Brembo GP4-MS: MotoGP δαγκάνες για όλους, με αντίστοιχο τίμημα

Τα MotoGP πιο κοντά από πότε
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/12/2018

Βρεθήκαμε με τους ανθρώπους της Brembo στην EICMA, στις αρχές Νοεμβρίου, όπου με περηφάνια μας έδειχναν την monobloc, φτιαγμένη σε CNC, δαγκάνα που βγάζουν πλέον σε μαζική παραγωγή. Αν και το μαζική μπορείς να το πεις μονάχα συγκριτικά με το γεγονός πως μέχρι τώρα κατασκεύαζαν κάτι τέτοιο αποκλειστικά για τα MotoGP και τα WSBK. Φυσικά είχαν και monobloc, φυσικά είχαν και CNC, και όχι τώρα πρόσφατα αλλά εδώ και χρόνια, υπάρχει πλέον όμως σημαντική διαφορά.

Η «MS» είναι η νέα προσθήκη στην οικογένεια GP4 και κατασκευάζεται σε CNC εργαλειομηχανή από ένα ενιαίο κομμάτι αλουμινίου, ακριβώς όπως και οι κατά παραγγελία αγωνιστικές δαγκάνες που η Brembo δίνει στις ομάδες που υποστηρίζει. Η διαδικασία είναι φυσικά το ακριβώς αντίθετο από το γρήγορη και άμεση, κι έτσι το αποτέλεσμα είναι να μιλάμε για μία ακριβή λύση που θα την εκτιμήσεις μονάχα όταν την πιάσεις στα χέρια σου πριν ακόμα φρενάρεις μαζί της. Το "εξαιρετικά ελαφριά", δεν μπορεί να περιγράψει την πραγματικότητα μόλις την πιάσεις στα χέρια σου, που θα είναι και η πρώτη στιγμή που πραγματικά θα αντιληφθείς πως το κατώτερο όριο των €2.500, όπου τοποθετείται περίπου η τιμή εκκίνησης, έχει πραγματικό αντίκρισμα.

Η GP4-MS έχει τέσσερα πιστόνια των 30mm για μοτοσυκλέτες με κέντρα των 100mm, και στην πράξη η βασική διαφορά έναντι των υπόλοιπων δαγκανών, είναι το ελάχιστο βάρος της. Αποφεύγοντας την χύτευση η GP4-MS κερδίζει ορισμένα χαρακτηριστικά που διαφορετικά είναι αδύνατο να συνδυαστούν. Από την στιγμή που δεν χύνεται σε καλούπι, το μέταλλο της GP4-MS έχει διαφορετικές μηχανικές ιδιότητες, κι έτσι αντέχει σε υψηλότερες θερμοκρασίες, ενώ παρά το μικρότερο βάρος η αντοχή του είναι σημαντικά αυξημένη. Αυτό σημαίνει πως αφαιρείται μη-αναρτώμενο βάρος ελαχιστοποιώντας την αδράνεια της μοτοσυκλέτας σε κομβικό σημείο για τις επιδόσεις της στην πίστα.

Έχοντας ξοδέψει ήδη μία περιουσία για ελαφρύτερες ζάντες, προσπαθώντας να ελαχιστοποιήσεις το μη-αναρτώμενο βάρος που είναι από τις πρώτες βελτιώσεις σε μία αγωνιστική μοτοσυκλέτα, το επόμενο στάδιο είναι οι δαγκάνες κι εκεί οι λύσεις που είχε κανείς δεν ήταν πολλές. Ανταγωνισμός και υπήρχε και θα υπάρχει, αλλά η Brembo δίνει τώρα μία πολύ καλή ευκαιρία σε εκείνους που τους ενδιαφέρει η απόδοση και όχι το κόστος, να αναβαθμίσουν τα φρένα τους και συνολικά την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας. Το ζήτημα είναι πως οι αγωνιστικές δαγκάνες θέλουν συχνό καθάρισμα και συντήρηση καθιστώντας τες μπελά, για εκείνους που σκέφτονται μια πιο συχνή χρήση σε track day ή ακόμη και περιστασιακή οδήγηση στον δρόμο. Έχοντας εξοικονομήσει βάρος από την κατασκευή, η νέα αγωνιστική δαγκάνα της Brembo είναι στεγανοποιημένη κι απέναντι στην σκόνη και τις ακαθαρσίες του δρόμου, διαφέροντας έτσι από τις αντίστοιχες τις ευρύτερης κατηγορίας της, απαιτώντας λιγότερη συντήρηση.

