Το δίχρονο δικύλινδρο kart του Wayne Rainey βγαίνει σε δημοπρασία [VIDEO]

Είχε διαμορφωθεί ειδικά από τον πατέρα του ώστε να μπορεί να το οδηγεί μετά τον τραυματισμό του
motomag Το σπάνιο kart του Wayne Rainey βγαίνει σε δημοπρασία [VIDEO]
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

15/2/2024

Η εταιρεία δημοπρασιών της Καλιφόρνιας Iconic Motorbike Auctions, διαθέτει προς δημοπρασία ένα μοναδικό kart με δικύλινδρο δίχρονο κινητήρα Yamaha TZ250, το οποίο ανήκε στον τρεις φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή των GP500, Wayne Rainey.

Ο Αμερικανός ο οποίος έχει κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα GP500 το 1990, 1991 και 1992, ενώ είχε ως μεγάλο αντίπαλο του τον Kevin Schwantz. Το 1993, ενώ κυνηγούσε τον τέταρτο συνεχόμενο τίτλο του -ήταν επικεφαλής του πρωταθλήματος με διαφορά 11 βαθμών από τον Schwantz- στο ιταλικό Grand Prix στο Misano υπέστη το γνωστό ατύχημα που έμελλε να τερματίσει την καριέρα του. Τα τραύματα του Rainey τον κατέστησαν μόνιμα παράλυτο από το στήθος και κάτω. Αυτό το ατύχημα του άλλαξε όπως είναι φυσικό τη ζωή, ωστόσο δεν κατάφερε να του στερήσει τη δίψα για τον ανταγωνισμό. Ο Rainey αποφάσισε ακολουθώντας το παράδειγμα και άλλων αθλητών να μεταπηδήσει στους τέσσερις τροχούς και να αγωνιστεί με Kart, με τον Αμερικανό να δηλώνει τότε πως το Karting του άλλαξε τη ζωή καθώς όποιος είχε τέτοιου είδους αλλαγή στη ζωή του αντιμετωπίζει μια βασική πρόκληση. Ξυπνάει το πρωί και είτε σηκώνεται από το κρεβάτι είτε όχι, με τον Rainey να επιλέγει το δεύτερο.

Το σπάνιο kart του Wayne Rainey βγαίνει σε δημοπρασία [VIDEO]

Για να αγωνιστεί όμως με kart ο πατέρας τού Sandy, ο οποίος ήταν μηχανικός, τροποποίησε το kart το οποίο βλέπουμε στη δημοπρασία. Το αγωνιστικό kart του θρύλου του MotoGP, χρησιμοποιεί τον δικύλινδρο δίχρονο κινητήρα του Yamaha TZ250, με το σασί να είναι της Anderson το οποίο έχει σε αρκετά σημεία του ανθρακόνημα. Οι ταχύτητες είναι στο τιμόνι και τα φρένα της Kelgate τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στο συγκεκριμένο καρτ ελέγχονται από μοχλό επίσης στο τιμόνι.

Το σπάνιο kart του Wayne Rainey βγαίνει σε δημοπρασία [VIDEO]

Ο Rainey αγωνίστηκε με το συγκεκριμένο kart για τρία χρόνια ενώ μετά τον θάνατο του πατέρα του αποφάσισε να το πουλήσει. Ο αγοραστής ο οποίος το έχει αυτή τη στιγμή στην κατοχή του, έκανε τις απαραίτητες τροποποιήσεις για να γίνει και πάλι το kart συμβατικό -υπάρχουν πετάλ φρένου και συμπλέκτη- ωστόσο έχει αφήσει όλα τα αυθεντικά εξαρτήματα ακόμη και τα αυτοκόλλητα του Rainey πάνω στο kart.

Το σπάνιο kart του Wayne Rainey βγαίνει σε δημοπρασία [VIDEO]

Ο ιδιοκτήτης ταυτόχρονα έχει κάνει ανακατασκευή στον κινητήρα -που έχει διανύσει μόλις 150 χιλιόμετρα- ενώ λειτουργεί με αγωνιστικό καύσιμο. Η τιμή εκκίνησης του kart του Wayne Rainey ξεκινά από τα 14.980 δολάρια.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.