Τρία είναι τα μεγάλα προβλήματα του κάνουν δύσκολη την μαζική παραγωγή πλαισίων από carbon fiber. Το ένας είναι ο χρόνος που απαιτείται για την παραγωγή τους και εκτοξεύει δυσανάλογα το κόστος. Ο δεύτερος έχει να κάνει με τις δυσκολίες αλλαγών στο σχεδιασμό για να μπορέσεις να χρησιμοποιήσεις το ίδιο πλαίσιο σε διαφορετικά μοντέλα και ο τρίτος έχει να κάνει με θέματα ασφάλειας, καθώς το carbon έχει τρομερή αντοχή ως σύνολο, αλλά αν υποστεί την παραμικρή ζημιά καταρρέει και μάλιστα χωρίς καμία προειδοποίηση.
Όλα αυτά τα προβλήματα προσπαθεί να λύσει η πατέντα που κατέθεσε η BMW, η οποία βασίζεται στην ιδέα τμηματικής χρήσης του carbon ως ενισχυτικό σε αλουμινένια ή ατσάλινα πλαίσια. Με αυτό τον τρόπο, οι σχεδιαστές έχουν μεγαλύτερη ελευθερία, καθώς μπορούν να αλλάζουν όποια μέρη του μεταλλικού πλαισίου χρειάζεται για να ταιριάζουν σε διαφορετικά μοντέλα και την ίδια στιγμή τα carbon κομμάτια να είναι κοινά, προσφέροντας μικρότερο βάρος, αλλά και τυποποιημένη διαδικασία παραγωγής που μειώνει το κόστος σημαντικά.
