Crighton CR700W: 220 άλογα από 690 κυβικά και 129,5 κιλά! [VIDEO]

MotoGP αναλογία κιλών και ίππων και εξωφρενική τιμή
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/11/2021

Τα νούμερα της CR700W την καθιστούν την superbike με την καλύτερη αναλογία κιλών ανά ίππων στον κόσμο, καθώς ζυγίζει στεγνή 129,5 κιλά με μόλις τα 43 από αυτά να ανήκουν στον Wankel κινητήρα της που αποδίδει 220 άλογα από 690 κυβικά. Αυτό σημαίνει πως η Ειδική Ισχύς, (HP/L) είναι 319 άλογα και η αναλογία είναι 1.68 άλογα για κάθε κιλό

Ακόμη πιο σημαντικό όμως, είναι πως η μοτοσυκλέτα αυτή αποδίδει 14,5Kg.m ροπής στις 9.500 στροφές, δηλαδή η ροπή της είναι αντίστοιχη μιας Hayabusa! Αυτός είναι και ο λόγος που ο Mason Law, πρωταθλητής British Supersport 2020 περιγράφει την οδήγησή της σαν μία εξωπραγματική εμπειρία, σαν να επιταχύνεις με F-35 στον διάδρομο απογείωσης αεροπλανοφόρου. Που σημαίνει πως η ευθεία σου τελειώνει πολύ γρήγορα. Μιλά για ωμή δύναμη σε αναλογία κιλών και ίππων που συγκρίνεται μόνο με MotoGP αλλά συνοδευόμενη από κουβάδες ροπής.

Αν όλα αυτά ήταν ένα σχέδιο σε χαρτί, ή renderings από κάποια start-up εταιρεία δεν θα είχαμε ποτέ ασχοληθεί γράφοντας δικές μας γραμμές κειμένου. Είναι βέβαιο πως κάθε ανόητο ψηφιακό σχέδιο που κατά καιρούς παρουσιάζεται από καλλιτέχνες χωρίς καμία μηχανολογική ακρίβεια μπορεί να μαζέψει αρκετά κλίκ για να δικαιολογεί από κάποιους μία δημοσίευση αλλά δεν θα ασχολούμασταν ποτέ με κάτι τέτοιο. Η CR700W αποτελεί μία τελείως διαφορετική περίπτωση, βλέπετε το όνομα Crighton μπορεί οι περισσότεροι Άγγλοι να το ξέρουν από τις τέχνες, υπάρχει και τέτοιο θέατρο κάπου εκεί, αλλά στον κόσμο της μοτοσυκλέτας είναι το επίθετο ενός σπουδαίου μηχανικού, ενός ανθρώπου στην τρίτη πλέον ηλικία που η CR700W είναι η κληρονομιά που θα αφήσει στην Γη.

Crighton Main Promo from Phinsys on Vimeo.

 

Ένας θρύλος για τους Άγγλους μοτοσυκλετιστές αλλά και γενικά για την μοτοσυκλέτα, ο Brian Crighton είναι ο μηχανικός με αγωνιστική εμπειρία που είναι εξ ολοκλήρου υπεύθυνος για την αγωνιστική πορεία της Norton κατά την ταραχώδη περίοδο της εταιρείας την δεκαετία του ’80 και μετά. Ο Brian, όπως και πολλοί εκείνη την εποχή, ήταν ένας αγωνιζόμενος μηχανικός, έχοντας τρεις τίτλους στα 50 κυβικά, μία σημαντική τότε κατηγορία, και πατέρας των αγωνιστικών Norton με κινητήρα Wankel.

