Custom Yamaha GTS1000: Italian Resilience

Η ικανότητα να ξεπερνάς κάθε δυσκολία
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/4/2020

Ακόμη και στις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας μας, υπάρχουν στιγμές και γεγονότα από ανθρώπους που μας γεμίζουν με φως και αισιοδοξία για το μέλλον. Στο κόσμο της μοτοσυκλέτας η Italian Resilience του Lorenzo Frugraroli και η ιστορία πίσω απ’ τη δημιουργία της αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Italian Resilience είναι γέννημα θρέμμα του κορωνοϊού, αφού ολοκληρώθηκε τώρα με την απαγόρευση της κυκλοφορίας, ενώ το όνομά της προέρχεται από έναν όρο της ψυχιατρικής, ο οποίος περιγράφει την ικανότητα του ανθρώπου να ξεπερνά τις δυσκολίες σε περιόδους μεγάλων κρίσεων και να βγαίνει πιο δυνατός μέσα απ’ αυτές.

Συγκεκριμένα, ήταν ο Γάλλος ψυχίατρος Boris Cyrulnik που κατοχύρωσε όρο resilience στην ψυχιατρική, ενώ είχε αναφέρει και το εξής: “Η λύση σε μια καταστροφή δεν έγκειται στην επαναφορά των πραγμάτων όπως ήταν πριν, αλλά στη δημιουργία μιας νέας τάξης που δεν υπήρχε στο παρελθόν.” Τα λόγια του Cyrulnik, εκτός απ’ το να μας προβληματίζουν, ταιριάζουν γάντι και στην περίπτωση της εταιρείας του Lorenzo Furgaroli, την FMW Motorcycles, που το αντικείμενό της δεν είναι άλλο απ’ τη δημιουργία μοναδικών custom μοτοσυκλετών.

Στόχος του Furgaroli είναι να πάρει μέρος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα AMD, αυτό που είχε κερδίσει το 2016 ο δημιουργός του "BMW των Αιθέρων" και για να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ως “καμβά” κάτι που ήταν απ’ τη φύση του ξεχωριστό. Επέλεξε την Yamaha GTS1000 που στην εποχή της ήταν μια εμπορική αποτυχία, όμως τώρα βιώνει μια δεύτερη “εφηβεία” καθώς προτιμάται από πολλούς custom builders για διάφορα project τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάντοτε εντυπωσιακό, αφού μόλις αφαιρέσεις τα φαίρινγκ του GTS αποκαλύπτεται ένα μοναδικής φιλοσοφίας πλαίσιο τύπου “Ω” και αναδεικνύεται το σύστημα των αναρτήσεων που αποτελείται από δύο ψαλίδια, ένα μονόμπρατσο μπροστά για το hub steering και ένα συμβατικό πίσω στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Από αυτά, το πίσω έδωσε τη θέση του σε ένα μονόμπρατσο από κάποιο Honda VFR, συνοδευόμενο από την ανάρτηση, την ζάντα και το σύστημα πέδησης ώστε να μην χρειάζονται επιπλέον αλλαγές. Στο εμπρός αντικαταστάθηκε το αμορτισέρ, με ένα ρυθμιζόμενο από Yamaha YZF-R6, ενώ η ζάντα παρότι έχει ίδια εμφάνιση με την πίσω δεν προέχεται από το VFR αλλά από το NSR180SP της Honda, που κυκλοφορούσε στις αγορές της Ασίας.

Ακόμη, οι τροποποιήσεις του Furgaroli δεν περιορίζονται μόνο στην εμφάνιση αλλά επεκτείνονται και στον κινητήρα, όπου ο ηλεκτρονικός ψεκασμός έδωσε τη θέση του σε μια τετράδα καρμπυρατέρ! Ο στόχος ήταν αφενός μεν να εντυπωσιάσει, καθώς το ψεύτικο ρεζερβουάρ (το πραγματικό χειροποίητο ρεζερβουάρ βρίσκεται πίσω απ’ τον αναβάτη, μέσα στο υποπλαίσιο) σου επιτρέπει να χαζέψεις μέσα απ’ το plexiglass τον τρόπο λειτουργίας των καρμπυρατέρ.

Αφετέρου η μετάβαση σε μηχανικό ψεκασμό απλοποιεί τα πράγματα, καθώς η δημιουργία μιας νέας καλωδίωσης, που τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη κατά τη κατασκευή τόσο εκτενών τροποποιημένων custom, είναι πιο απλή και απαιτεί λιγότερο χρόνο. Παράλληλα, με την κατάργηση της ECU εξοικονομείται βάρος και χώρος. Στο σύστημα εξαγωγής έχουμε τα τελικά της Akrapovic να προσθέτουν πόντους στη συνολική εμφάνιση, αφήνοντας σε κοινή θέα την πίσω ζάντα.