Αυτή είναι ουσιαστικά η βασική –μη κρυμμένη- διαφορά της νέας δαγκάνας, και όχι το γεγονός πως είναι απλά monobloc εκεί που θα εστιάσουν οι περισσότεροι. Αυτό που θα προσέξουν οι λίγοι και που πρέπει να ξέρετε εσείς, ως γενική γνώση για το που έχει φτάσει η τεχνολογία καθώς δεν πρόκειται αύριο να βάλουμε όλοι μας το χέρι στην τσέπη, είναι στην κατασκευή της. Κι αυτό γιατί η GP4-MS διαφέρει από τις υπόλοιπες της σειράς, καθώς προέρχεται απευθείας από μία ράβδο αλουμινίου, που σιγά-σιγά με την μεθοδικότητα και την λεπτομέρεια που υπόσχεται ένα CNC μηχάνημα, κατασκευάζεται η δαγκάνα χωρίς χύτευση. Το θέμα είναι πως και εδώ υπάρχουν ψιλά γράμματα, κι ακριβώς τώρα είναι που αρχίζει να εμφανίζεται η συσχέτιση με τις MotoGP δαγκάνες. Η κατεργασία σε CNC δεν είναι τίποτα νέο και μιλάμε για μεθοδολογία που υπάρχει από το ’83 για τις δαγκάνες των δύο κομματιών, όπως επίσης monobloc η brembo έχει κι άλλες στην γκάμα της. Αυτό που έκανε διαφορετικό, είναι πως επένδυσε στην αναβάθμιση των CNC μηχανών που χρησιμοποιεί στα εργοστάσιά της, κι εκεί πλέον «έριξε» το λογισμικό οδήγησης που έχει αναπτύξει η ίδια. Είναι η πρώτη φορά που το λογισμικό αυτό χρησιμοποιείται για μία δαγκάνα που μπορεί κανείς να αγοράσει στο εμπόριο.

Μετρώντας λοιπόν τέσσερις δεκαετίες και ακολουθώντας την πορεία της τεχνολογίας όλα αυτά τα χρόνια, η brembo περνά τώρα εμπρός, ξεφεύγοντας ολοκληρωτικά. Αν μείνεις στον τίτλο και το όνομα των μέσων που χρησιμοποιούνται η διαφορά δεν πρόκειται να φανεί, καθώς αυτή κρύβεται στις λεπτομέρειες. Αναπτύσσοντας το δικό της πρόγραμμα οδήγησης, η brembo σπάει κάθε περιορισμό που υπήρχε όταν σχεδίαζε μία νέα δαγκάνα και πλέον μπορεί να κάνει ακριβώς εκείνο που δεν μπορούσε πριν, μειώνοντας υλικό από καίρια σημεία και δοκιμάζοντας ενώ βρίσκεται ακόμη στο σχεδιαστήριο, αν αυτό που φτιάχνει είναι τόσο ελαφρύ που θα διαλυθεί. Πρόκειται για μία παράλληλη εξομοίωση, με την διαφορά πως δεν γίνεται να κάνει λάθος. Γιατί όμως, όταν όλα τα προγράμματα κάνουν λάθη, να μην υπάρχει αυτός ο κίνδυνος; Ας δούμε την διαδικασία που μέχρι τώρα ήταν η εξής: Οι monobloc σχεδιάζονταν από έναν τμήμα ανθρώπων κι έπειτα στέλνονταν σε ένα άλλο τμήμα που αναλάμβανε να μεταφέρει τα σχέδια στις δυνατότητες του CNC μηχανήματος, αντιστρέφοντας συχνά την διαδικασία, μέχρι να προκύψει το τελικό αποτέλεσμα με εκατέρωθεν συμβιβασμό. Τώρα η συνεργασία είναι τελείως διαφορετική και το ενδιάμεσο βήμα δεν υπάρχει. Η σχεδίαση γίνεται χρησιμοποιώντας νέους τοπογραφικούς αλγορίθμους που έχουν προκύψει αποκλειστικά μέσα από την εμπειρία της brembo. Εδώ τώρα πρέπει να τονιστεί πως η ανάπτυξη τέτοιων αλγορίθμων δεν είναι μία αποκλειστικότητα της brembo στην ανθρωπότητα. Απλά το ευρύ κοινό μπορεί να την ακούει τώρα, καθώς εδώ κρύβεται η ειδοποιός διαφορά της νέας δαγκάνας. Γεγονός είναι, πως η βελτιστοποίηση διαμόρφωσης (Topology optimization - TO) ως τεχνολογία στην σχεδίαση δομικών στοιχείων κινητήρων και κινητών μερών, έχει κάνει άλματα τα τελευταία χρόνια και χρησιμοποιείται από όλους, ακόμη κι από τους κατασκευαστές ελαστικών. Το πώς χρησιμοποιείται είναι βέβαια το ζήτημα, αλλά και επτασφράγιστο μυστικό κάθε εταιρίας. Από τα ψήγματα στις αναφορές τους, φαίνεται πως η brembo είναι στον σωστό δρόμο, κι αυτό γιατί ανέπτυξε δικούς της αλγόριθμους. Σε αυτό το κομμάτι της βιομηχανίας, μιλάμε για μία διαδικασία που ξεφεύγει από τον ψηφιακό κόσμο και επεκτείνεται στην επί τόπου μέτρηση και καταγραφή έως ότου διασφαλιστεί μία φόρμουλα πάνω στην οποία θα πατήσουν τα σχέδια από την πρώτη στιγμή.

