Cagiva-Ferrari: Η μοτοσυκλέτα που ανέστησε την MV Agusta

Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

13/1/2016

Έχουν γίνει πολλές προσπάθειες για να υλοποιηθεί η ιδέα για μια μοτοσυκλέτα που να έχει πάνω της την κίτρινη ασπίδα με το όρθιο άλογα της Ferrari ή την μαύρη ασπίδα με τον χρυσό ταύρο που επιτίθεται της Lamborgini, όμως καμία τους δεν έφτασε τόσο κοντά να γίνει πραγματικότητα όσο η Cagiva Ferrari του 1995.

Σύμφωνα με το Omnimoto, στην ιστορία είχε εμπλακεί ενεργά την Ferrari, όχι μόνο σε επίπεδο τεχνογνωσίας για την εξέλιξη του κινητήρα, αλλά και σε εμπορικό επίπεδο, έχοντας την πρόθεση να πωλείται η μοτοσυκλέτα με τα δικά της σήματα. Εμπνευστής φυσικά του project ήταν ο ιδρυτής της Cagiva και ένας από τους μεγαλύτερους εραστές-οραματιστές της ιταλικής βιομηχανίας μοτοσυκλετών, ο Claudio Castiglioni. Έχοντας καταφέρει να αναστήσει την Ducati και με τις δικύλινδρες 851 και 916 να κυριαρχεί στο παγκόσμιο πρωτάθλημα των Superbike, ήθελε να κερδίσει τους παντοδύναμους τότε Ιάπωνες στην κορυφαία κατηγορία των GP 500, αλλά και να τους αποδείξει ότι ξέρει να φτιάχνει τετρακύλινδρα superbike καλύτερα από εκείνους.

Στα GP 500 η παρουσία της Cagiva ήταν απόλυτα επιτυχημένη, με δεδομένο το αστεία μικρό οικονομικό της μέγεθος και η πανέμορφη, κατακόκκινη C 594 σχεδιασμένη από τον Massimo Tamburini, με αναβάτη τον ιδιόρρυθμο αμερικανό John Kocinski είχε γίνει μεγάλος μπελάς για τους ιάπωνες. Η εμπλοκή της Ferrari στην ιστορία μας ξεκινά με τον σχεδιασμό και την κατασκευή του πρωτότυπου τετρακύλινδρου σε σειρά κινητήρα των 750 κυβικών, μετά την εντολή που έδωσε ο ίδιος ο Piero Ferrari στην ίδια ομάδα που σχεδίαζε τους κινητήρες για τα αυτοκίνητα της Formula 1.

Η Cagiva από την μεριά της έφτιαξε ένα ολοκαίνουριο αλουμινένιο πλαίσιο δύο δοκών και έντυσε την μοτοσυκλέτα με τα φαίρινγκ της C 594. Η μοτοσυκλέτα φωτογραφήθηκε για πρώτη φορά στις δοκιμές που έγιναν στην πίστα του Mugelo το 1995. Επίσης, ένα άλλο πρωτότυπο με τα φαίρινγκ της 851/888, με φώτα και καθρέπτες, έκανε δοκιμές στο δρόμο. Οι δημοσιογράφοι της εποχής αποκαλούσαν την μοτοσυκλέτα Cagiva F4, όπου το F ήταν για την Ferrari και το 4 για τον αριθμό των κυλίνδρων της. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν στην Ιαπωνία φωτογραφίες που δείχνουν μια τρίτη μοτοσυκλέτα με μεταποιημένα φαίρινγκ της Cagiva C594 και φώτα εμπρός-πίσω από το on-off Cagiva Canyon 600/500 που μέχρι τώρα ήταν άγνωστη η ύπαρξή της. Πιθανόν να πρόκειται για μοτοσυκλέτα κάποιου Ιάπωνα συλλέκτη, καθώς ήταν γνωστή η πρακτική του Claudio Castiglioni να πουλάει αγωνιστικά πρωτότυπα ή να φτιάχνει ειδικές εκδόσεις μοτοσυκλετών, φυσικά με το αζημίωτο…

