τα πλαστικά εξαρτήματα που φτιάχνει ο 3D εκτυπωτής δεν είναι έτοιμα για χρήση, όμως κερδίζουν τεράστιο χρόνο σε σχέση με την παραδοσιακή διαδικασία, όπου έπρεπε να περιμένουν να τελειώσουν οι δοκιμές στην πίστα, να πάνε πίσω στη Γερμανία, να φτιάξουν τα νέα εξαρτήματα και να περιμένουν τις επόμενες δοκιμές για να δουν αν δουλεύουν.

Αντιθέτως τώρα, σχεδιάζοντας και κατασκευάζοντας επιτόπου το νέο εξάρτημα που χρειάζονται και δοκιμάζοντας την εφαρμογή του πάνω στη μοτοσυκλέτα, αρκεί να στείλουν με e-mail το ψηφιακό αρχείο στη Γερμανία ή σε όποιον κατασκευαστή επιθυμούν, να τους το κατασκευάσει στο υλικό που επιθυμούν και να το έχουν στα χέρια τους ακόμα και την επόμενη ημέρα! Η ιδέα για την κατασκευή εξαρτημάτων την στιγμή που τα χρειάζεσαι δεν είναι νέα στους αγώνες. Την εποχή που στα Grand Prix μπορούσαν οι ομάδες να έχουν όποια μάρκα ελαστικών ήθελαν και οι εταιρείες ελαστικών ανταγωνίζονταν η μία την άλλη, η Michelin είχε διαμορφώσει μια νταλίκα όπου κατασκεύαζε slick ελαστικά επιτόπου ώστε να ταιριάζουν απόλυτα με τις απαιτήσεις της κάθε ομάδας τη δεδομένη στιγμή.

Έξυπνες κάμερες – Νέος διαγωνισμός με μικρότερο προϋπολογισμό, σιγή ιχθύος για λάθος ενδείξεις στην πιλοτική φάση

Το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης προκήρυξε νέο διαγωνισμό μετά την ακύρωση του πρώτου λόγω προσφυγών
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/6/2026

Ο νέος διαγωνισμός γίνεται “για τη σύναψη μεικτής σύμβασης προμήθειας και παροχής υπηρεσιών για την Προμήθεια, εγκατάσταση, λειτουργία και συντήρηση δικτύου Καμερών Καταγραφής Παραβάσεων Κ.Ο.Κ.” και έχει συνολικό προϋπολογισμό 44.055.805 ευρώ, ενώ το κριτήριο κατακύρωσης θα είναι η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά βάσει βέλτιστης σχέσης ποιότητας-τιμής.

Το αντικείμενό του τώρα αφορά μόνο τις 1.000 σταθερές κάμερες που πρόκειται να αναπτυχθούν σε σταθερά σημεία ανά τη χώρα και όλα τα συμπαραμαρτυρούντα τους: βάσεις στήριξης, ηλεκτρολογική εγκατάσταση, δικτύωση, συντήρηση, εκπαίδευση αστυνομικών στη χρήση τους. Δεν περιλαμβάνει δηλαδή τις κινητές κάμερες που θα μπουν σε λεωφορεία, οι οποίες πιθανότατα θα ανατεθούν σε διαφορετικό διαγωνισμό.

Ο νέος διαγωνισμός θέτει ως καταληκτική ημερομηνία για την κατάθεση προσφορών την 27η Ιουλίου 2026 και την ηλεκτρονική τους αποσφράγιση την 28η Ιουλίου, ωστόσο προβλέπει σχεδόν το μισό κόστος από πριν και η αιτία είναι η αφαίρεση του όρου προαίρεσης, δηλαδή της δυνατότητας επέκτασης της παραγγελίας σε μετέπειτα χρόνο. Σύμφωνα με το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ο λόγος που δεν ενσωματώθηκε ξανά η προαίρεση είναι πως δεν μπορούν να είναι γνωστές εκ των προτέρων οι τεχνικές προδιαγραφές που θα ισχύουν σε μερικά χρόνια, έτσι η κυβέρνηση δεν ήθελε να δεσμευτεί με ένα πακέτο συγκεκριμένων προδιαγραφών που ενδεχομένως να έχει ξεπεραστεί ή βελτιωθεί ως την επόμενη προμήθεια.

Θυμίζουμε πως ο πρώτος διαγωνισμός που είχε προκηρυχθεί ματαιώθηκε στα τέλη Μαΐου μετά από αρκετές προσφυγές εταιρειών που επικαλούνταν είτε ασαφείς τεχνικές προδιαγραφές ή υπονοούσαν φωτογραφικό διαγωνισμό που πρακτικά περιέγραφε τα προϊόντα ενός συγκεκριμένου κατασκευαστή.

Στο μεταξύ η επικαιρότητα έχει γεμίσει από δημοσιεύματα στον ημερήσιο Τύπο που μιλούν για τεράστιο ποσοστό λανθασμένων καταγραφών από τις “έξυπνες” κάμερες. Με εκτιμήσεις για αστοχία σε πάνω από 90% των βεβαιωμένων παραβάσεων, τα σχετικά δημοσιεύματα επικαλούνται αστυνομικές πηγές, γεγονός που κάνει ιδιαίτερα ανησυχητικό το όλο ζήτημα καθώς, από τη στιγμή που οι κάμερες θα έχουν δικτυωθεί ως προβλέπεται, θα λειτουργούν αυτόνομα. Αυτό σημαίνει πως όποιοι δεχτούν κλήση για παράβαση που κρίνουν πως ήταν λανθασμένη, θα πρέπει να πληρώσουν το πρόστιμο και να προσφύγουν κατά της καταγραφής, γεγονός που μπορεί να πλημμυρίσει τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Στην παρούσα φάση, οι λιγοστές κάμερες που έχουν εγκατασταθεί πιλοτικά δεν υποστηρίζονται από σέρβερς τεχνητής νοημοσύνης, αλλά τα ευρήματά τους περνούν από την κλασική μέθοδο, έλεγχο από αστυνομικό. Προφανέστατα όμως δεν υπάρχουν αρκετοί αστυνομικοί να τσεκάρουν τι κατέγραψε κάθε μια από τις κάμερες που διαφημίζονται πως θα πιάνουν χιλιάδες παραβάτες κάθε μέρα.