BMW Motorrad International GS Trophy 2022 - Μέρα 1η

Από την Καβάγια στο κάστρο Βερατίου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/9/2022
Την Κυριακή 4/9 ξεκίνησε το BMW Motorrad International GS Trophy 2022, που φέτος διεξάγεται στη γείτονα Αλβανία, με τους συμμετέχοντες να ξεκινούν από τη βάση του event στο Kavaje, στις ακτές της Αδριατικής, και να κατευθύνονται προς την ενδοχώρα, σκαρφαλώνοντας στα βουνά, για να καταλήξουν στο βυζαντινό κάστρο του Βερατίου, μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Ως συνήθως για τη διοργάνωση, οι αναβάτες είχαν ξυπνήσει με τα κοκόρια, για πρωινό στις 6 τα χαράματα και εκκίνηση στις 7. Οι ομάδες ξεκίνησαν σε ζευγάρια, ανά πεντάλεπτα διαστήματα, και δεν πέρασαν ούτε 15 λεπτά στα μονοπάτια μέχρι να φτάσουν στο πρώτο ειδικό τεστ του GS Trophy για φέτος, με τίτλο “Δοκιμή Καλωσορίσματος”, στην άκρη του γκρεμού πάνω από την ακτογραμμή. 
Μετά τη δοκιμή, οι ομάδες ακολούθησαν μια μείξη δρόμων, από άσφαλτο και χώμα, προς τα ενδότερα της χώρας...
...μέχρι που έφτασαν σε μια εξαιρετικά απότομη ανηφόρα με χαλίκι και πέτρα δίπλα, όπου αρκετοί αναβάτες χρειάστηκαν τη βοήθεια των υπόλοιπων μελών της ομάδας τους για να ανέβουν οι μοτοσυκλέτες στην κορυφή.
 
Αφού ξεμπέρδεψαν με την ανηφόρα αυτή, οι αναβάτες των GS έφτασαν στο δεύτερο ειδικό τεστ της ημέρας με τίτλο “Holta Enduro Lap”. Εδώ οι αναβάτες κλήθηκαν να διασχίσουν μια απαιτητική διαδρομή μέσα σε μια κοίτη ποταμού, με τη λάσπη και τις γλιστερές πέτρες να προσθέτουν δυσκολία στο εγχείρημα.
Στο τελευταίο κομμάτι της ημέρας, οι αναβάτες απόλαυσαν ένα δίωρο οδήγησης σε ανοιχτά μονοπάτια enduro, που διέσχιζαν κοιλάδες και λόφους, σε διαδρομή που έρεε, δίχως το “στραμπούληγμα” των προηγούμενων δυσκολιών της διαδρομής.
Ο τερματισμός έλαβε χώρα στο κάστρο του Βερατίου, ένα ορεινό κάστρο που χρονολογείται κυρίως από τον 13ο αιώνα, και περιέχει πολλές βυζαντινές εκκλησίες και οθωμανικά τζαμιά. 
 
Η πόλη του Βερατίου που βρίσκεται γύρω του είναι το ίδιο θεαματική, με αλπική ατμόσφαιρα, χάρη και στα ψηλά βουνά που βρίσκονται στα ανατολικά της.
Συνολικά οι αναβάτες πέρασαν σχεδόν 11 ώρες στον δρόμο την πρώτη ημέρα, μια “ήπια εισαγωγή” στο GS Trophy, όπως την περιέγραψε ο Διευθυντής της διοργάνωσης, Chris Zimmerman.
 
Όσον αφορά στη βαθμολογία των ομάδων, ενώ οι περισσότεροι περίμεναν την Νότια Αφρική να μπει δυνατά στον αγώνα για την υπεράσπιση του τίτλου της, ήταν η ομάδα της Βρετανίας που πρώτευσε με νίκες και στα δύο ειδικά τεστ της ημέρας, χτίζοντας διαφορά με το καλημέρα. Στις γυναικείες ομάδες, ήταν η ομάδα της Γερμανίας που έκλεισε την πρώτη ημέρα στην κορυφή με μια πρώτη και μια δεύτερη θέση στα δύο τεστ.
 
Top-3 ανδρικών ομάδων
1. Βρετανία 50 βαθμοί
2. Ταϊλάνδη 33
3. Νότια Αφρική 26
 
Top-3 γυναικείων ομάδων
1. Γερμανία 45 βαθμοί
2. Νότια Αφρική 40
3. Μεξικό 35

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.