Δελχί - Απαγορεύει τον ανεφοδιασμό οχημάτων άνω των 15 ετών λόγω ατμοσφαιρικής ρύπανσης [VIDEO]

Ειδικές συσκευές στα πρατήρια θα αναγνωρίζουν τα παλαιά οχήματα - Ριζοσπαστική απόφαση, μέρος ευρύτερου πακέτου μέτρων
Δελχί - Απαγόρευση ανεφοδιασμού παλαιών οχημάτων
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/3/2025

Μια από τις πιο ταλαιπωρημένες μεγαλουπόλεις του κόσμου όσον αφορά στην ατμοσφαιρική ρύπανση, το Δελχί της Ινδίας που το 2016 είχε σημειώσει ρεκόρ αιωρούμενων σωματιδίων όπου ξεπέρασαν τα όρια που μπορούσαν να μετρήσουν τα μηχανήματα καταγραφής, προσθέτει σε σειρά μέτρων για τη βελτίωση της ποιότητας του αέρα και την απαγόρευση ανεφοδιασμού παλαιών οχημάτων.

Από το 2018 είχε απαγορευτεί η κυκλοφορία στα παλαιότερα οχήματα (15ετίας για τη βενζίνη και 10ετίας για το diesel) στην πρωτεύουσα της Ινδίας, όμως αρκετά από αυτά συνεχίζουν να κυκλοφορύν παράνομα στους δρόμους της πόλης των 34 εκατομμυρίων κατοίκων, συνεισφέροντας στο 41% της ατμοσφαιρικής μόλυνσης που προκαλείται από οχήματα. Στην ατμοσφαιρική ρύπανση της ινδικής μεγάπολης συνεισφέρουν πέρα από τα οχήματα, τα 11 εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρισμού που χρησιμοποιούν κάρβουνο, η εποχική καύση των αγροτικών εκτάσεων ως πρακτική για να καθαρίσουν από τα υπολείμματα φυτών κάθε Νοέμβριο, ενώ την ίδια εποχή η μόλυνση ανεβαίνει θεαματικά και λόγω των πυροτεχνημάτων του ινδουιστικού φεστιβάλ Diwali.

Τώρα από την 1η Απριλίου 2025, το Δελχί απαγορεύει αυστηρά την προμήθεια καυσίμων σε όλα τα οχήματα άνω των 15 ετών, μέσω του πιλοτικού προγράμματος “Aavewg”, όπου κάμερες στα πρατήρια θα αναγνωρίζουν τα παλαιά οχήματα "σκανάροντας" τους αριθμούς κυκλοφορίας τους, και δεν θα επιτρέπουν τον ανεφοδιασμό τους. Για την ώρα κάμερες έχουν εγκατασταθεί στα πρώτα 500 πρατήρια και έπεται συνέχεια, ώστε να εφοδιαστεί το 100% των πρατηρίων μέχρι και τις 31 Μαρτίου 2025. Παράλληλα, η Διεύθυνση Περιβάλλοντος στο Δελχί θα συγκροτήσει ειδικές ομάδες που θα παρακολουθούν παλαιά οχήματα που κυκλοφορούν στην πόλη, ακόμη και έξω από τα πρατήρια καυσίμων.

Το αυστηρό αυτό μέτρο μπορεί να δείχνει -και να είναι- άδικο απέναντι στους φτοχώτερους ιδιοκτήτες παλαιών οχημάτων, όμως μιλάμε για κατάσταση που ξεφεύγει πολύ από τα όρια ατμοφαιρικής ρύπανσης που εμείς έχουμε συνηθίσει στην Ευρώπη, με εκατομμύρια παιδιών στο Δελχί να έχουν υποστεί ανεπανόρθωτες βλάβες στα πνευμόνια -και όχι μόνο-, και με το άσθμα να βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ.

Σε μια πρόσφατη έρευνα σε 21.000 κατοίκους στην ευρύτερη περιοχή του Δελχί, σχεδόν 75% των οικογενειών έχουν τουλάχιστον ένα μέλος που πάσχει από πονόλαιμο ή βήχα, και πιο συγκεκριμένα:

  • Ένα 58% των οικογενειών ανέφεραν πονοκεφάλους λόγω της αυξανόμενης ρύπανσης.
  • Το 50% είχαν μέλος με αναπνευστικά προβλήματα ή άσθμα.

Παράλληλα, τo 2020, μια μεγάλη μελέτη του Πανεπιστημίου του Σικάγο που δημοσιεύθηκε στο Lancet Planetary Health Pollution έδειξε ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους στην Ινδία από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο, ενώ μειώνει το προσδόκιμο ζωής στο ευρύτερο Δελχί κατά 11,9 χρόνια!

Η ρύπανση του αέρα δεν προκαλεί μόνο χαμηλό βάρος γέννησης αλλά επηρεάζει σχεδόν όλα τα όργανα του ανθρώπινου σώματος, συμπεριλαμβανομένων των ματιών, των πνευμόνων, του δέρματος και της καρδιάς, ενώ συνδέεται ακόμη και με προβλήματα ψυχικής υγείας.

  • Το 2019, η ατμοσφαιρική ρύπανση συνδέθηκε με 1,67 εκατομμύρια θανάτους στην Ινδία, δηλαδή το 17,8% του συνόλου των θανάτων στη χώρα.
  • Η συγκέντρωση αιωρούμενων σωματιδίων (PM) στην Ινδία το 2019 ήταν κατά μέσο όρο 70,3 μικρογραμμάρια/κυβικό μέτρο -το υψηλότερο επίπεδο παγκοσμίως.

Φανταστείτε πως συχνά ο δείκτης ποιότητας αέρα (AQI) στο Δελχί ξεπερνά τις 500 μονάδες, φτάνοντας 100 φορές πάνω από το όριο που θεωρείται ασφαλές από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO)!

Το παραπάνω μέτρο εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο που έχει μπει σε εφαρμογή μετά το "μεγάλο νέφος" (The Great Smog) του 2016-2017, και περιλαμβάνει υποχρεωτική στροφή στην ηλεκτροκίνηση, εγκατάσταση ηλιακών πάνελ, πύργων με ειδικά μηχανήματα καθαρισμού του νέφους, κίνητρα στους αγρότες για να μην καίνε τα υπολείμματα από τις σοδιές τους, κ.α.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.