Brembo GP4-MS: MotoGP δαγκάνες για όλους, με αντίστοιχο τίμημα

Τα MotoGP πιο κοντά από πότε
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/12/2018

Βρεθήκαμε με τους ανθρώπους της Brembo στην EICMA, στις αρχές Νοεμβρίου, όπου με περηφάνια μας έδειχναν την monobloc, φτιαγμένη σε CNC, δαγκάνα που βγάζουν πλέον σε μαζική παραγωγή. Αν και το μαζική μπορείς να το πεις μονάχα συγκριτικά με το γεγονός πως μέχρι τώρα κατασκεύαζαν κάτι τέτοιο αποκλειστικά για τα MotoGP και τα WSBK. Φυσικά είχαν και monobloc, φυσικά είχαν και CNC, και όχι τώρα πρόσφατα αλλά εδώ και χρόνια, υπάρχει πλέον όμως σημαντική διαφορά.

Η «MS» είναι η νέα προσθήκη στην οικογένεια GP4 και κατασκευάζεται σε CNC εργαλειομηχανή από ένα ενιαίο κομμάτι αλουμινίου, ακριβώς όπως και οι κατά παραγγελία αγωνιστικές δαγκάνες που η Brembo δίνει στις ομάδες που υποστηρίζει. Η διαδικασία είναι φυσικά το ακριβώς αντίθετο από το γρήγορη και άμεση, κι έτσι το αποτέλεσμα είναι να μιλάμε για μία ακριβή λύση που θα την εκτιμήσεις μονάχα όταν την πιάσεις στα χέρια σου πριν ακόμα φρενάρεις μαζί της. Το "εξαιρετικά ελαφριά", δεν μπορεί να περιγράψει την πραγματικότητα μόλις την πιάσεις στα χέρια σου, που θα είναι και η πρώτη στιγμή που πραγματικά θα αντιληφθείς πως το κατώτερο όριο των €2.500, όπου τοποθετείται περίπου η τιμή εκκίνησης, έχει πραγματικό αντίκρισμα.

Η GP4-MS έχει τέσσερα πιστόνια των 30mm για μοτοσυκλέτες με κέντρα των 100mm, και στην πράξη η βασική διαφορά έναντι των υπόλοιπων δαγκανών, είναι το ελάχιστο βάρος της. Αποφεύγοντας την χύτευση η GP4-MS κερδίζει ορισμένα χαρακτηριστικά που διαφορετικά είναι αδύνατο να συνδυαστούν. Από την στιγμή που δεν χύνεται σε καλούπι, το μέταλλο της GP4-MS έχει διαφορετικές μηχανικές ιδιότητες, κι έτσι αντέχει σε υψηλότερες θερμοκρασίες, ενώ παρά το μικρότερο βάρος η αντοχή του είναι σημαντικά αυξημένη. Αυτό σημαίνει πως αφαιρείται μη-αναρτώμενο βάρος ελαχιστοποιώντας την αδράνεια της μοτοσυκλέτας σε κομβικό σημείο για τις επιδόσεις της στην πίστα.

Έχοντας ξοδέψει ήδη μία περιουσία για ελαφρύτερες ζάντες, προσπαθώντας να ελαχιστοποιήσεις το μη-αναρτώμενο βάρος που είναι από τις πρώτες βελτιώσεις σε μία αγωνιστική μοτοσυκλέτα, το επόμενο στάδιο είναι οι δαγκάνες κι εκεί οι λύσεις που είχε κανείς δεν ήταν πολλές. Ανταγωνισμός και υπήρχε και θα υπάρχει, αλλά η Brembo δίνει τώρα μία πολύ καλή ευκαιρία σε εκείνους που τους ενδιαφέρει η απόδοση και όχι το κόστος, να αναβαθμίσουν τα φρένα τους και συνολικά την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας. Το ζήτημα είναι πως οι αγωνιστικές δαγκάνες θέλουν συχνό καθάρισμα και συντήρηση καθιστώντας τες μπελά, για εκείνους που σκέφτονται μια πιο συχνή χρήση σε track day ή ακόμη και περιστασιακή οδήγηση στον δρόμο. Έχοντας εξοικονομήσει βάρος από την κατασκευή, η νέα αγωνιστική δαγκάνα της Brembo είναι στεγανοποιημένη κι απέναντι στην σκόνη και τις ακαθαρσίες του δρόμου, διαφέροντας έτσι από τις αντίστοιχες τις ευρύτερης κατηγορίας της, απαιτώντας λιγότερη συντήρηση.

