Crighton CR700W: 220 άλογα από 690 κυβικά και 129,5 κιλά! [VIDEO]

MotoGP αναλογία κιλών και ίππων και εξωφρενική τιμή
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/11/2021

Τα νούμερα της CR700W την καθιστούν την superbike με την καλύτερη αναλογία κιλών ανά ίππων στον κόσμο, καθώς ζυγίζει στεγνή 129,5 κιλά με μόλις τα 43 από αυτά να ανήκουν στον Wankel κινητήρα της που αποδίδει 220 άλογα από 690 κυβικά. Αυτό σημαίνει πως η Ειδική Ισχύς, (HP/L) είναι 319 άλογα και η αναλογία είναι 1.68 άλογα για κάθε κιλό

Ακόμη πιο σημαντικό όμως, είναι πως η μοτοσυκλέτα αυτή αποδίδει 14,5Kg.m ροπής στις 9.500 στροφές, δηλαδή η ροπή της είναι αντίστοιχη μιας Hayabusa! Αυτός είναι και ο λόγος που ο Mason Law, πρωταθλητής British Supersport 2020 περιγράφει την οδήγησή της σαν μία εξωπραγματική εμπειρία, σαν να επιταχύνεις με F-35 στον διάδρομο απογείωσης αεροπλανοφόρου. Που σημαίνει πως η ευθεία σου τελειώνει πολύ γρήγορα. Μιλά για ωμή δύναμη σε αναλογία κιλών και ίππων που συγκρίνεται μόνο με MotoGP αλλά συνοδευόμενη από κουβάδες ροπής.

Αν όλα αυτά ήταν ένα σχέδιο σε χαρτί, ή renderings από κάποια start-up εταιρεία δεν θα είχαμε ποτέ ασχοληθεί γράφοντας δικές μας γραμμές κειμένου. Είναι βέβαιο πως κάθε ανόητο ψηφιακό σχέδιο που κατά καιρούς παρουσιάζεται από καλλιτέχνες χωρίς καμία μηχανολογική ακρίβεια μπορεί να μαζέψει αρκετά κλίκ για να δικαιολογεί από κάποιους μία δημοσίευση αλλά δεν θα ασχολούμασταν ποτέ με κάτι τέτοιο. Η CR700W αποτελεί μία τελείως διαφορετική περίπτωση, βλέπετε το όνομα Crighton μπορεί οι περισσότεροι Άγγλοι να το ξέρουν από τις τέχνες, υπάρχει και τέτοιο θέατρο κάπου εκεί, αλλά στον κόσμο της μοτοσυκλέτας είναι το επίθετο ενός σπουδαίου μηχανικού, ενός ανθρώπου στην τρίτη πλέον ηλικία που η CR700W είναι η κληρονομιά που θα αφήσει στην Γη.

Crighton Main Promo from Phinsys on Vimeo.

 

Ένας θρύλος για τους Άγγλους μοτοσυκλετιστές αλλά και γενικά για την μοτοσυκλέτα, ο Brian Crighton είναι ο μηχανικός με αγωνιστική εμπειρία που είναι εξ ολοκλήρου υπεύθυνος για την αγωνιστική πορεία της Norton κατά την ταραχώδη περίοδο της εταιρείας την δεκαετία του ’80 και μετά. Ο Brian, όπως και πολλοί εκείνη την εποχή, ήταν ένας αγωνιζόμενος μηχανικός, έχοντας τρεις τίτλους στα 50 κυβικά, μία σημαντική τότε κατηγορία, και πατέρας των αγωνιστικών Norton με κινητήρα Wankel.