Ξεκίνησε να δουλεύει στο συνεργείο της Norton και μέσα σε ένα χρόνο πήγε στο R&D όπου αμέσως κατάλαβε πως ο Wankel αερόψυκτος των 588 κυβικών είχε πολλά περιθώρια εξέλιξης. Αυτό όμως δεν το άκουσε κανείς σε μία εταιρεία με δυσκίνητα στελέχη, με κρίσεις εγωισμού και σε ένα τοξικό περιβάλλον εργασίας που γινόταν δυσκολότερο από το γεγονός πως το ιδιοκτησιακό καθεστώς της Norton είχε ήδη διασπαστεί σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη και πρακτικά δεν υπήρχε πλέον εταιρική ταυτότητα. Ο Brian επέμεινε όμως και έδωσε τα πάντα στην Norton, την καλύτερη ώρα της ζωής του δηλαδή, δουλεύοντας βράδια εκτός ωραρίου για να φτιάξει μία νέα έκδοση του κινητήρα που απέδωσε 120 άλογα από 85 που είχε τότε. Όταν έσπασε τα 200χαω μαζί της, κατάφερε να κάνει και τους υπόλοιπους στην εταιρεία να ακολουθήσουν το δικό του όραμα, και έτσι η Norton επέστρεφε στους αγώνες αποκλειστικά εξαιτίας του. Η ιστορία από εκεί και πέρα γίνεται περίπλοκη και το θέμα μας εδώ είναι ο άνθρωπος που έφτιαξε την CR700W και η CR700W αυτή καθ’ αυτή.

Η πορεία αυτής της, μόνο για πίστα, Superbike ξεκίνησε μέσα από την Norton το 2009 και το 2013 συνέχισε στην εταιρεία Crighton Motorcycles, και τώρα έχουμε την τελευταία και πλέον εξελιγμένη έκδοσή της με έναν κινητήρα που το σύστημα ψύξης του περιμένει έγκριση πατέντας και τα καυσαέρια επιταχύνουν την τροφοδοσία αέρα, σαν turbo δηλαδή αλλά όλα αυτά χωρίς πρόσθετα κινούμενα μέρη. Ο Brian εξέλιξε αυτό τον κινητήρα παρέα με τον κατά πολύ νεότερο αλλά εξίσου άξιο αρχιμηχανικό, Shamoon Qurashi και την κατασκευή έχει αναλάβει η Rotron, μία εταιρεία που βασίζει την κερδοφορία της στην κατασκευή Wankel κινητήρων για αεροσκάφη, σκάφη και drone. Ο Brian έχει ισχυρούς δεσμούς με ρόλο συμβούλου στην Rotron και έτσι δεν είναι τυχαίο πως εκείνοι θα κατασκευάσουν και τον κινητήρα της Crighton Motorcycles, η οποία μάλιστα συστεγάζεται με την Rotron. Αγγλικό σχέδιο και αγγλική κατασκευή σε περιορισμένο αριθμό με εξωτικά υλικά και λύσεις που έχουν κατατεθεί πατέντες, μην περιμένετε λοιπόν μία λογική τιμή, αν και τα περίπου 90.000 Ευρώ που θα κοστίζει κάθε μία από τις 25 που θα κατασκευαστούν δεν πρέπει να θεωρούνται τρελό ποσό για την συγκεκριμένη περίπτωση και μπροστά σε άλλες εξωτικές αντίστοιχες μοτοσυκλέτες, όπως η Superleggera, βρίσκονται εντός πλαισίων.

Ο κινητήρας είναι φτιαγμένος από χυτό αλουμίνιο LM24 και έχει επίστρωση από μολυβδαίνιου και nikasil με τον στρόφαλο να είναι φτιαγμένος από ατσάλινο EN36 κράμα ατσαλιού που έχει υποστεί ψύξη σε χαμηλές θερμοκρασίες κατά την τελική του μορφή. Ωστόσο το σημείο που πονά κάθε τέτοιος κινητήρας, η εξασφάλιση της στεγανότητάς του, είναι και ένα από τα σημεία που ο Brian είναι ιδιαίτερα περήφανος και εγγυάται την μακροζωία του με αγωνιστικά πάντα δεδομένα. Το υλικό σφράγισης είναι με βάση το νιτρίδιο του πυριτίου, κεραμική σιλικόνη δύο συστατικών που αποτελεί την τελευταία λέξη της τεχνολογίας υλικών στην μηχανολογία. Πρόκειται για υλικό που ο Brian πολύ θα ήθελε να έχει τριάντα χρόνια πριν στην διάθεσή του.