Όμως το φιλόδοξο σχέδιο του Castiglioni για μια τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα με κινητήρα Ferrari ναυάγησε στα τέλη του 1995. Η οικονομική δύναμη της μικρής Cagiva που πουλούσε μόνο μικρά δίχρονα 125 στην ιταλική αγορά ήταν αδύνατον να αντέξει το βάρος του υπέρογκου κόστους συμμετοχής στα GP 500 και ταυτόχρονα να χρηματοδοτεί την εξέλιξη της καινούριας μοτοσυκλέτας. Μάλιστα τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο δύσκολα όταν η Ferrari έχασε το ενδιαφέρον της και εγκατέλειψε την προσπάθεια. Σύμφωνα με τους Ιταλούς δημοσιογράφους η αιτία ήταν ότι ο κινητήρας δεν είχε την απόδοση που έπρεπε και δεν σκόπευε να σπαταλήσει περισσότερο χρόνο και χρήμα για να τον φτάσει στα επιθυμητά για εκείνη επίπεδα. Όμως τα γεγονότα που ακολούθησαν δύο χρόνια αργότερα, έρχονται να ρίξουν σκιές και αμφιβολίες σε αυτή την ιστορία. Στην διεθνή έκθεση του Μιλάνου στο τέλος του 1997, το αστέρι που έλαμπε ήταν η εκθαμβωτική MV Agusta F4 Oro! Μόλις έναν χρόνο πριν ο Claudio Castiglioni είχε πουλήσει την Ducati σε αμερικάνικο επενδυτικό όμιλο.

Πολλοί ήταν εκείνοι που είπαν ότι ο Castiglioni είχε προσχεδιάσει να πουλήσει την Ducati, να τσεπώσει τα λεφτά και να επαναλάβει το ίδιο κόλπο αναγεννώντας την MV Agusta. Κατά διαβολική σύμπτωση(;) η θεωρία συνομωσίας επαληθεύτηκε το 2005 όπου ο Castiglioni πούλησε την MV Agusta  στην Harley Davidson (η οποία H-D ανήκει σε Αμερικάνικο επενδυτικό fund που διοικεί ο γνωστός Warren Buffet). Με τους Ιταλούς και ιδιαίτερα με την οικογένεια Castiglioni είναι δύσκολο να μάθεις την ακριβή αλήθεια, όμως το βέβαιο είναι ότι ο κινητήρας της MV Agusta F4 750, αν και έχει ακτινικές βαλβίδες και την καδένα του εκκεντροφόρου ανάμεσα στους κυλίνδρους, όπως εκείνος που είχε το πρωτότυπο Cagiva-Ferrari το 1995, εν τούτοις ο Andrea Goggi (σχεδιαστής του δίχρονου V4 της C 594 των GP500) ήταν εκείνος που τον ολοκλήρωσε σχεδιαστικά. Μάλιστα το ΜΟΤΟ είχε επισκεφτεί το εργοστάσιο της MV Agusta στο Varese το 1999 και είχαμε μιλήσει με τον Andrea Goggi που μας είχε διηγηθεί όλες τις ιστορίες  από την εξέλιξη του κινητήρα, με πιο χαρακτηριστική όλων τον επανασχεδιασμό του συμπλέκτη επτά(!!!) φορές γιατί  ο Massimo Tamburini δεν δεχόταν να κάνει τρύπα στο φαίρινγκ!     

 

... υπήρχαν κι άλλες μοτοσυκλέτες με σήματα στο ρεζερβουάρ τους από ιταλικά supercar!

 

Ferrari μεν... αλλά δυστυχώς όχι Enzo Ferrari

 

Maserati

 

Μια Magni-MV Agusta με τα σήματα της Ferrari

 

... και μια κίτρινι Lamborgini (Αίσχος!)

Isle of Man TT 2026: Με γυναικεία σκυταλοδρομία ανοίγει το TT Legacy Lap

Ιστορική στιγμή με αναβάτριες στην κεφαλή της πομπής στη θρυλική ορεινή διαδρομή
WRWR 2026
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

15/4/2026

Το TT Legacy Lap του 2026 αποκτά νέο συμβολισμό, με την παγκόσμια γυναικεία μοτο-σκυταλοδρομία να ηγείται της πομπής σε έναν γύρο-φόρο τιμής που ενώνει το παρελθόν με το παρόν του Isle of Man TT.

Το Isle of Man TT συνεχίζει να εξελίσσει τις παραδόσεις του με το ΤΤ Legacy Lap, τον γύρο-φόρο τιμής την Κυριακή 31 Μαΐου 2026 που προλογίζει το αγωνιστικό πρόγραμμα των επόμενων εβδομάδων, να αποκτά ξεχωριστή σημασία.

