Το διάβασα στο ΜΟΤΟ!

30/5/2014

Ξέρετε κάτι; Το internet έχει γεμίσει από sites με ίδιες "ειδήσεις", σε ένα μάταιο κυνήγι "επικαιρότητας" και προβολής δελτίων τύπου και "lifestyle". Πολλοί πιστεύουν πως αυτό είναι αρκετό. Όχι εμείς. Όπως κάνουμε και στο ΜΟΤΟ, έτσι και στο site του έχουν θέση μόνο δημοσιεύσεις που μεταφέρουν γνώση και άποψη, πέρα από την όποια είδηση. Εδώ, εκτός από το τι, θα βρείτε και το πως, και το γιατί, για το κάθε θέμα.

Θέλουμε το νέο site μας να γίνει ένας πιο άμεσος τρόπος για να μοιραζόμαστε μαζί σας ό,τι σκεφτόμαστε, ό,τι μαθαίνουμε και ό,τι μας ενδιαφέρει, πέρα από την μηνιαία έκδοση του περιοδικού. Δείτε το νέο μας site σαν προέκταση του περιοδικού, στην οποία μπορείτε να συμμετέχετε κι εσείς με τα σχόλιά σας αλλά και τις συνεργασίες σας. Η γνώση μαραζώνει και χάνεται αν μείνει κλεισμένη στο συρτάρι, ενώ αν την μοιραστείς, το μυαλό σου είναι έτοιμο να μάθει κι άλλα. Προχωράς.

Γι’ αυτό, στόχος μας είναι να διαβάζετε σ’ αυτές τις σελίδες αυτά που δεν θα βρείτε αλλού, ενυπόγραφα και τεκμηριωμένα άρθρα μακριά από την συνήθη ανωνυμία και τσαπατσουλιά του internet. Παλιά, οι αγράμματοι άνθρωποι πίστευαν πως αν κάτι ήταν γραμμένο σε βιβλίο, ήταν όχι μόνο αληθές, αλλά και αξιόλογο. Έλεγαν, "το γράφουν τα βιβλία", το ίδιο όπως πολλοί λένε "το είδα στο internet".
Μακριά από μας αυτά. Εικοσιεννιά χρόνια τώρα, όταν οι αναγνώστες μας λένε "το διάβασα στο ΜΟΤΟ", είναι σίγουροι για την τεχνογνωσία και την αξιοπιστία του.

Βασίλης Καραχάλιος

https://bit.ly/MOTO_682

Επικαιρότητα

SYM Arctic Route 2025, Μέρος 8ο - Στον αρκτικό κύκλο του Καναδά [Gallery]

Ασταμάτητη βροχή, λάσπη, 4° βαθμοί Κελσίου και πυκνή ομίχλη στον Dempster Highway

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/7/2025

Στον καναδικό βορρά συνεχίζει το SYM Arctic Route με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το SYM ADXTG 400 να προσεγγίζουν τον Αρκτικό Κύκλο του Καναδά μέσω της απαιτητικής Dempster Highway.

Παρά τη συνεχή βροχή, την ομίχλη και τις δυσκολίες του χωμάτινου τερέν, το adventure scooter της SYM κατάφερε να φτάσει σε ακόμα ένα ορόσημο του ταξιδιού, χωρίς να παρουσιάσει κάποιο τεχνικό πρόβλημα.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Κωνσταντίνου Μητσάκη:

"Η επόμενη αποστολή του SYM ARCTIC ROUTE 2025 ήταν η προσέγγιση του Αρκτικού κύκλου του Καναδά. Για να επιτευχθεί ο στόχος θα έπρεπε – με αφετηρία την Dawson City – να οδηγήσω περίπου 410 χλμ. πάνω στον χωμάτινο οδικό άξονα Dempster Highway, προκειμένου το απροβλημάτιστο SYM ADXTG 400 να πατήσει τη νοερή γραμμή του καναδέζικου Αρκτικού κύκλου. Πάμε ξανά βορρά…
Δυστυχώς, οι καιρικές συνθήκες καθοδόν κάθε άλλο παρά ευνοϊκές ήταν! Ασταμάτητη βροχή, τσουχτερό κρύο (4°C) και πυκνή ομίχλη επικρατούσαν σε όλη τη διαδρομή προς τον αρκτικό προορισμό, γεγονός που με υποχρέωσε να διακόψω προσωρινά την πορεία μου (μετά από 8 ώρες οδήγησης και μόλις 280 χλμ.) και να κατασκηνώσω στην άκρη του δρόμου. Όμως, το δυσκολότερο πρόβλημα ήταν ξεκάθαρα η κατάσταση του δρόμου, ο οποίος είχε μετατραπεί σ’ ένα εργοτάξιο λάσπης, δυσχεραίνοντας αφάνταστα την οδήγηση…
Την επόμενη μέρα, επιστρατεύοντας πολύ κουράγιο και επιμονή, κατάφερα να προσεγγίσω εντέλει τον Αρκτικό κύκλο μετά από 130 βασανιστικά χιλιόμετρα και να πανηγυρίσω (κάτω από εκνευριστικό ψιλόβροχο) την ολοκλήρωση άλλου ενός αρκτικού άθλου. Κι όταν σίγησαν οι μοναχικοί πανηγυρισμοί, έκανα αμέσως μεταβολή και κατευθύνθηκα στον κοντινό οικισμό Eagle Plains, όπου και διανυκτέρευσα ξανά στη σκηνή μου. Πάντα με το σπρέι πιπεριού στο προσκέφαλο, υπό τον φόβο των αρκούδων…
Στην Dawson City όπου επέστρεψα με λιακάδα, ξεκουράστηκα και ανασυγκροτήθηκα για την επικείμενη επιστροφή στο μακρινό Montreal – μόλις 6.500 χλμ. με χώριζαν πλέον από το φινάλε του βορειοαμερικανικού οδοιπορικού μου! Ωστόσο, η πιο δυνατή ανάμνηση που μου χάρισε η πόλη των χρυσοθήρων ήταν αναμφίβολα η συνάντησή μου με τον καλοσυνάτο Αντώνη Ντόβα, τον ιδιοκτήτη του ελληνικού εστιατορίου “The Drunken Goat”. Εγκαταστημένος στην Dawson City τα τελευταία 25 χρόνια, ο Αντώνης με καλωσόρισε με περίσσια χαρά και προχώρησε σε μια αυθόρμητη κατάθεση ψυχής για την ζωή του εδώ στον παγωμένο βορρά του Καναδά, η οποία με συγκίνησε αφάνταστα. Φίλε Αντώνη, σε ευχαριστώ πολύ…”