Δημοπρατείται σπάνια Ducati: Έμεινε 14 χρόνια καινούρια στην κούτα της

Μόνη παρέμβαση, οι υπογραφές που έχει επάνω της
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

3/1/2020

Η Ducati Paul Smart 1000 Limited Edition κατασκευάστηκε σε μόλις 2000 αντίτυπα και ήταν η πιο ακριβή από τις τρεις εκδόσεις της σειράς Sport Classic της Ducati, που εμπνεύστηκε ο τότε σχεδιαστής της Pierre Terblanche και βγήκε στoς δρόμους το 2006. Η έκδοση Paul Smart είχε πιρούνι και αμορτισέρ της Ohlins και ήταν βαμμένη στα χρώματα της 750SS του 1972 με την οποία ο Paul Smart θριάμβευσε στον αγώνα Daytona 200.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα όμως είναι ακόμα πιο ξεχωριστή, ειδικά για όσους είναι λάτρεις της ιστορίας που συνοδεύει τις ιταλικές μοτοσυκλέτες. Έτσι πέρα από το γεγονός πως έμεινε στην ατσάλινη κούτα της απείραχτη για 14 ολόκληρα χρόνια, πάνω στο ρεζερβουάρ της έχει τρεις διάσημες υπογραφές.

Η μία είναι (φυσικά) του Paul Smart, η άλλη είναι του Pierre Terblanche και η τρίτη είναι του Miguel Galluzzi!!! Ο Galluzzi είναι αυτή τη στιγμή ο αρχισχεδιαστής του Piaggio Group και μένει μόνιμα στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ όπου εδρεύει και το σχεδιαστικό studio του ομίλου Piaggio. Μέχρι όμως να φτάσει σε αυτή την κορυφαία θέση, είχε σχεδιάσει το πρώτο Ducati Monster (δούλευε στην Ducati/Cagiva όσο την είχαν οι Castiglioni), καθώς και τα Cagiva Raptor, Mito και Planet, καθώς και όλα τα νέας γενιάς Husqvarna έως τη στιγμή που η BMW αγόρασε τα Husky (τον πήραν μαζί τους οι Castiglioni όταν πούλησαν την Ducati στους Αμερικάνους).

Όποιος εκτιμά όλη αυτή την παράλληλη ιστορία που συνοδεύει τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα ας ετοιμαστεί για την επόμενη δημοπρασία του οίκου Bonhams, κι ας έχει πρόχειρα 25.000-30.000€ στην άκρη, καθώς τόσο έχει εκτιμηθεί η τιμή που θα πιάσει έως το τέλος της πλειοδοσίας.

30.000 πινακίδες κυκλοφορίας πέφτουν στην αγορά σήμερα – Όποιος προλάβει

Νέα προσωρινή διέξοδος στο πρόβλημα, δεν λύθηκε τίποτε όμως και οι ελλείψεις θα επιστρέψουν
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Την Τετάρτη 8 Απριλίου θα διοχετευτούν στην ελληνική αγορά 30.000 πινακίδες κυκλοφορίας για νέες μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, ξεμπλοκάροντας μιαν αγορά που εδώ και μερικούς μήνες είχε παγώσει περιμένοντας πότε θα ήταν ξανά διαθέσιμες πινακίδες.

Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα και στο παρελθόν, το οποίο επιγραμματικά έχει ως εξής: πόλεμος μεταξύ δύο κατασκευαστών πινακίδων οδήγησε σε ακύρωση του σχετικού διαγωνισμού μετά από προσφυγή του χαμένου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με απευθείας ανάθεση, κάτι που ωστόσο μπορεί να γίνει για μικρό αριθμό πινακίδων και δεν μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές, καθώς η Ε.Ε. έχει θέσει ως όρο να μη γίνεται απευθείας ανάθεση πάνω από πέντε φορές στην ίδια επιχείρηση καθώς αυτό θα κατέλυε ουσιαστικά το νόημα του διαγωνισμού.

Για να μπορέσει αυτή τη φορά το κράτος να προχωρήσει στην κατασκευή πινακίδων χρειάστηκε να βρει ένα νέο τέχνασμα για απευθείας ανάθεση, εξασφαλίζοντας έτσι αυτές τις 30.000 πινακίδες που θα διατεθούν από σήμερα (8/4) στην ελληνική αγορά, ωστόσο είναι προφανές πως το επόμενο αδιέξοδο περιμένει στη γωνία.

Τέτοιου είδους παρακάμψεις της προβλεπόμενης διαδικασίας προφανώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια, ούτε να υποκαταστήσουν το νόημα ενός δημόσιου διαγωνισμού, έτσι αργά ή γρήγορα κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά υπόλογοι κατά το κοινοτικό δίκαιο και η αγορά να ξαναστερέψει από πινακίδες κυκλοφορίας.

Μια οριστική λύση για το πρόβλημα μας προσφέρει το παράδειγμα άλλων κρατών, στα οποία η προμήθεια των πινακίδων δεν γίνεται μέσω του υπουργείου, αλλά μέσω συμβεβλημένων εμπόρων που έχουν πιστοποιηθεί και εξουσιοδοτηθεί να τις κατασκευάζουν στις επίσημες προδιαγραφές.

Ο πελάτης του οχήματος μπορεί τότε να πάρει τον αριθμό κυκλοφορίας του από το αρμόδιο υπουργείο και να απευθυνθεί ο ίδιος στην επιχείρηση που θα του την φτιάξει, πληρώνοντάς τη επιτόπου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε διαγωνισμοί με καταγγελίες και προσφυγές, ούτε καθυστερήσεις, ούτε ελλείψεις στην αγορά. Τι πιο απλό και ευθύ;