Βραβείο για το Scrambler Ducati του "αύριο"!

Αμερικανός φοιτητής του ArtCenter College ο νικητής
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/5/2020

Με την ευκαιρία της παρουσίασης του νέου Scrambler Ducati 1100 PRO, που διοργανώθηκε τον περασμένο Φεβρουάριο στο ArtCenter College της Pasadena στην Καλιφόρνια, η Ducati δημιούργησε έναν διαγωνισμό για τους φοιτητές του κολλεγίου, με θέμα το Scrambler Ducati του μέλλοντος.

Μετά από τρεις μήνες, όλες οι προτάσεις κατατέθηκαν και αξιολογήθηκαν. Ο Jeremy Faraud, σχεδιαστής, και ο Andrea Ferraresi, Διευθυντής του Ducati Design Center, με την ομάδα των Scrambler Ducati, έκριναν τις εργασίες των φοιτητών με βάση την οπτική τους για το μέλλον, την παρουσίαση της εργασίας, την ποιότητα των τεχνικών σχεδίων και φυσικά το σχεδιαστικό τους στιλ.

Συνολικά, παρουσιάστηκαν 10 ολοκληρωμένα και διαφορετικά projects, τα οποία όμως είχαν κάποιους κοινούς παρονομαστές. Πολλοί φοιτητές εμπνεύστηκαν μια ηλεκτρική έκδοση του Scrambler Ducati για την αστική μετακίνηση, ενώ άλλοι κατέθεσαν προτάσεις για all-round μοντέλα, με πιο πολυδιάστατο χαρακτήρα δηλαδή, κατάλληλα για περισσότερες συνθήκες. Η πρόταση που κέρδισε ανήκει στην δεύτερη κατηγορία, καθώς κρίθηκε ότι αντιπροσωπεύει το πραγματικό πνεύμα της φίρμας. Ο Peter Harkins, ο φοιτητής του οποίου η εργασία αναδείχθηκε νικήτρια, θα έχει την ευκαιρία να φοιτήσει ως εκπαιδευόμενος στο Ducati Design Center στο Borgo Panigale.

"Η συνεργασία με το ArtCenter College της Pasadena, έδωσε την ευκαιρία για μια ενδιαφέρουσα ανταλλαγή εμπειριών με φοιτητές διαφορετικής κουλτούρας και διαφορετικού ακαδημαϊκού υπόβαθρου, οι οποίοι επαναπροσδιόρισαν το δικό μας Scrambler Ducati με ένα δημιουργικό τρόπο και από διαφορετικά σημεία αναφοράς", είπε ο Andrea Ferraresi. "Ο Peter Harkins ήταν ο καλύτερος στην μετουσίωση της πληροφορίας σε ένα επιτυχημένο project. Το αποτέλεσμα της δουλειάς του αποδείχθηκε ιδιαίτερα ολοκληρωμένο στην μελέτη των αναλογιών και στην εξέλιξη των λεπτομερειών. Η "ερμηνεία" που πρότεινε, αντλεί την έμπνευσή του από τις βασικές αξίες της φίρμας και διατηρεί τους τυπικούς στιλιστικούς κανόνες των Scrambler Ducati, όπως είναι το μικρό βάρος, η απλότητα των γραμμών και ο κεντρικός προβολέας που χαρακτηρίζεται από το διακριτικό "Χ", που πλέον θεωρείται η "υπογραφή" της μοτοσυκλέτας".

"Είμαι ευγνώμων στην Ducati και το ArtCenter που συνεργάστηκαν για να προσφέρουν αυτή τη δυνατότητα", δήλωσε ο Peter Harkins. "Είμαι τρομερά ενθουσιασμένος που θα δουλέψω μαζί με μια τόσο ταλαντούχα ομάδα σχεδιαστών στην Ducati και ανυπομονώ να μάθω νέες τεχνικές και να αποκτήσω νέες ικανότητες. Ευχαριστώ τους συμφοιτητές μου που με ώθησαν να προσπαθήσω για το καλύτερο, και τον καθηγητή μας, κ. Alex Earle, που μας ενέπνευσε μέσα από το Powersports Τμήμα του. Είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα".

 

 

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»