Brembo HYPURE, GP4-MotoGP και 16RCS corsa corta RR - Δύο νέες δαγκάνες και νέα τρόμπα συμπλέκτη

Τρία εντυπωσιακά προϊόντα μοτοσυκλέτας της ιταλικής εταιρείας για το 2024
Brembo νέα προϊόντα 2024
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

28/11/2023

Η ιταλική εταιρεία παρουσίασε στα πλαίσια της EICMA 2023 τρία νέα προϊόντα, δύο δαγκάνες και μία τρόμπα συμπλέκτη, μεταφέροντας την τεχνογνωσία που έχει αποκτήσει από την συμμετοχή της σε αγώνες παγκοσμίου επιπέδου και τα MotoGP, στους καταναλωτές της και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής.

Η τρόμπα συμπλέκτη 16RCS corsa corta RR και η δαγκάνα GP4-MotoGP, αντλούν στοιχεία απόδοσης και σχεδιασμού κατευθείαν από τα MotoGP, και απευθύνονται σε κορυφαίες σπορ μοτοσυκλέτες υψηλού κόστους και αντίστοιχα υψηλών επιδόσεων. Από την άλλη, η HYPURE αφορά σε σπορ μοτοσυκλέτες μεν, με πιο λογικό budget δε, ενώ αποτελεί και νέα επιλογή πρώτης τοποθέτησης από ορισμένους κατασκευαστές σε μοτοσυκλέτες του 2024.

HYPURE

Hypure

Ο χαρακτηριστικός ασύμμετρος σχεδιασμός της HYPURE έχει σαν αποτέλεσμα μικρότερο βάρος κατά 10%, σε σχέση με τις υπόλοιπες δαγκάνες της κατηγορίας, όντας η ελαφρύτερη αυτή τη στιγμή. Παρά το χαμηλό βάρος η ακαμψία της δεν θυσιάζεται, διατηρώντας υψηλή και σταθερή απόδοση και συμπεριφορά. Ο σχεδιασμός της επιτρέπει την γρήγορα απαγωγή του καυτού αέρα, προκειμένου η ισχύς της πέδησης να παραμένει σταθερή, ακόμα και σε σκληρή χρήση με συνεχόμενα δυνατά φρεναρίσματα όπως π.χ. στην πίστα.

Η Brembo χρησιμοποιεί ένα πατενταρισμένο από την ίδια σύστημα συγκράτησης ελατηρίων/τακακιού/πείρου, που μαζί με μία ειδικά διαμορφωμένη επιφάνεια μεταξύ της δαγκάνας και του τακακιού, ελαχιστοποιεί τις τριβές μεταξύ τους, κρατώντας το τακάκι στην θέση του. Αυτό όχι μόνο αυξάνει τη δύναμη πέδησης, αλλά χάρη στον χαμηλότερο αριθμό μικροσωματιδίων που διαφεύγουν στον αέρα από τη μειωμένη τριβή, η HYPURE είναι επίσης πιο φιλική στο περιβάλλον από προηγούμενες εφαρμογές της Brembo.

Η ονομασία HYPURE προέρχεται από την σύνθεση των λέξεων “HYPER” και “PURE”. Με το όνομα αυτό η Brembo θέλει να δηλώσει τον συνδυασμό της ασύγκριτης απόδοσης (HYPER) με τον απλό (PURE) σχεδιασμό που χαρακτηρίζεται από καθαρές γραμμές και την ανοδίωση που προσφέρει αυτό το ασημένιο χρώμα. 

GP4-MotoGP

Όπως δηλώνει το όνομά της η δαγκάνα GP4-MotoGP φέρνει την τεχνολογία του κορυφαίου αγωνίσματος με μοτοσυκλέτα στον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έτσι, τα τακάκια έρχονται σε επαφή υπό γωνία (oblique pad slide) με τους δίσκους, κάτι το οποίο η Brembo αναφέρει πως βελτιώνει την ισχύ πέδησης, χωρίς να ζητάει από τον αναβάτη να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση. Επιπλέον, ελαχιστοποιεί το φαινόμενο της ολίσθησης στα τακάκια, τα οποία απελευθερώνουν άμεσα τον δίσκο όταν η πίεση σταματήσει να ασκείται, οδηγώντας και σε μικρότερη φθορά τους.

