CFMOTO 450MT “The Vandal”: Ο Roland Sands τους έφτιαξε supermoto!
Ο πυρετός του 450MT έπιασε και τον Roland Sands
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
15/10/2024
Μία διαφορετική προσέγγιση θέλησε να δώσει ο Roland Sands στο μικρο-μεσαίο Adventure της CFMOTO που σημειώνει καλή εμπορική πορεία και στις ΗΠΑ που αυτή η κατηγορία κυβισμού παραδοσιακά υπολείπεται στις προτιμήσεις του κοινού.
Βάση και της πορείας που έχει η εταιρεία RSD (Roland Sands Design) αποφάσισαν να εστιάσουν στην street χρήση και να αναδείξουν το 450 MT που εκεί το αποκαλούν IBEX (από το αγριοκάτσικο) με τελείως διαφορετικό τρόπο από εκείνο που θα έκανε ένας νέος ιδιοκτήτης.
Στα χέρια τους απέκτησε μία σειρά από αξεσουάρ που υπάρχουν ήδη στην αγορά, χωρίς να γίνουν άλλες μετατροπές ή μη αναστρέψιμες επεμβάσεις. Πολλά μάλιστα από όσα τοποθετήθηκαν υπάρχουν στους καταλόγους της CFMOTO.
Στόχος είναι να αποτελέσει έμπνευση το σχέδιο και αν όχι αυτούσιο, ξεχωριστά τμήματα και σημεία να υιοθετηθούν από άλλους ιδιοκτήτες ανά τον κόσμο.
Όπως λένε και οι ίδιοι όμως, θα τους άρεσε να δουν έναν αγώνα Hill Climb ή κάτι αντίστοιχο με supermoto, σε ποιο ανοικτές διαδρομές από μία πίστα ή ακόμη και αστικό περιβάλλον καθώς η δοκιμή του αποτελέσματος, ήταν πολύ πιο σπορ από ότι περίμεναν.
Σε αυτό το πλαίσιο και με δεδομένο πως οι αγώνες Gymkhana είναι διαδεδομένοι στις ΗΠΑ η RSD θα δοκιμάσει το “The Vandal” σε μία τέτοια δοκιμασία. Είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό βήμα καθώς οι αγώνες αυτή που έχουν ξεκινήσει από τα περίχωρα του Τόκυο και τα υπαίθρια πάρκινγκ και εξελίχθηκαν σε δοκιμασία για τους μοτοσυκλετιστές της Ιαπωνικής αστυνομίας, έφτασαν να είναι αρκετά διαδεδομένοι στις ΗΠΑ, λίγες χώρες της Ασίας, καθώς και στην Μ.Βρετανία που λειτουργεί μάλιστα και η μόνη σχολή εκπαίδευσης σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Η CFMOTO θα συνδράμει στην εκδήλωση της RSD, στα πλαίσια της οποίας θα γίνει ο αγώνας Gymkhana και θα ανεβάσει το επίπεδο ανταγωνισμού, προσφέροντας ένα Papio ως έπαθλο!
Το στιλ “punk rock” που επιλέχθηκε για τους χρωματικούς συνδυασμούς, ήταν μία έμπνευση της στιγμής και δεν χρειάστηκε ιδιαίτερη σκέψη και προβληματισμός από την ομάδα, αντιθέτως το θεωρούν φυσικό αποτέλεσμα.
Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο
Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
7/4/2026
Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.
Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.
Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand
Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.
Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος.
Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά
Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.
Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand
Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;