CUSTOMBIKE Show 2018: Οι καλύτερες BMW σε 1.000 μοτοσυκλέτες

Επίδειξη ισχύος απ' τη BMW

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

27/11/2018

Το CUSTOMBIKE Show αποτελεί την μεγαλύτερη έκθεση custom μοτοσυκλετών παγκοσμίως, που πραγματοποιείται στο Bad Salzuflen της Γερμανίας και θα ανοίξει τις πόρτες της στις 30 Νοεμβρίου μέχρι τις 2 Δεκέμβρη, φιλοξενώντας πάνω από 1.000 μοτοσυκλέτες στον τεράστιο χώρο των 28.000 τετραγωνικών μέτρων. Τα εκθέματα, ορισμένα από τα οποία θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν σε έκθεση έργων τέχνης, προέρχονται από 300 διαφορετικές εταιρείες και η BMW αποφάσισε με τη σειρά της να εκπροσωπηθεί με 15 custom μοτοσυκλέτες στο τεράστιο περίπτερο των 180 τετραγωνικών μέτρων. Μια κίνηση που αποσκοπεί στην ανάδειξη των δυνατοτήτων που έχουν οι μοτοσυκλέτες της –κυρίως αυτές της neoretro σειράς- στο να μετατραπούν σε κάτι ξεχωριστό και ιδιαίτερο. Ενδεικτικά να αναφέρουμε κάποιες απ’ αυτές…

Η Giggerl είναι από τις πρώτες που ξεχωρήσαμε. Ήρθε στην πραγματικότητα χάρη στις ικανότητες του Bernhard Naumann ή αλλιώς Blenchman όπως είναι το παρατσούκλι του, έφτιαξε την τσαλακωμένη της εικόνα σμιλεύοντας, κυριολεκτικά, ένα φαιρινγκ από μέταλλο. Η Giggerl βάσει των λεγόμενων της BMW –όταν πρωτοπαρουσιάστηκε- αποτελούσε παράδειγμα προς αποφυγήν καθώς είναι διαμετρικά αντίθετη με την εικόνα της neoretro σειράς. Κι όμως πλέον την έχει μαζί της και την εκπροσωπεί, αντιμετωπίζοντάς την ως ένα έργο τέχνης. Εμείς πάντως, μιας και την είδαμε από κοντα στην φετινή Intermot, λέμε πως η BMW ξέρει καλά τι κάνει καθώς η μοτοσυκλέτα αυτή τραβά από μακριά το μάτι. Ο σχεδιασμός της είναι ακραία φουτουριστικός, προσπερνώντας άλλες μοτοσυκλέτες όπως η Voltus της Honda, αν κι εκείνη είναι πιο γενναίο παράδειγμα από την στιγμή που μπήκε σε κανονική παραγωγή. Ο όγκος που έχει απ’ τα μεταλλικά φαίρινγκ σε συνδυασμό με τις κοφτερές γωνίες της προσδίδουν μια μυώδη και απόκοσμη αίσθηση στην εικόνα της, κι αν αυτό περνά στις φωτογραφίες, να ξέρετε πως το εισπράττει κανείς περισσότερο, όταν την αντικρύζει από κοντά.

Θυμηθείτε εδώ, τις καλύτερες custom του κόσμου όπως παρουσιάστην στην Intermot 2018, και μαζί την Giggerl

Απ’ την άλλη πλευρά έχουμε την SMW 61-B κατασκευασμένη απ’ τη Sosa Works, μια μοτοσυκλέτα που βρίσκεται εντός του πνεύματος που προσφέρει η neoretro σειρά.

Εφοδιασμένη με το μεταλλικό φαίρινγκ και την απουσία των προβολέων, ο σχεδιασμός της παραπέμπει ξεκάθαρα στις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της δεκαετίας του 50’ με το μεταλλικό κοκωβιό να ολοκληρώνει όμορφα την εικόνα.

Τέλος, μέσα στην 15αδα των μοτοσυκλετών που θα παρουσιαστούν στην έκθεση βρίσκεται και η Maximator που ως βάση της χρησιμοποίησε μια BMW R 1200 C. Η μοτοσυκλέτα έχει μεγάλη σημασία για την BMW, καθώς κατασκευάστηκε απ’ τον Ulf Musekamp που είναι μηχανολόγος εξέλιξης της εταιρείας και είχε συμμετάσχει στο πρόγραμμα της δημιουργίας της RnineT σειράς, ενώ παράλληλα έχει έρθει πέμπτη ανάμεσα σε 100 μοτοσυκλέτες στο διαγωνισμό Rider’s Choices του Custombike Magazine.

Ετικέτες

BMW

customizing

custom

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.