Αυτή είναι ουσιαστικά η βασική –μη κρυμμένη- διαφορά της νέας δαγκάνας, και όχι το γεγονός πως είναι απλά monobloc εκεί που θα εστιάσουν οι περισσότεροι. Αυτό που θα προσέξουν οι λίγοι και που πρέπει να ξέρετε εσείς, ως γενική γνώση για το που έχει φτάσει η τεχνολογία καθώς δεν πρόκειται αύριο να βάλουμε όλοι μας το χέρι στην τσέπη, είναι στην κατασκευή της. Κι αυτό γιατί η GP4-MS διαφέρει από τις υπόλοιπες της σειράς, καθώς προέρχεται απευθείας από μία ράβδο αλουμινίου, που σιγά-σιγά με την μεθοδικότητα και την λεπτομέρεια που υπόσχεται ένα CNC μηχάνημα, κατασκευάζεται η δαγκάνα χωρίς χύτευση. Το θέμα είναι πως και εδώ υπάρχουν ψιλά γράμματα, κι ακριβώς τώρα είναι που αρχίζει να εμφανίζεται η συσχέτιση με τις MotoGP δαγκάνες. Η κατεργασία σε CNC δεν είναι τίποτα νέο και μιλάμε για μεθοδολογία που υπάρχει από το ’83 για τις δαγκάνες των δύο κομματιών, όπως επίσης monobloc η brembo έχει κι άλλες στην γκάμα της. Αυτό που έκανε διαφορετικό, είναι πως επένδυσε στην αναβάθμιση των CNC μηχανών που χρησιμοποιεί στα εργοστάσιά της, κι εκεί πλέον «έριξε» το λογισμικό οδήγησης που έχει αναπτύξει η ίδια. Είναι η πρώτη φορά που το λογισμικό αυτό χρησιμοποιείται για μία δαγκάνα που μπορεί κανείς να αγοράσει στο εμπόριο.

Μετρώντας λοιπόν τέσσερις δεκαετίες και ακολουθώντας την πορεία της τεχνολογίας όλα αυτά τα χρόνια, η brembo περνά τώρα εμπρός, ξεφεύγοντας ολοκληρωτικά. Αν μείνεις στον τίτλο και το όνομα των μέσων που χρησιμοποιούνται η διαφορά δεν πρόκειται να φανεί, καθώς αυτή κρύβεται στις λεπτομέρειες. Αναπτύσσοντας το δικό της πρόγραμμα οδήγησης, η brembo σπάει κάθε περιορισμό που υπήρχε όταν σχεδίαζε μία νέα δαγκάνα και πλέον μπορεί να κάνει ακριβώς εκείνο που δεν μπορούσε πριν, μειώνοντας υλικό από καίρια σημεία και δοκιμάζοντας ενώ βρίσκεται ακόμη στο σχεδιαστήριο, αν αυτό που φτιάχνει είναι τόσο ελαφρύ που θα διαλυθεί. Πρόκειται για μία παράλληλη εξομοίωση, με την διαφορά πως δεν γίνεται να κάνει λάθος. Γιατί όμως, όταν όλα τα προγράμματα κάνουν λάθη, να μην υπάρχει αυτός ο κίνδυνος; Ας δούμε την διαδικασία που μέχρι τώρα ήταν η εξής: Οι monobloc σχεδιάζονταν από έναν τμήμα ανθρώπων κι έπειτα στέλνονταν σε ένα άλλο τμήμα που αναλάμβανε να μεταφέρει τα σχέδια στις δυνατότητες του CNC μηχανήματος, αντιστρέφοντας συχνά την διαδικασία, μέχρι να προκύψει το τελικό αποτέλεσμα με εκατέρωθεν συμβιβασμό. Τώρα η συνεργασία είναι τελείως διαφορετική και το ενδιάμεσο βήμα δεν υπάρχει. Η σχεδίαση γίνεται χρησιμοποιώντας νέους τοπογραφικούς αλγορίθμους που έχουν προκύψει αποκλειστικά μέσα από την εμπειρία της brembo. Εδώ τώρα πρέπει να τονιστεί πως η ανάπτυξη τέτοιων αλγορίθμων δεν είναι μία αποκλειστικότητα της brembo στην ανθρωπότητα. Απλά το ευρύ κοινό μπορεί να την ακούει τώρα, καθώς εδώ κρύβεται η ειδοποιός διαφορά της νέας δαγκάνας. Γεγονός είναι, πως η βελτιστοποίηση διαμόρφωσης (Topology optimization - TO) ως τεχνολογία στην σχεδίαση δομικών στοιχείων κινητήρων και κινητών μερών, έχει κάνει άλματα τα τελευταία χρόνια και χρησιμοποιείται από όλους, ακόμη κι από τους κατασκευαστές ελαστικών. Το πώς χρησιμοποιείται είναι βέβαια το ζήτημα, αλλά και επτασφράγιστο μυστικό κάθε εταιρίας. Από τα ψήγματα στις αναφορές τους, φαίνεται πως η brembo είναι στον σωστό δρόμο, κι αυτό γιατί ανέπτυξε δικούς της αλγόριθμους. Σε αυτό το κομμάτι της βιομηχανίας, μιλάμε για μία διαδικασία που ξεφεύγει από τον ψηφιακό κόσμο και επεκτείνεται στην επί τόπου μέτρηση και καταγραφή έως ότου διασφαλιστεί μία φόρμουλα πάνω στην οποία θα πατήσουν τα σχέδια από την πρώτη στιγμή.

