BMW R 1300 GS – Σκαρφάλωσε στις Άνδεις, μόλις 136 μέτρα κάτω από το ρεκόρ του Tenere με τον Tarres [VIDEO]

Στα 6.020 μέτρα υψόμετρο έφτασαν 4 BMW R 1300 GS τα οποία φορούσαν ελαστικά της Metzeler σε λιγότερο από 24 ώρες
motomag BMW R 1300 GS – Σκαρφάλωσε στις Άνδεις 136 μέτρα λιγότερο από το Tenere του Tarres [VIDEO]
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

27/12/2023

Το νέο Adventure μοντέλο της BMW το R 1300 GS για το οποίο θα διαβάσετε στο τεύχος 650 του ΜΟΤΟ, έλαβε μέρος σε μία εκτός δρόμου δοκιμή στην Χιλή η οποία περιελάμβανε “αναρρίχηση” στην βόρεια πλευρά του Nevado Ojos de Salado, του υψηλότερου ενεργού ηφαιστείου στον κόσμο το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 6.893 μέτρων.

Τα 4 BMW R 1300 GS τα οποία δεν είχαν καμία μετατροπή όσον αφορά τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους, χρησιμοποιούσαν τα ελαστικά Metzeler Karoo 4, ενώ αναβάτες ήταν οι Salvatore Pennisi (διευθυντής τμήματος δοκιμών και τεχνικών σχέσεων της Metzeler), Christof Lischka (επικεφαλής δοκιμών της BMW), Michele Pradelli (πρωταθλητής extreme enduro και δοκιμαστής στο περιοδικό InMoto) και ο Karsten Schwers (δημοσιογράφος και δοκιμαστής του γερμανικού περιοδικού Motorrad). Οι τέσσερις τους πριν ξεκινήσουν την αποστολή τους χρειάστηκε να εγκλιματιστούν με τις συνθήκες της περιοχής καθώς στα μεγάλα υψόμετρα το οξυγόνο μειώνεται και οι θερμοκρασίες φτάνουν τους -10 Κελσίου το πρωί ενώ το βράδυ μέχρι και τους -20 Κελσίου. Οι Pennisi, Pradelli, Schwers και Lischa αφού ολοκλήρωσαν την περίοδο εγκλιματισμού στο Circuito de los Seis Miles κατέβηκαν στο επίπεδο της θάλασσας και συγκεκριμένα στις ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού, στην Bahia Inglesa για να ξεκινήσουν την τελική τους προσπάθεια.

BMW R 1300 GS – Σκαρφάλωσε στις Άνδεις 136 μέτρα λιγότερο από το Tenere του Tarres [VIDEO]

Στις 6 Δεκεμβρίου και τοπική ώρα 15:00, τα 4 BMW R 1300 GS ξεκίνησαν να σκαρφαλώνουν στην βόρεια πλευρά του Nevado Ojos de Salado. Ξεπερνώντας τις κροκάλες, τα δύσβατα ανηφορικά σημεία, τις χαμηλές θερμοκρασίες και κάθε άλλο εμπόδιο οι τέσσερις αναβάτες κατάφεραν μέσα σε 19 ώρες και 22 λεπτά να φτάσουν τα 6.006 μέτρα υψόμετρο, με τα 4 GS να καταφέρνουν να φτάσουν τελικά στα 6.020 μέτρα υψόμετρο στις 7 Δεκεμβρίου. Μπορεί οι τέσσερις τους να μην κατάφεραν να σπάσουν το ρεκόρ Guiness του Pol Tarres και του Yamaha Tenere (6.157 μέτρα) ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν μειώνει την προσπάθεια και τις δυνατότητες της νέας γερμανικής μοτοσυκλέτας.

Ο Salvatore Pennisi δήλωσε: “Αυτή η αποστολή μας επέτρεψε να επιβεβαιώσουμε την ισχυρή σχέση μεταξύ της Metzeler και της BMW. Πάνω από όλα, να δείξει την αξία των δύο εταιρειών, που οποιοσδήποτε μπορεί να αγοράσει και να χρησιμοποιήσει ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Η ανάβαση στα 6.000 μέτρα ήταν εξαιρετικά σκληρή, ειδικά για εμάς τους αναβάτες, που έπρεπε να περάσουμε από απαιτητική φυσική προετοιμασία πριν ανεβούμε στις μοτοσυκλέτες μας.”

BMW R 1300 GS – Σκαρφάλωσε στις Άνδεις 136 μέτρα λιγότερο από το Tenere του Tarres [VIDEO]

O Christof Lischka ανέφερε: "Είμαι ευτυχής που μπορέσαμε να αναλάβουμε αυτή την πρόκληση με τη νέα R 1300 GS και την αντιμετωπίσαμε με επιτυχία. Η νέα GS αποδεικνύει τις εκτός δρόμου δυνατότητες της στη βασική της έκδοση δείχνοντας τι μπορεί να κάνει σε ακραίες καταστάσεις."

 

Ετικέτες

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες