Δεκαπενταύγουστος με κινητοποιήσεις για τους Κύπριους μοτοσυκλετιστές!

Ξαφνικά ισχύουν περιορισμοί μετακίνησης…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/8/2020

Με μία πρωτοφανή απόφαση έχουν έρθει αντιμέτωποι οι Κύπριοι μοτοσυκλετιστές καθώς απαγορεύτηκε η κυκλοφορία για όλες τις μοτοσυκλέτες μεγαλύτερες των 125 κυβικών σε συγκεκριμένες ώρες και δρόμους για όλο τον υπόλοιπο Αύγουστο.

Με διάταγμα του Αρχηγού της αστυνομίας απαγορεύεται να κυκλοφορούν μοτοσυκλέτες μεγαλύτερες των 125 κυβικών σε κεντρικούς δρόμους της Λευκωσίας, Λεμεσού, Πάφου, και της Ελεύθερης Περιοχής Αμμοχώστου για μείωση της όχλησης από τον θόρυβο.

Βρίσκουμε σωστό να γίνεται προσπάθεια μείωσης του θορύβου, πάσχει ολόκληρος ο ελλαδικός χώρος από αυτό το φαινόμενο και είμαστε και ο μόνος λαός της Ευρώπης που αποδεδειγμένα χάνονται εργατοώρες και υπάρχει πρόβλημα παραγωγικότητας απλά και μόνο επειδή ένα παπί ή ένα TDM με αλλαγμένες εξατμίσεις, ξυπνάει όλα τα μωρά σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο που περνάει. Αλλά η απαγόρευση της κυκλοφορίας για όλους είναι απλά ένα χαζό μέτρο που στερείται κάθε λογικής εξήγησης!

Εκ πρώτης όψης θα μπορούσε κανείς να δώσει μικρότερη σημασία στο συγκεκριμένο διάταγμα, καθώς έχει ημερομηνία λήξεως η απόφαση αυτή. Από την άλλη δημιουργεί ένα προηγούμενο που δεν θα πρέπει να υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη! Διότι ακόμη και στις Άλπεις που τώρα τελευταία μεγάλος ντόρος γίνεται για την ηχορύπανση, δεν υπάρχει καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας!

Η αστυνομία μπορεί να αυξήσει τους ελέγχους, μπορεί να πραγματοποιεί μετρήσεις στις παραπάνω οδούς που έχει εντοπίσει το πρόβλημα και για το διάστημα που πιστεύει πως γιγαντώνεται η όχληση. Αύξηση των ελέγχων που κοστίζει σε χρόνο και χρήμα καθώς απαιτεί δέσμευση προσωπικού, είναι μία απόλυτα λογική λύση όταν μιλάμε για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένο χώρο. Η γενική απαγόρευση είναι απλά αστεία σκέψη, καθώς για την εφαρμογή της απαιτεί και πάλι την ύπαρξη περισσότερων ελέγχων!

Πιο λογικό θα ήταν οι έλεγχοι αυτοί να επικεντρωθούν σε εκείνους που παρανομούν. Διότι αφήνοντας τις μοτοσυκλέτες κάτω από τα 125 κυβικά ελεύθερες και μαζί και τους διανομείς, ανεξαρτήτως κυβισμού στην συγκεκριμένη περίπτωση, απλά αφήνεις ελεύθερους το μεγαλύτερο ποσοστό εκείνων που δημιουργούν την ηχορύπανση!

Ο μοτοσυκλετισμός της Κύπρου είναι αρκετά ενεργός σε δράσεις και έχει αποστείλει επιστολές προς όλους τους αρμόδιους αναγγέλλοντας και κινητοποιήσεις.

Η εικόνα βέβαια που έχει η αστυνομία σύμφωνα με το κυπριακό offsite, είναι διαφορετική, καθώς κρίνει τις αντιδράσεις λίγες, μπροστά στην γενικότερη θετική αντίδραση που είχε η πλειοψηφία. Κι αυτό είναι απόλυτα λογικό, καθώς η πλειοψηφία των κατοίκων πράγματι υποφέρει από ηχορύπανση, και μαζί της και πολλοί μοτοσυκλετιστές που οι ίδιοι δεν παρανομούν! Οι αστυνομικοί διευθυντές που εισηγήθηκαν το μέτρο, θέλουν απλά να ρίξουν μία κουβέρτα πάνω στο πρόβλημα για λίγες μάλιστα ημέρες, τις ημέρες που αρκετός κόσμος κοιμάται με ανοικτά παράθυρα, τουλάχιστον στους ορόφους που δεν φοβούνται πως θα τους ληστέψουν την ώρα που κοιμούνται.

Το πρόβλημα όμως έτσι δεν λύνεται, η ηχορύπανση παραμένει και απλά κουκουλώνεται για συγκεκριμένες ώρες και για συγκεκριμένους κατοίκους. Και στα στενά μέσα στις πόλεις θα συνεχίσουν να υποφέρουν και να πετάγονται μέσα στον ύπνο τους...

Οι μοτοσυκλέτες που δεν έχουν αλλαγμένα τελικά εξατμίσεων δεν δημιουργούν προβλήματα, εκτός κι αν δεν τηρούνται τα όρια ταχύτητας εντός των πόλεων. Κι αυτό γιατί οι προδιαγραφές καθορίζουν συγκεκριμένα όρια για συγκεκριμένες στροφές, με το σκεπτικό πως όταν κανείς κινείται εντός πόλεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα τηρεί τα όρια ταχύτητας. Αυτό στις υπόλοιπες χώρες είναι κάτι που ακολουθείται πολύ πιο ευλαβικά από ότι εδώ, στα ανατολικά σύνορα της ηπείρου… Οπότε ένας έλεγχος για τελικά που είναι εκτός προδιαγραφών, μόνο για αγωνιστική χρήση για παράδειγμα, μαζί με έλεγχο ορίου ταχύτητας, θα ήταν προτιμότερο ως μέτρο από την καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας…

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.