Έτσι έφτασαν να σχεδιάζουν πρώτα τα φρένα των MotoGP, μετά των Superbike και τώρα υπάρχει η δυνατότητα για κάθε έναν κοινό –πλην πλούσιο- θνητό, να αποκτήσει κάτι αντίστοιχο για την μοτοσυκλέτα του, πληρώνοντας ένα ποσό, που αν και σημαντικό δεν συμπεριλαμβάνει το κόστος εξέλιξης αυτής της τεχνολογίας καθώς αυτό έχει καλυφθεί από τις ομάδες. Άλλωστε θα ήταν ολότελα απαγορευτικό σε διαφορετική περίπτωση.

Οι monobloc δαγκάνες έχουν μεγαλύτερη ακαμψία από εκείνες που αποτελούνται από δύο κομμάτια κι αυτό τις κάνει να σχεδιάζονται ελαφρύτερες. Στην μείωση του βάρους όμως είχαμε φτάσει στο όριο που υπήρχε και για πολύ καιρό η brembo, μέσα από την Marchesini, είχε κατευθύνει την προσπάθεια για μείωση του μη- αναρτώμενου βάρους συνολικά στο σύστημα του τροχού, αφήνοντας για λίγο τις δαγκάνες στην άκρη. Αυτό που φέρνει η GP4-MS, είναι η επαναδραστηριοποίηση ακριβώς εκεί, στην μείωση βάρους της δαγκάνας, με τρόπο όμως που μπορεί να γίνει μονάχα ακολουθώντας πραγματικά τις εξελίξεις από τους αγώνες MotoGP και WSBK και όχι απλά ανακοινώνοντας κάτι τέτοιο για λόγους marketing. Δεν ζύγισα την GP4-MS, αλλά πιάνοντάς την στα χέρια μου, ήταν λες και αντί για επίστρωση νίκελ σε μασίφ αλουμίνιο, ήταν απλά… γάλλιο! Εκείνο το αργυρόλευκο πανάλαφρο μέταλλο που λιώνει στην παλάμη σου, τόσο ελαφριά ήταν η αίσθηση!

Η brembo κινείται στην σωστή κατεύθυνση, που λέει πως όταν είσαι στην κορυφή πρέπει να αναθεωρείς τα όρια ο ίδιος και να προχωράς εμπρός, αν θέλεις να συνεχίσεις να είσαι πρώτος. Ολόκληρη η σειρά GP4 κινείται σε αυτή την κατεύθυνση και η MS είναι η κορυφαία τους πρόταση. Αντίστοιχα όμως και με την ίδια τεχνογνωσία κινείται και ο ανταγωνισμός, καταλήγοντας σε αυτό που αναφέρουμε πιο πάνω, πως σημασία έχει η υλοποίηση. Μέχρι τώρα είχαμε φτάσει να έχουμε μία σταθερά για τα φρένα, κι αυτό από άποψη αίσθησης δεν θα αλλάξει. Τώρα ο πόλεμος είναι στην μείωση του βάρους, κρατώντας όλα τα υπόλοιπα δυναμικά στοιχεία. Το βήμα αυτό της brembo είναι τεράστιο προς τα εμπρός, κι απλά περιμένουμε τον υπόλοιπο ανταγωνισμό να δώσει την απάντησή του…