Η επιλογή του να μεταφερθεί το ρεζερβουάρ στο πίσω μέρος του νέου υποπλαισίου είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όμως δημιουργεί ερωτηματικά στο κατά πόσο θα επηρεάζει τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, λόγω της μεταφοράς τους κέντρου βάρους ψηλά και πίσω. Ωστόσο, δεν παύει να είναι μια εντυπωσιακή custom που η επιλογή των χρωμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο, καθώς το βλέμμα καρφώνεται στα κατακόκκινα πλαίσιο και ψαλίδια που πλαισιώνονται διακριτικά απ’ τα υπόλοιπα μαύρα μέρη, αναγκάζοντάς σε να τη παρατηρείς απ’ τα μέσα προς τα έξω και όχι το αντίστροφο όπως συνηθίζεται.

Η FMW Motorcycles σκοπεύει να πάρει μέρος στο AMD – αν πραγματοποιηθεί τελικά – με την Italian Resilience και η αλήθεια είναι πως έχει τα φόντα να φτάσει πολύ ψηλά, κρίνοντας απ’ όλα όσα αντιπροσωπεύει το όνομά της… Το μόνο αδιαμφησβήτητο είναι πώς οι Ιταλοί έχουν την ικανότητα να αντλούν έμπνευση απ’ όλες τις συνθήκες και να δημιουργούν μοναδικές κατασκευές.

Ετικέτες

Ο Tyler O’Hara σπάει το ρεκόρ ταχύτητας AMA με Indian Challenger [VIDEO]

Ο πολυπρωταθλητής King of the Baggers γράφει ιστορία για την Indian στις αλυκές Bonneville
Indian Challenger Speed Record Bonneville Salts
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Με 312,677 χλμ/ώρα, η Indian Challenger του O’Hara σπάει ρεκόρ που υπήρχε από το 1972

Από το 1901, οι αγώνες βρίσκονται στο DNA της Indian, κληρονομιά που έχτισαν οραματιστές όπως ο Burt Munro στις αλυκές του Bonneville. Συνεχίζοντας σε αυτό το πνεύμα, η Indian, σε συνεργασία με την S&S Cycle και την Mission Foods, βρέθηκε στις αχανείς επίπεδες εκτάσεις των αλυκών της Γιούτα για να δει πόσο γρήγορα μπορεί να “τρέξει” η αγωνιστική της μοτοσυκλέτα που αγωνίζεται με επιτυχία στο πρωτάθλημα της MotoAmerica, King of the Baggers.

Indian Challenger

Στη σέλα βρέθηκε ο αναβάτης της Indian Wrecking Crew και δύο φορές πρωταθλητής King of the Baggers, Tyler O’Hara. Με την ειδικά εξελιγμένη από την S&S, Indian Challenger, ο O’Hara εκτόξευσε τη μοτοσυκλέτα πάνω στο ιστορικό πεδίο δοκιμών, γιορτάζοντας την ιστορία και την αέναη αναζήτηση της ταχύτητας.

Ενώνoντας πάθος και κατασκευαστική ακρίβεια, η S&S και η Indian έφεραν δεκαετίες αγωνιστικής τεχνογνωσίας σε έναν από τους πιο εμβληματικούς τόπους του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Αγγίζοντας σχεδόν το ορόσημο των 200 mph, ο O’Hara τίμησε τους θρύλους που προηγήθηκαν, κατακτώντας νέο ρεκόρ κατηγορίας AMA 2000cc APS-AG με 194,384 mph. Το προηγούμενο ρεκόρ (169,828 mph) διατηρούσε από το 1972, η Triumph με αναβάτη τον J. Angerer.

Indian Challenger

Ο Gary Gray, Αντιπρόεδρος Τεχνολογίας Προϊόντων, Αγώνων και Service της Indian Motorcycle, δήλωσε, “To Bonneville είναι ιερός τόπος, όχι μόνο για την Indian Motorcycle, αλλά για ολόκληρο τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Οι μηχανικοί μας και οι συνεργάτες της S&S κυνηγούν την ταχύτητα στις αλυκές εδώ και δεκαετίες και πάντα μιλούσαμε για το τι θα μπορούσε να πετύχει η Indian Challenger εκεί. Παρότι είμαστε υπερήφανοι που σπάσαμε το ρεκόρ, αυτή η προσπάθεια αφορούσε κάτι μεγαλύτερο: να τιμήσουμε τους θρύλους πριν από εμάς και να σπρώξουμε τους εαυτούς μας όσο πιο μακριά γίνεται”.