Έτσι έφτασαν να σχεδιάζουν πρώτα τα φρένα των MotoGP, μετά των Superbike και τώρα υπάρχει η δυνατότητα για κάθε έναν κοινό –πλην πλούσιο- θνητό, να αποκτήσει κάτι αντίστοιχο για την μοτοσυκλέτα του, πληρώνοντας ένα ποσό, που αν και σημαντικό δεν συμπεριλαμβάνει το κόστος εξέλιξης αυτής της τεχνολογίας καθώς αυτό έχει καλυφθεί από τις ομάδες. Άλλωστε θα ήταν ολότελα απαγορευτικό σε διαφορετική περίπτωση.

Οι monobloc δαγκάνες έχουν μεγαλύτερη ακαμψία από εκείνες που αποτελούνται από δύο κομμάτια κι αυτό τις κάνει να σχεδιάζονται ελαφρύτερες. Στην μείωση του βάρους όμως είχαμε φτάσει στο όριο που υπήρχε και για πολύ καιρό η brembo, μέσα από την Marchesini, είχε κατευθύνει την προσπάθεια για μείωση του μη- αναρτώμενου βάρους συνολικά στο σύστημα του τροχού, αφήνοντας για λίγο τις δαγκάνες στην άκρη. Αυτό που φέρνει η GP4-MS, είναι η επαναδραστηριοποίηση ακριβώς εκεί, στην μείωση βάρους της δαγκάνας, με τρόπο όμως που μπορεί να γίνει μονάχα ακολουθώντας πραγματικά τις εξελίξεις από τους αγώνες MotoGP και WSBK και όχι απλά ανακοινώνοντας κάτι τέτοιο για λόγους marketing. Δεν ζύγισα την GP4-MS, αλλά πιάνοντάς την στα χέρια μου, ήταν λες και αντί για επίστρωση νίκελ σε μασίφ αλουμίνιο, ήταν απλά… γάλλιο! Εκείνο το αργυρόλευκο πανάλαφρο μέταλλο που λιώνει στην παλάμη σου, τόσο ελαφριά ήταν η αίσθηση!