Το άλλο ασθενές σημείο ενός περιστροφικού κινητήρα είναι το κιβώτιό του, κάτι που ο Brian επίσης γνωρίζει πολύ καλά και για αυτό έχει φτιάξει μία bespoke μετάδοση με κιβώτιο τύπου κασέτας και μεγάλο πάχος γραναζιών που είναι επίσης dog-ring, ασφαλίζουν λοιπόν στην θέση τους με ακρίβεια. Την εξέλιξη του κιβωτίου την ανέλαβε η Nova Transmissions και έχει συμπεριλάβει ένα πρόσθετο γρανάζι στην πρωτεύουσα μετάδοση ώστε το κιβώτιο να περιστρέφεται αντίθετα με την φορά του κινητήρα χρησιμοποιώντας την αδράνεια για να φορτιστεί περισσότερο ο εμπρός τροχός, πράγμα σημαντικό στην επιτάχυνση αλλά και στην είσοδο των στροφών.

Μία από τις πιο σημαντικές προσθήκες που έχει κάνει ο Brian στην αγωνιστική χρήση του κινητήρα αυτής της διάταξης, είναι να χρησιμοποιήσει τα καυσαέρια για να επιταχύνει την τροφοδοσία του χωρίς όμως να χρησιμοποιεί κινούμενα μέρη, απλά με την δημιουργία υποπίεσης όπως φαίνεται στην φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο. Επίσης την κατοχύρωση πατέντας περιμένει ο Brian για το σύστημα ψύξης που κι αυτό δεν χρησιμοποιεί κινούμενα μέρη, όσο ψύχει τους ρότορες εσωτερικά τροφοδοτώντας το ψυκτικό υγρό σε διόδους μέσα στον στρόφαλο με την περιστροφική κίνηση να αναλαμβάνει και την κίνηση του υγρού.

Συνολικά τα κινούμενα μέρη του κινητήρα είναι μόλις τρία(!) και χωρίς το κιβώτιο ζυγίζει 24 κιλά, 43 με το κιβώτιο και τον μονόδρομο συμπλέκτη! Κάθε ρότορας παράγει δύναμη για 200 μοίρες σε κάθε περιστροφή και συνολικά ο κινητήρας είναι μήκους μόλις 340mm και 240mm σε διάμετρο πράγμα που τον καθιστά μικρότερο και από δίχρονο.

Το πλαίσιο και το ψαλίδι στερούνται αισθητικής αλλά η αισθητική είναι κάτι το περιττό σε superbike με αποκλειστική χρήση σε πίστα. Κατασκευάζονται από κράμα αλουμινίου 7000 και είναι μεταβλητής γεωμετρίας για να μπορεί κάθε αναβάτης να τα προσαρμόσει στις δικές του ιδιαιτερότητες, αλλά και στις ιδιαιτερότητες κάθε πίστας ακόμη. Το περιμετρικό πλαίσιο έχει πάντως αυτή την μορφή γιατί ταυτόχρονα είναι και ρεζερβουάρ λαδιού. Οι τροχοί είναι Carbon, τα φρένα της Brembo και οι αναρτήσεις της Ohlins ή της Bitubu, αναλόγως τι θα επιλέξει ο ιδιοκτήτης.

Ο CEO της Rotron αναφέρει κάτι σημαντικό, πως ο συγκεκριμένος κινητήρας μπορεί να βγάλει ολόκληρη αγωνιστική σεζόν πριν χρειαστεί οποιονδήποτε έλεγχο, πόσο μάλλον ανακατασκευή, και δεν υπάρχει αντίστοιχο παράδειγμα για κάτι τέτοιο. Θα ήθελαν να δουν την μοτοσυκλέτα τους σε πρωτάθλημα που να επιτρέπουν οι κανονισμοί την χρήση της…

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.