Διεθνές Αγωνιστικό Ημερολόγιο 2018

Το πρόγραμμα των Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/1/2018

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ MOTOGP
Doha/Losail Κατάρ 18 Μαρτίου
Termas de Rio Honda Αργεντινή 8 Απριλίου
Austin Η.Π.Α. 22 Απριλίου
Jerez Ισπανία 6 Μαΐου
Le Mans Γαλλία 20 Μαΐου
Mugello Ιταλία 3 Ιουνίου
Catalunya Ισπανία 17 Ιουνίου
ΤΤ Assen Ολλανδία 1 Ιουλίου
Sachsenring Γερμανία 15 Ιουλίου
Brno Τσεχία 5 Αυγούστου
Red Bull Ring Αυστρία 12 Αυγούστου
Silverstone Μ. Βρετανία 26 Αυγούστου
Misano Marco Simoncelli Ιταλία 9 Σεπτεμβρίου
Aragon Ισπανία 23 Σεπτεμβρίου
Chang International Circuit Ταϊλάνδη 7 Οκτωβρίου
Twin Ring Motegi Ιαπωνία 21 Οκτωβρίου
Phillip Island Αυστραλία 28 Οκτωβρίου
Sepang Μαλαισία 4 Νοεμβρίου
Valencia Ricardo Tormo Ισπανία 18 Νοεμβρίου

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ MOTUL SUPERBIKE
Phillip Island Αυστραλία 23-25 Φεβρουαρίου
Chang Ταϊλάνδη 23-25 Μαρτίου
Aragon Ισπανία 13-15 Απριλίου
ΤΤ Assen Ολλανδία 20-22 Απριλίου
Imola Ιταλία 11-13 Μαΐου
Donington Park, Μ. Βρετανία 25-27 Μαΐου
Brno Τσεχία 8-10 Ιουνίου
Laguna Seca Η.Π.Α. 22-24 Ιουνίου
Misano Marco Simoncelli Ιταλία 6-8 Ιουλίου
Algarve Πορτογαλία 14-16 Σεπτεμβρίου
Magny Cours Γαλλία 28-30 Σεπτεμβρίου
El Villicum* Αργεντινή 12-14 Οκτωβρίου
Doha/Losail Κατάρ 25-27 Αυγούστου
* Αναμένεται η ομολογκασιόν για την πίστα

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ MXGP
Neuquen Αργεντινή 4 Μαρτίου
Red Sand Ισπανία 25 Μαρτίου
Pietramurata Ιταλία 8 Απριλίου
Valkenswaard Ολλανδία 15 Απριλίου
Orlyonok Ρωσία 29 Απριλίου
Kegums Λετονία 13 Μαΐου
Teutschenthal Γερμανία 20 Μαΐου
Matterley Basin Αγγλία 3 Ιουνίου
St Jean d'Angely Γαλλία 10 Ιουνίου
Θ.Α. Ιταλία 24 Ιουνίου
Palembang Ινδονησία 8 Ιουλίου
Loket Τσεχία 22 Ιουλίου
Lommel Βέλγιο 5 Αυγούστου
Frauenfeld Ελβετία 12 Αυγούστου
Uddevalla Σουηδία 19 Αυγούστου
Gatorback Park Η.Π.Α. 2 Σεπτεμβρίου
Leon Μεξικό 9 Σεπτεμβρίου
Assen Ολλανδία 23 Σεπτεμβρίου
Imola Ιταλία 30 Σεπτεμβρίου

MAXISS FIM Enduro
Helsinki – Päijänne Φιλανδία 17-18 Μαρτίου
Santiago de Compostela Ισπανία 29-30 Απριλίου
Castelo Branco Πορτογαλία 5-6 Μαΐου
Tallin Εσθονία 3-4 Ιουνίου
Arco di Trento Ιταλία 30 Ιουνίου
Θ.Α. Γαλλία
Edolo Ιταλία 2-3 Σεπτεμβρίου
Hawkstone Park Μ. Βρετανία 23-24 Σεπτεμβρίου
Woltersdorf Γερμανία 14-15 Οκτωβρίου

WESS
Extreme XL Lagares Πορτογαλία 11-13 Μαΐου
Erzbergrodeo Red Bull Hare Scramble Αυστρία 31 Μαΐου-3 Ιουνίου
Trefle Lozerien AMV Γαλλία 8-10 Ιουνίου
Red Bull Romaniacs Ρουμανία 24-28 Ιουλίου
Red Bull 111 Megawatt Πολωνία Σεπτέμβριος (Θ.Α.)
Θ.Α.
Gotland Grand National Σουηδία 26-27 Οκτωβρίου
Red Bull Knock Out Ολλανδία 10 Νοεμβρίου

Παγκόσμιο TrialGP
Camprodon Ισπανία 19-20 Μαΐου
Motegi Ιαπωνία 2-3 Ιουνίου
Θ.Α. Αγγλία 16-17 Ιουνίου
La Antigua Γουατεμάλα 30 Ιουνίου-1 Ιουλίου
Auron Γαλλία 14-15 Ιουλίου
Comblain Au Pont Βέλγιο 28-29 Ιουλίου
Θ.Α. Ευρώπη 1-2 Σεπτεμβρίου
Arco di Trento Ιταλία 8-9 Σεπτεμβρίου
 

Για να κατεβάσετε και να εκτυπώσετε το Ημερολόγιο, πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.