Βουλευτής και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας, παραβιάζει τον ΚΟΚ σε ζωντανή μετάδοση! [VIDEO]

"Πιάστηκε στα πράσα" ενώ μιλούσε στη Βουλή! - Ζήτησε συγγνώμη
Ανδρέας Παναγιωτόπουλος οδηγούσε και μιλούσε στο κινητό στη Βουλή
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

20/12/2024

Ένα ακόμη απίστευτο κι όμως ελληνικό περιστατικό από μέλος του κοινοβουλίου που "τυχαίνει" να είναι και στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας!

Ο λόγος για τον Ανδρέα Παναγιωτόπουλο, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και αντιπρόεδρο της Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της Βουλής (α' ή β', ανάλογα με τη σελίδα της βουλής που έχετε επισκεφτεί), η οποία έχει ως αντικείμενο "τη διερεύνηση των αιτίων των τροχαίων ατυχημάτων και η υποβολή προτάσεων στους αρμόδιους Υπουργούς για τη δημιουργία των προϋποθέσεων ασφαλέστερης διακίνησης προσώπων και προϊόντων."

Το περιστατικό με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έγινε την Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου, όταν προσπάθησε να τοποθετηθεί ως τομεάρχης Υγείας του κόμματος του στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής και θεώρησε σωστό να το κάνει αυτό μέσω Webex, από το κινητό του, την ώρα που οδηγούσε. Μάλιστα στο σχετικό video φαίνεται ξεκάθαρα η προσπάθεια που κάνει ο βουλευτής καθώς οδηγεί παίρνοντας διαρκώς το βλέμμα του από τον δρόμο για να κοιτάξει προς τα κάτω, προς την κάμερα του κινητού του. Η ενέργεια του βουλευτή προκάλεσε και την αντίδραση της Νεφέλης Χατζηιωαννίδου ως προέδρου της επιτροπής, έπειτα και από παρέμβαση του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη να τον ρωτήσει αν οδηγεί όντως.

Ανδρέας Παναγιωτόπουλος οδηγούσε και μιλούσε στο κινητό στη Βουλή

"Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Έκανα λάθος, προκειμένου να είμαι συνεπής στις κοινοβουλευτικές μου υποχρεώσεις. Ζητώ συγγνώμη. Είμαι έτοιμος να δεχθώ όποια κύρωση αντιστοιχεί στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας", ήταν η δήλωση του βουλευτή και β' αντιπροέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας, ο οποίος είναι γιατρός στο επάγγελμα.

Ο κ. Παναγιωτόπουλος παραδέχτηκε ωχαδερφικά το λάθος του, για τα μάτια του κόσμου και θέλει να αντιμετωπιστεί ΜΟΝΟ σαν ένας απλός πολίτης αυτής της χώρας αποδεχόμενος ΜΟΝΟ τις κυρώσεις που προκύπτουν από τον ΚΟΚ. "Ξεχνά" πολύ βολικά την βουλευτική του ιδιότητα και το γεγονός ότι (πρέπει;) να αποτελεί πρότυπο με τη συμπεριφορά του για τους υπόλοιπους πολίτες. Ακόμη χειρότερα ίσως, ή όπως το θέτουν πιο σωστά για την περίσταση οι αγγλόφωνοι με το "add insult to injury", ούτε λόγος μέχρι στιγμής για παραίτηση, έστω από το προεδρείο της Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της Βουλής στο οποίο επανεξελέγη πρόσφατα.

Ο κ. Παναγιωτόπουλος έρχεται να προστεθεί στην πολύ ενδιαφέρουσα "ομάδα" πολιτικών που τηρούν μόνο εκείνους τους κανόνες οδικής ασφάλειας που τους βολεύουν. Τους πιο επιφανείς από αυτούς τους θυμηθήκαμε πρόσφατα με αφορμή φωτογραφία του επικεφαλής του Κινήματος Δημοκρατίας Στέφανου Κασσελάκη που τον δείχνει χωρίς κράνος στη σέλα σκούτερ.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.