Η φετινή διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με το Women Riders World Relay (WRWR), μια παγκόσμια δράση που ξεκίνησε τoν Φεβρουάριο του 2019 με στόχο να συνδέσει γυναίκες αναβάτριες σε όλο τον κόσμο και μέχρι τον Φεβρουάριο του 2020 πάνω από 3.500 αναβάτριες ταξίδεψαν συνολικά πάνω από 100.000 χιλιόμετρα μέσα σε 79 χώρες. Η ξύλινη σκυτάλη κατέχει πλέον μια θέση ως έκθεμα στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας στο Coventry της Αγγλίας, σηματοδοτώντας το τέλος του πρώτου ιστορικού κεφαλαίου.

WRWR 2026

Η μεγάλη επιστροφή έγινε την 1η Ιανουαρίου 2026, αυτή τη φορά με την ψηφιακή σκυτάλη που επιτρέπει σε γυναίκες από κάθε γωνιά του πλανήτη να συμμετέχουν χωρίς τους περιορισμούς μιας προκαθορισμένης διαδρομής. Πλέον η συμβολική φυσική σκυτάλη έχει αντικατασταθεί από την αντίστοιχη ηλεκτρονική εφαρμογή με την σκυταλοδρομία να διαρκεί ένα έτος έως την 1η Ιανουαρίου του 2027.

WRWR 2026

Η συγκεκριμένη δράση δεν είναι απλώς συμβολική, καθώς αποτελεί μια δήλωση από τις αναβάτριες ανά τον κόσμο που δίνουν το παρών και ζητούν ισότητα, αναγνώριση και συμπερίληψη. Το WRWR έχει ήδη ενώσει περισσότερες από 20.000 γυναίκες σε πάνω από 100 χώρες και η παρουσία του στο TT σηματοδοτεί μια νέα εποχή για έναν θεσμό που βασίζεται στον σεβασμό, την κοινότητα και τη χαρά της διαδρομής.

WRWR 2026

Στο φετινό Legacy Lap, η πομπή θα ξεκινήσει με γυναίκες αναβάτριες στην κορυφή, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι η μοτοσυκλέτα ανήκει σε όλους.

WRWR 2026
Beryl Swain, η πρώτη αναβάτρια που αγωνίστηκε στο Isle of Man TT

Η ιστορία του TT άλλωστε περιλαμβάνει σημαντικές γυναικείες παρουσίες. Από τη Beryl Swain, που το 1962 έγινε η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε σε αγώνα TT, μέχρι τη Jenny Tinmouth, την ταχύτερη γυναίκα στην ορεινή διαδρομή, οι γυναίκες έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε έναν από τους πιο διάσημους δρόμους στον κόσμο.

WRWR 2026
Jenny Tinmouth, η ταχύτερη γυναίκα στην διαδρομή του Isle of Man

Το Legacy Lap ξεκίνησε ως Simon Andrews Lap προς τιμήν του αδικοχαμένου Άγγλου αναβάτη Simon Andrews, που έχασε τη ζωή του σε δυστύχημα στον αγώνα δρόμου North West 200 στη Βόρεια Ιρλανδία και με τα χρόνια εξελίχθηκε σε μια συλλογική στιγμή μνήμης για αναβάτες, ομάδες και μοτοσυκλέτες που σημάδεψαν την ιστορία των αγώνων δρόμου. Σήμερα αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για το κοινό να βρεθεί μέσα στη δράση, συμμετέχοντας σε μια οργανωμένη πομπή στους δημόσιους δρόμους της διαδρομής των 37,73 μιλίων.

Beryl Swain

Η συγκέντρωση των συμμετεχόντων θα πραγματοποιηθεί στις 08:30 στο Douglas, με την εκκίνηση να δίνεται στις 09:30 υπό την καθοδήγηση των διοργανωτών. Πριν την αναχώρηση, θα προηγηθεί το χαρακτηριστικό “Sound of Thunder”, ένα λεπτό όπου οι συμμετέχοντες ανεβάζουν στροφές στους κινητήρες τους ως φόρο τιμής.

WRWR 2026

Παρά τον εορταστικό χαρακτήρα, οι διοργανωτές υπενθυμίζουν ότι το Legacy Lap διεξάγεται σε ανοιχτούς δημόσιους δρόμους, με συνοδεία αλλά και σαφείς οδηγίες που πρέπει να τηρούνται. Ο σεβασμός προς τους υπόλοιπους συμμετέχοντες, τους θεατές και την τοπική κοινότητα παραμένει βασική προϋπόθεση.