Τα αγωνιστικού τύπου έμβολα είναι νέα, ενώ κατά την διάρκεια του σχεδιασμού της GP4-MotoGP δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στις ψύκτρες που υπάρχουν στο εξωτερικό τμήμα. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά βελτιώνουν την απαγωγή της θερμότητας από το σύστημα των φρένων, συμβάλλοντας στην ταχύτερη ψύξη του. Για να επιτευχθεί αυτό, η Brembo αξιοποιεί τον αέρα που χτυπάει τη μοτοσυκλέτα καθώς κινείται, αλλά και αυτόν που δημιουργείται από την περιστροφή των δίσκων και των τροχών.

Ακριβώς όπως συμβαίνει και στις δαγκάνες της Brembo που χρησιμοποιούν οι επαγγελματίες αναβάτες σε MotoGP και Motul WSBK, η νέα monobloc δαγκάνα της ιταλικής εταιρείας έχει κατασκευαστεί από μασίφ τμήμα billet αλουμινίου. Σε σχέση με αυτές που κατασκευάζονται με τη διαδικασία της χύτευσης, η κατεργασία ενός μασίφ τμήματος επιτρέπει την χρήση υλικών με καλύτερα μηχανικά χαρακτηριστικά και αυξημένη αντίσταση, ακόμα και σε σκληρή χρήση. Συνεπώς, η βελτίωση αφορά ολόκληρο το σύστημα πέδησης, χωρίς όμως να επηρεάζεται η διάρκεια ζωής των φρένων.

Οι ραβδώσεις στο μπροστινό μέρος καλύπτουν τα τέσσερα αλουμινένια έμβολα, εξασφαλίζοντας τη μέγιστη δυνατή ακαμψία του συστήματος, για την καλύτερη πληροφόρηση του αναβάτη. Στη δύναμη και τη σταθερή απόδοση ακόμα και σε υψηλές θερμοκρασίες, συμβάλει η επίστρωση νικελίου, η οποία χαρίζει μία γυαλιστερή και λεία εμφάνιση, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει την αντοχή στη φθορά, αυξάνοντας τη διάρκεια ζωής.

Η Brembo προμηθεύει με συστήματα πέδησης τις ομάδες των MotoGP από τις απαρχές του θεσμού, ενώ από το 2016 και έπειτα την εμπιστεύονται όλοι οι αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας. Την τεχνογνωσία όλων αυτών των ετών μετουσιώνει τώρα σε αυτή την δαγκάνα, η οποία αφορά τους αναβάτες που αναζητούν το απόλυτο από τα φρένα τους στην άσφαλτο, είτε στην πίστα είτε στο δρόμο.

16RCS corsa corta RR

Με την παρουσίαση της τρόμπας συμπλέκτη 16RCS, η Brembo επεκτείνει την οικογένεια corsa corta RR, προσφέροντας τεχνολογικές λύσεις που χρησιμοποιούνται ήδη στα MotoGP. Ο σχεδιασμός της νέας τρόμπας συμπλέκτη ενσωματώνει όλα τα στοιχεία που βρίσκουμε και στα υπόλοιπα προϊόντα της οικογένειας RCS corsa corta RR. Θυμίζουμε ότι στην ίδια οικογένεια ανήκει και το προϊόν που χάρισε στην Brembo τη “red dot” διάκριση στην κατηγορία Product Design. Η σχεδιαστική ταυτότητα που έχει αποκτήσει η οικογένεια RCS corsa corta RR δίνει επίσης το πλεονέκτημα στον αναβάτη να έχει στην διάθεσή του μία ευρεία γκάμα προϊόντων και ανταλλακτικών, από τα οποία μπορεί να επιλέξει.

Το κύριο σώμα του συμπλέκτη είναι κατασκευασμένο από billet αλουμινίο, με μαύρη ανοδίωση για το φινίρισμα, για μεγαλύτερη αντοχή στον χρόνο. Το πλευστό έμβολο και οι τσιμούχες είναι ίδια με αυτά που χρησιμοποιούνται στα MotoGP.

GP4-MotoGP
Ετικέτες

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”