Διεθνής διάκριση για τα Ελληνικά Πανεπιστήμια στο Motostudent 2021

Μια δεύτερη και μια όγδοη θέση ανάμεσα σε 37 πανεπιστήμια απ’ όλο τον κόσμο
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/7/2021

Το Motostudent δεν είναι απλά ένας διαγωνισμός ανάμεσα σε φοιτητές. Πρόκειται κυρίως για μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ της επιστήμης και της βιομηχανίας με βασικό θέμα τη μοτοσυκλέτα. Το σενάριο είναι πολύ απλό αλλά ταυτόχρονα και πολύ απαιτητικό. Κάθε ομάδα μαθητών θα πρέπει να σχεδιάσει και να κατασκευάσει μια αγωνιστική μοτοσυκλέτα της κατηγορίας Moto3.

Οι σχεδιαστικοί και τεχνολογικοί περιορισμοί είναι πιο ελεύθεροι, όμως ταυτόχρονα και ο προϋπολογισμός των μαθητών είναι σαφώς περιορισμένος. Μέσα σε αυτό το στενό πλαίσιο κόστους και χρόνου, οι μαθητές θα πρέπει να παρουσιάσουν ένα πλήρως λειτουργικό πρωτότυπο. Η όλη διαδικασία υποστηρίζεται ενεργά από την MEF (Moto Engineering Foundation και την Technopark Motorland.

Επίσης η Red Bull με την KTM προφέρουν έναν παράλληλο διαγωνισμό για κάθε έναν μαθητή ξεχωριστά, όπου ο νικητής έχει τη δυνατότητα παρακολούθησης ειδικευμένων μαθημάτων (π.χ. αεροδυναμικής), ενώ η Ducati και η BMW είναι υποστηρικτές ορισμένων project.

Για παράδειγμα φέτος η Ducati υποστήριξε το πανεπιστήμιο της Bologna στην κατηγορία των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και μάλιστα κέρδισε την πρώτη θέση, ενώ η BMW Motorrad Hellas είχε υποστηρίξει στην ίδια κατηγορία το ελληνικό πανεπιστήμιο των Σερρών και την ηλεκτρική μοτοσυκλέτα Hyperion.   

Φέτος, 37 πανεπιστήμια απ’ όλο τον κόσμο βρέθηκαν με τις μοτοσυκλέτες που κατασκεύασαν στην πίστα του Aragon στην Ισπανία, όπου πέρασαν από μια σειρά στατικών και δυναμικών ελέγχων, με τελική δοκιμασία την οδήγηση στην πίστα και την επίδειξη των πραγματικών δυνατοτήτων τους.  

Η Tyφoon MotoRacing UoWM  του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας με την μοτοσυκλέτα “Κένταυρος” συγκέντρωσε συνολικά 680,7 βαθμούς και ανέβηκε στη δεύτερη θέση.

Η Panther Racing AUTh της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ ανέβηκε στην 8η θέση της συνολικής κατάταξης, όμως αναδείχτηκε νικήτρια στην κατηγορία “Best Innovation” για τις καινοτομίες που είχε η μοτοσυκλέτα της.

Πρόκειται για δύο εντυπωσιακές διακρίσεις των ελληνικών πανεπιστημίων, ιδιαίτερα αν σκεφτούμε πως είμαστε μια χώρα με μηδενική βιομηχανία οχημάτων και ο σκοπός αλλά και οι “αντίπαλοι” αυτού του διαγωνισμού είναι να βρουν οι βιομηχανίες κατασκευής μοτοσυκλετών της Ευρώπης τα επόμενα “ταλέντα” που θα εντάξουν στο δυναμικό των R&D τους.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.