BMW R 12 G/S: Κιτ της Unit Garage την μετατρέπει σε Dakar
Περιλαμβάνει μεταξύ άλλων ντεπόζιτο 25 λίτρων και εξάτμιση της Akrapovic
Από τον
Παύλο Καρατζά
11/8/2025
Μια έκδοση Rallye Dakar της νέας BMW R 12 G/S θα παρουσίαζε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αλλά δεν είναι – ακόμα – διαθέσιμη από το εργοστάσιο. Ωστόσο, σύντομα θα κυκλοφορήσει ένα αντίστοιχο κιτ μετατροπής από την Unit Garage της Ιταλίας.
Η BMW είχε πετύχει 4 νίκες την δεκαετία του 1980 στον θρυλικό αγώνα Dakar με την μοτοσυκλέτα R80G/S. Ο Fabio Marcaccini, ιδρυτής της εταιρείας Unit Garage συμμετείχε για χρόνια με την προσωπική του BMW στο Dakar. Έτσι όταν είδε τη νέα BMW R 12 G/S με τον αερόψυκτο/ελαιοψυκτό κινητήρα Boxer, του ξύπνησαν μνήμες από το παρελθόν και ξεκίνησε μαζί με τον συνεργάτη του Michiel Verstockt να κατασκευάζουν ειδικό κιτ που θα μετατρέπει την BMW R 12 G/S σε Dakar.
Ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά των μοτοσυκλετών που συμμετέχουν στο Dakar είναι το μεγαλύτερο ντεπόζιτο που είναι απαραίτητο για την κάλυψη των πολλών χιλιομέτρων. Έτσι, η Unit Garage κατασκεύασε ένα νέο μεγαλύτερο ντεπόζιτο που αυξάνει την χωρητικότητα από 15,5 σε 25 λίτρα, που μπορεί να δώσει μία αυτονομία έως 500 χιλιόμετρα. Μάλιστα το συγκεκριμένο ντεπόζιτο είναι και ελαφρύτερο από το εργοστασιακό κατά 1,7 κιλά.
Αν και η Unit Garage διαθέτει ήδη στη γκάμα της, δικά της συστήματα εξάτμισης και σιγαστήρες, στο μέλλον θα διατίθεται για τη BMW R 12 G/S μια ειδική εξάτμιση που έχει αναπτυχθεί σε συνεργασία με την Akrapovic. Το τελικό της που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του πίσω μέρους παραπέμπει τυπικά στην αρχική G/S του 1981. Η εξάτμιση είναι κατασκευασμένη από τιτάνιο και ζυγίζει μόλις 2 κιλά. Όπως ήταν αναμενόμενο, η Akrapovic και η Unit Garage υπόσχονται “ισχυρότερη απόδοση και πιο σπορ ήχο” – με έγκριση κυκλοφορίας στην ΕΕ.
Προαιρετικά, η Unit Garage προσφέρει διάφορα άλλα αξεσουάρ για τη BMW R 12 G/S, όπως προστασίες, ανθεκτικότερους ακτινωτούς τροχούς (18 ιντσών πίσω και 21 μπροστά) και αποσκευές
Επίσης το κιτ περιλαμβάνει διαφορετική μάσκα, ουρά και χούφτες από τα εργοστασιακά, με εμφάνιση που παραπέμπει στην δεκαετία του 1980. Οι τιμές δεν είναι ακόμα διαθέσιμες και η σειρά της Unit Garage αναμένεται να είναι πλήρως διαθέσιμη σε λίγους μήνες.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.