Ετικέτες

MUVUS-CFMOTO: Στηρίζει τα ορεινά περάσματα (Πάσα) και την επίσημη αναγνώρισή τους

Χορηγία και άμεση υποστήριξη της προσπάθειας ανάδειξής τους από την ελληνική αντιπροσωπεία
MUVUS
Από τον

Παύλο Καρατζά

8/9/2026

Τη στήριξή της στην πρωτοβουλία της MOTOE για την επίσημη αναγνώριση ορεινών περασμάτων στην ελληνική επικράτεια ως Μοτοσυκλετιστικών Πάσων ανακοίνωσε η MUVUS, η οποία θα προβεί σε μια σειρά από ενέργειες που θα τα κάνουν πιο γνωστά στο κοινό και πιο φιλικά σε όσους θέλουν να τα επισκεφτούν, με απώτερο στόχο την ενίσχυση του μοτοσυκλετιστικού τουρισμού στην Ελλάδα και του μοτοσυκλετισμού γενικότερα.

Σας είχαμε ενημερώσει πως ο Δήμος Σουλίου πριν από τέσσερεις περίπου μήνες επισημοποίησε στο Εθνικό Σύστημα Αναγνώρισης Μοτοσυκλετιστικών Πάσων και Διαδρομών τρία ορεινά περάσματα (πάσα):

-Πάσο Πλακωτής (Plakoti Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Πολύδροσο – Βροσίνα, επί της Παλαιάς Εθνικής Οδού Ηγουμενίτσας – Ιωαννίνων,
-Πάσο Παραμυθιάς (Paramythia Pass): Διαδρομή Νεράιδα – Παραμυθιά – Γλυκή, επί της Εθνικής Οδού 19,
-Πάσο Σουλίου (Souli Pass): Διαδρομή Γλυκή – Σούλι (Κάστρο Κιάφας), επί της Επαρχιακής Οδού.

Τώρα έρχεται η MUVUS να ανακοινώσει την οικονομική της στήριξη ως χορηγός αυτών των Πάσων και να πραγματοποιήσει μια σειρά από παρεμβάσεις στις προτεινόμενες διαδρομές. Οι εν λόγω παρεμβάσεις που γίνονται με την σύμφωνη γνώμη και άδεια του δήμου Σουλίου θα διευκολύνουν όσους θέλουν να επισκεφτούν τα ορεινά περάσματα (ή Μοτοσυκλετιστικά Πάσα όπως τα ονομάζουν και θυμίζουν περισσότερο τα διάσημα ορεινά περάσματα της Ιταλίας) προς διευκόλυνση και εξυπηρέτηση των επισκεπτών:

Η αντιπροσωπεία της CFMOTO (αλλά και των Royal Enfield, Norton και TVS) θα αναλάβει την τοποθέτηση πινακίδων αρχής και τέλους κάθε διαδρομής, καθώς και ενημερωτικών πινακίδων με στοιχεία για το ορεινό πέρασμα και τα σημεία ενδιαφέροντος, με τη MUVUS να έχει αναλάβει το 80-90% της σχετικής χρηματοδότησης. Στα εν λόγω περάσματα θα δημιουργηθούν επίσης περίπτερα θέασης (κιόσκια), ενημέρωσης και ανάπαυσης των επισκεπτών, από ένα σε κάθε διαδρομή.

Όπως μας ενημέρωσε ο κ. Τάσος Βαφειάδης, συντονιστής το εθνικού συστήματος αναγνώρισης μοτοσυκλετιστικών πάσων και διαδρομών, μέχρι σήμερα υπάρχουν συνολικά 28 θεσμικά αναγνωρισμένα πάσα. Οι πινακίδες για τα περάσματα του δήμου Σουλίου είναι έτοιμες και μετά τα μέσα Σεπτεμβρίου, για την ακρίβεια στις 20 του μήνα, θα γίνουν και τα επίσημα εγκαίνια των περασμάτων. 

Να σημειωθεί ότι στη συνέχεια ακολούθησε και ο δήμος Κόνιτσας εντάσσοντας άλλα έξι περάσματα στο πρόγραμμα αυτό, για να έρθει αργότερα και ο Δήμος Ξάνθης να το εμπλουτίσει με άλλα τέσσερα.