Ξεκίνησε να δουλεύει στο συνεργείο της Norton και μέσα σε ένα χρόνο πήγε στο R&D όπου αμέσως κατάλαβε πως ο Wankel αερόψυκτος των 588 κυβικών είχε πολλά περιθώρια εξέλιξης. Αυτό όμως δεν το άκουσε κανείς σε μία εταιρεία με δυσκίνητα στελέχη, με κρίσεις εγωισμού και σε ένα τοξικό περιβάλλον εργασίας που γινόταν δυσκολότερο από το γεγονός πως το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Norton είχε ήδη διασπαστεί σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη και πρακτικά δεν υπήρχε πλέον εταιρική ταυτότητα. Ο Brian επέμεινε όμως και έδωσε τα πάντα στην Norton, την καλύτερη ώρα της ζωής του δηλαδή, δουλεύοντας βράδια εκτός ωραρίου για να φτιάξει μία νέα έκδοση του κινητήρα που απέδωσε 120 άλογα από 85 που είχε τότε. Όταν έσπασε τα 200χαω μαζί της, κατάφερε να κάνει και τους υπόλοιπους στην εταιρεία να ακολουθήσουν το δικό του όραμα, και έτσι η Norton επέστρεφε στους αγώνες αποκλειστικά εξαιτίας του. Η ιστορία από εκεί και πέρα γίνεται περίπλοκη και το θέμα μας εδώ είναι ο άνθρωπος που έφτιαξε την CR700W και η CR700W αυτή καθ’ αυτή.

Η πορεία αυτής της, μόνο για πίστα, Superbike ξεκίνησε μέσα από την Norton το 2009 και το 2013 συνέχισε στην εταιρεία Crighton Motorcycles, και τώρα έχουμε την τελευταία και πλέον εξελιγμένη έκδοσή της με έναν κινητήρα που το σύστημα ψύξης του περιμένει έγκριση πατέντας και τα καυσαέρια επιταχύνουν την τροφοδοσία αέρα, σαν turbo δηλαδή αλλά όλα αυτά χωρίς πρόσθετα κινούμενα μέρη. Ο Brian εξέλιξε αυτό τον κινητήρα παρέα με τον κατά πολύ νεότερο αλλά εξίσου άξιο αρχιμηχανικό, Shamoon Qurashi και την κατασκευή έχει αναλάβει η Rotron, μία εταιρεία που βασίζει την κερδοφορία της στην κατασκευή Wankel κινητήρων για αεροσκάφη, σκάφη και drone. Ο Brian έχει ισχυρούς δεσμούς με ρόλο συμβούλου στην Rotron και έτσι δεν είναι τυχαίο πως εκείνοι θα κατασκευάσουν και τον κινητήρα της Crighton Motorcycles, η οποία μάλιστα συστεγάζεται με την Rotron. Αγγλικό σχέδιο και αγγλική κατασκευή σε περιορισμένο αριθμό με εξωτικά υλικά και λύσεις που έχουν κατατεθεί πατέντες, μην περιμένετε λοιπόν μία λογική τιμή, αν και τα περίπου 90.000 Ευρώ που θα κοστίζει κάθε μία από τις 25 που θα κατασκευαστούν δεν πρέπει να θεωρούνται τρελό ποσό για την συγκεκριμένη περίπτωση και μπροστά σε άλλες εξωτικές αντίστοιχες μοτοσυκλέτες, όπως η Superleggera, βρίσκονται εντός πλαισίων.

Ο κινητήρας είναι φτιαγμένος από χυτό αλουμίνιο LM24 και έχει επίστρωση από μολυβδαίνιου και nikasil με τον στρόφαλο να είναι φτιαγμένος από ατσάλινο EN36 κράμα ατσαλιού που έχει υποστεί ψύξη σε χαμηλές θερμοκρασίες κατά την τελική του μορφή. Ωστόσο το σημείο που πονά κάθε τέτοιος κινητήρας, η εξασφάλιση της στεγανότητάς του, είναι και ένα από τα σημεία που ο Brian είναι ιδιαίτερα περήφανος και εγγυάται την μακροζωία του με αγωνιστικά πάντα δεδομένα. Το υλικό σφράγισης είναι με βάση το νιτρίδιο του πυριτίου, κεραμική σιλικόνη δύο συστατικών που αποτελεί την τελευταία λέξη της τεχνολογίας υλικών στην μηχανολογία. Πρόκειται για υλικό που ο Brian πολύ θα ήθελε να έχει τριάντα χρόνια πριν στην διάθεσή του.