Η brembo κινείται στην σωστή κατεύθυνση, που λέει πως όταν είσαι στην κορυφή πρέπει να αναθεωρείς τα όρια ο ίδιος και να προχωράς εμπρός, αν θέλεις να συνεχίσεις να είσαι πρώτος. Ολόκληρη η σειρά GP4 κινείται σε αυτή την κατεύθυνση και η MS είναι η κορυφαία τους πρόταση. Αντίστοιχα όμως και με την ίδια τεχνογνωσία κινείται και ο ανταγωνισμός, καταλήγοντας σε αυτό που αναφέρουμε πιο πάνω, πως σημασία έχει η υλοποίηση. Μέχρι τώρα είχαμε φτάσει να έχουμε μία σταθερά για τα φρένα, κι αυτό από άποψη αίσθησης δεν θα αλλάξει. Τώρα ο πόλεμος είναι στην μείωση του βάρους, κρατώντας όλα τα υπόλοιπα δυναμικά στοιχεία. Το βήμα αυτό της brembo είναι τεράστιο προς τα εμπρός, κι απλά περιμένουμε τον υπόλοιπο ανταγωνισμό να δώσει την απάντησή του…

Ετικέτες

Yamaha Tenere Ελλάδα-Μογγολία μέσω Ρωσίας – Στόχος επετεύχθη!

Η εξερεύνηση της Μογγολίας με Yamaha Tenere World Raid 2026!
Yamaha Tenere Ελλάδα-Μογγολία μέσω Ρωσίας – Στόχος επετεύχθη!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2026

Ο Νίκος Κούρτης ολοκλήρωσε την εξερεύνηση της Μογγολίας και μπήκε ξανά στην Ρωσία και την αβεβαιότητα της εύρεσης καυσίμων και επικοινωνίας που αντιμετωπίζει εκείνο το κομμάτι του χάρτη.

Έχοντας πετύχει κατά την εκκίνηση, εκείνη ακριβώς την χρονική συγκυρία όπου υπήρχαν πολλά προβλήματα ανεφοδιασμού στην περιοχή, το μοναχικό ταξίδι του Yamaha Tenere World Raid παραλίγο να φτάσει στο τέλος σχετικά πρόωρα, μένοντας στο Καζακστάν και τα τριγύρω «Σταν», όπου υπήρχε επάρκεια βενζίνης.

Τελικά ο Νίκος Κούρτης πήρε την απόφαση να συνεχίσει, με τον κίνδυνο να ξεμείνει σε κάποια απομακρυσμένη περιοχή μέχρι να βρεθεί βενζίνη και μόνο σύμμαχο την τεράστια αυτονομία του νέου Tenere World Raid μαζί με ένα πρόσθετο σάκοι καυσίμου 11 λίτρων που με προσεκτική οδήγηση μπορούσε σχεδόν να του δώσει από μόνο του, την αυτονομία της βασικής έκδοσης του Tenere, όταν αυτό κινείται σε φυσιολογικούς ρυθμούς.

Ωστόσο αυτό ήταν το μόνο ουσιαστικό πρόβλημα που έχει αντιμετωπίσει μέχρι αυτή την στιγμή, ο έμπειρος ταξιδευτής. Η μοτοσυκλέτα που ήρθε στο φετινό MEGA TEST ON-OFF 2026 στο Κόσοβο, άλλαξε απλώς λάδια και συνέχισε να γράφει χιλιόμετρα, φτάνοντας απροβλημάτιστα μέχρι την Μογγολία. Για τους αναγνώστες του MOTO, αυτό σημαίνει πως όσα χρειάστηκαν να γίνουν ένα πρωί στο φετινό MEGA TEST, άντεξαν την δοκιμασία του μεγάλου αυτού ταξιδιού χωρίς πρόβλημα!

Για τον Νίκο ο προορισμός αυτός βρισκόταν σε στάδιο αναμονής εδώ και πολλά χρόνια, ένα ταξίδι που έχει πολλές φορές ονειρευτεί, μία διαδρομή που την έχει φτιάξει με κάθε πιθανό συνδυασμό μέχρι να αποφασίσει στην προτιμότερη για εκείνον.

Η Μογγολία, η πιο αραιοκατοικημένη χώρα του κόσμου, έχει ορισμένες δυσκολίες που πρέπει κανείς να καταφέρει να προσπεράσει για να την εξερευνήσει με επιτυχία. Η βασικότερη από αυτές είναι πως πρέπει να μπορείς να στηριχθείς πλήρως στις δικές σου δυνάμεις, να μπορείς να επισκευάσεις τα βασικότερα θέματα που μπορούν να προκύψουν στην μέση του πουθενά, όπως ένα κλαταρισμένο ελαστικό ή τις απαραίτητες μικρο-επισκευές μετά από μία πτώση. Ευτυχώς ο Νίκος δεν είχε κάποιο τέτοιο ζήτημα να αντιμετωπίσει, ωστόσο κομμάτι της προετοιμασίας αλλά και του εξοπλισμού που μεταφέρει μαζί του, ήταν η κάλυψη αυτών των περιπτώσεων.