Η MUVUS δεν είναι η μόνη που στέκεται αρωγός στην ανάδειξη των ορεινών περασμάτων στην ελληνική επικράτεια. Η  ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε.Ε., η ελληνική αντιπροσωπεία της Yamaha, ενισχύει οικονομικά τα ορεινά περάσματα που έχουν αναγνωριστεί ως Μοτοσυκλετιστικά Πάσα στον δήμο Νεστορίου και για αυτά θα σας μιλήσουμε σε άλλο σχετικό άρθρο.

Ο κ. Βαφειάδης, συμβάλλει με την τεχνογνωσία που έχει αναπτύξει μέσα από την εταιρεία εναλλακτικού τουρισμού και τουρισμού περιπέτειας που διατηρεί (Compass Outdoor Adventures), στην αναγνώριση των διαδρομών που πληρούν τις προδιαγραφές ως Μοτοσυκλετιστικών Πάσων από την ΜΟΤΟΕ που τα χαρακτηρίζει επίσημα ως Ελληνικά Πάσα και Μοτοσυκλετιστικές διαδρομές σε συνεργασία με τους δήμους της χώρας. Οι εν λόγω διαδρομές δεν προορίζονται αποκλειστικά για χρήση από μοτοσυκλετιστές, ενώ δεν δημιουργείται κανένα αποκλειστικό δικαίωμα υπέρ των μοτοσυκλετιστών έναντι των οδηγών λοιπών οχημάτων, κάτι που αναφέρεται ρητά στην ιστοσελίδα της ΜΟΤΟΕ.

Το Εθνικό Σύστημα δημιουργήθηκε από την ΑΜΚΕ LIFE RESTART, η οποία ανέπτυξε την αρχιτεκτονική, τη μεθοδολογία, τα πρότυπα και το πλαίσιο λειτουργίας του. Η ΜΟΤ.Ο.Ε. έχει αναλάβει τη διαχείριση και την εφαρμογή του σε εθνικό επίπεδο, με την ομοσπονδία να μην παίζει κανένα ρόλο στην ανάληψη των χορηγιών από τις ιδιωτικές εταιρείες, κάτι που γίνεται κατόπιν συμφωνίας των ίδιων των εταιρειών με τους δήμους. Για ολόκληρη τη διαδικασία γίνεται προσπάθεια πλήρους διαφάνειας για την ανάθεση των έργων με τα δημοτικά συμβούλια να είναι εκείνα που αποφασίζουν και τις αποφάσεις να αναρτώνται στη “Διάυγεια”.

Στην ανακοίνωσή της η MUVUS αναφέρει ότι τα τρία πάσα του δήμου Σουλίου αποτελούν μόνο την αρχή για την οικονομική στήριξη και προβολή τους που θέλει να προσφέρει η ίδια. Είναι μέρος ενός φιλόδοξου σχεδιασμού που δεν περιορίζεται στον Δήμο Σουλίου. Ήδη προγραμματίζονται 12 νέα περάσματα στην περιοχή του Καρπενησίου, ενώ η διαδικασία συνεχίζεται και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Στόχος είναι η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου που θα αναδεικνύει τις διαφορετικές γεωγραφικές, φυσικές και πολιτιστικές ιδιαιτερότητες της χώρας μέσα από τον τουρισμό με μοτοσυκλέτα.

Η συνεργασία μεταξύ ιδιωτικών εταιρειών με δήμους αποτελεί σύμφωνα με τη CFMOTO-MUVUS ένα σημαντικό βήμα για τη δημιουργία ενός οργανωμένου πλαισίου γύρω από τις μοτοσυκλετιστικές διαδρομές της χώρας και την ανάδειξή τους σε Ελλάδα και εξωτερικό. 

Η CFMOTO αναφέρει ότι η αναγνώριση των ορεινών περασμάτων ταιριάζει με τη δική της φιλοσοφία που είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εξερεύνηση, την ελευθερία και την αναζήτηση νέων εμπειριών. Παράλληλα, δεν βλέπει τη συμμετοχή της στη συγκεκριμένη δράση μόνο ως μια χορηγική συνεργασία, αλλά σαν επένδυση στη μοτοσυκλετιστική κοινότητα, μέσα στην οποία άλλωστε δραστηριοποιείται, την ταξιδιωτική εμπειρία με μοτοσυκλέτα και την ανάπτυξη του μοτοσυκλετιστικού τουρισμού στην Ελλάδα.