Το άλλο ασθενές σημείο ενός περιστροφικού κινητήρα είναι το κιβώτιό του, κάτι που ο Brian επίσης γνωρίζει πολύ καλά και για αυτό έχει φτιάξει μία bespoke μετάδοση με κιβώτιο τύπου κασέτας και μεγάλο πάχος γραναζιών που είναι επίσης dog-ring, ασφαλίζουν λοιπόν στην θέση τους με ακρίβεια. Την εξέλιξη του κιβωτίου την ανέλαβε η Nova Transmissions και έχει συμπεριλάβει ένα πρόσθετο γρανάζι στην πρωτεύουσα μετάδοση ώστε το κιβώτιο να περιστρέφεται αντίθετα με την φορά του κινητήρα χρησιμοποιώντας την αδράνεια για να φορτιστεί περισσότερο ο εμπρός τροχός, πράγμα σημαντικό στην επιτάχυνση αλλά και στην είσοδο των στροφών.

Μία από τις πιο σημαντικές προσθήκες που έχει κάνει ο Brian στην αγωνιστική χρήση του κινητήρα αυτής της διάταξης, είναι να χρησιμοποιήσει τα καυσαέρια για να επιταχύνει την τροφοδοσία του χωρίς όμως να χρησιμοποιεί κινούμενα μέρη, απλά με την δημιουργία υποπίεσης όπως φαίνεται στην φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο. Επίσης την κατοχύρωση πατέντας περιμένει ο Brian για το σύστημα ψύξης που κι αυτό δεν χρησιμοποιεί κινούμενα μέρη, όσο ψύχει τους ρότορες εσωτερικά τροφοδοτώντας το ψυκτικό υγρό σε διόδους μέσα στον στρόφαλο με την περιστροφική κίνηση να αναλαμβάνει και την κίνηση του υγρού.

Συνολικά τα κινούμενα μέρη του κινητήρα είναι μόλις τρία(!) και χωρίς το κιβώτιο ζυγίζει 24 κιλά, 43 με το κιβώτιο και τον μονόδρομο συμπλέκτη! Κάθε ρότορας παράγει δύναμη για 200 μοίρες σε κάθε περιστροφή και συνολικά ο κινητήρας είναι μήκους μόλις 340mm και 240mm σε διάμετρο πράγμα που τον καθιστά μικρότερο και από δίχρονο.

Το πλαίσιο και το ψαλίδι στερούνται αισθητικής αλλά η αισθητική είναι κάτι το περιττό σε superbike με αποκλειστική χρήση σε πίστα. Κατασκευάζονται από κράμα αλουμινίου 7000 και είναι μεταβλητής γεωμετρίας για να μπορεί κάθε αναβάτης να τα προσαρμόσει στις δικές του ιδιαιτερότητες, αλλά και στις ιδιαιτερότητες κάθε πίστας ακόμη. Το περιμετρικό πλαίσιο έχει πάντως αυτή την μορφή γιατί ταυτόχρονα είναι και ρεζερβουάρ λαδιού. Οι τροχοί είναι Carbon, τα φρένα της Brembo και οι αναρτήσεις της Ohlins ή της Bitubu, αναλόγως τι θα επιλέξει ο ιδιοκτήτης.

Ο CEO της Rotron αναφέρει κάτι σημαντικό, πως ο συγκεκριμένος κινητήρας μπορεί να βγάλει ολόκληρη αγωνιστική σεζόν πριν χρειαστεί οποιονδήποτε έλεγχο, πόσο μάλλον ανακατασκευή, και δεν υπάρχει αντίστοιχο παράδειγμα για κάτι τέτοιο. Θα ήθελαν να δουν την μοτοσυκλέτα τους σε πρωτάθλημα που να επιτρέπουν οι κανονισμοί την χρήση της…

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.