Όπως είπε και ο ίδιος ο Νίκος, είχε στόχο να δει την πατρίδα και από που ξεκίνησε ένας από τους πιο αιμοβόρους πολέμαρχους της ανθρώπινης ιστορίας και να επισκεφτεί το άγαλμα που του έχουν αφιερώσει οι Μογγόλοι.

Φτάνοντας στην Ουλάν Μπατόρ το Yamaha Tenere World Raid είχε συμπληρώσει 14.500 χιλιόμετρα συνεχόμενης, καθημερινής λειτουργίας! Ένα μικρό διάλειμμα στην πρωτεύουσα της Μογγολίας και την εύρεση συνεργείου όπου ο Νίκος, παρέα με τον ντόπιο μηχανικό, άλλαξε λάδια και ολοκλήρωσε μία τυπική επιθεώρηση της μοτοσυκλέτας και αμέσως εκκίνηση για την συνέχεια.

Σε ταξίδια όπως το συγκεκριμένο, ο προορισμός μπορεί να μοιάζει με τον μεγάλο στόχο, όμως στην πράξη δεν είσαι παρά στην μέση -τις περισσότερες φορές- της συνολικής απόστασης.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο στόχος ήταν λίγο πριν την μέση από πλευράς περιπέτειας, καθώς η επιστροφή είχε οριστεί βαθύτερα στην Ρωσία και την λίμνη Βαϊκάλη.

Ήδη ο Νίκος έχει περάσει μεγάλο κομμάτι και αυτής της απόστασης με το Yamaha Tenere World Raid να συνεχίζει ακάθεκτο.

Θυμίζουμε πως έχει αφήσει έναν δευτερεύον στόχο για την επιστροφή, την πλήρη εξερεύνηση της Γεωργίας καθώς έκοψε απόσταση κατά την αναχώρηση. Ήταν ένα απαραίτητο βήμα για να προλάβει το χρονικό παράθυρο της πλήρους εξάντλησης καυσίμων, συγκεκριμένα για την αυτόνομη περιοχή της Ρωσίας που βρέχεται από την Κασπία.

Βέβαια το ταξίδι έχει διαρκέσει λίγο περισσότερο από όσο είχε υπολογίσει, όμως ευελπιστεί πως θα αναπληρώσει τον χρόνο όπου υπάρχει επάρκεια καυσίμων, με κάτι που ξέρει καλά να κάνει, την ασταμάτητη οδήγηση!

Απαλλαγμένος -τουλάχιστον- από τον καύσωνα που ταλανίζει την Μεσόγειο, ο Νίκος επιστρέφει πλέον από την Μογγολία διασχίζοντας την Ρωσία, οπλισμένος με το βασικό εφόδιο που χρειάζεται η περιοχή, την πλοήγηση δίχως χάρτες και GPS καθώς η χώρα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση και η πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες κόβεται πλήρως πριν και μετά από κάθε πόλη για λόγους ασφαλείας.

Αυτό μπορεί να είναι πρόβλημα για νέους ταξιδευτές που όχι μόνο χρειάζονται τον ψηφιακό χάρτη, αλλά μαζί και σύνδεση με το ίντερνετ, ακολουθώντας κατά γράμμα οδηγίες από το κινητό τηλέφωνο.

Ο Νίκος όμως μπορεί να βασιστεί στα παραδοσιακά μέσα και τις δικές του δυνάμεις, κάτι που χρειάστηκε κατά την πρώτη διέλευση, πηγαίνοντας.

Ελπίζουμε να συνεχίσει απροβλημάτιστα, όπως ακριβώς έφτασε και στον προορισμό του και αναμένουμε με ενδιαφέρον να ακούσουμε τις ιστορίες που έχει να διηγηθεί από ένα τέτοιο ταξίδι!