Δοκιμές ηλεκτρικών μοτοποδηλάτων για στρατιωτική χρήση [VIDEO]

Ελκυστικά πλεονεκτήματα και μεγάλα μειονεκτήματα
Από το

motomag

28/12/2021

Βρεττανοί, Αμερικανοί και Αυστραλοί πραγματοποιούν τους τελευταίους μήνες ένα νέο κύκλο δοκιμών για χρήση ηλεκτρικών μοτοποδηλάτων στο πεδίο της μάχης. Κάτι τέτοιο δεν είναι καινούριο και υπάρχει συνεχής αξιολόγηση για στρατιωτική χρήση σε κάθε βήμα που κάνει η τεχνολογία, ή ακόμη καλύτερα εξελίσσοντας την τεχνολογία αποκλειστικά για αυτή την χρήση πριν γίνει διαθέσιμη στο ευρύτερο κοινό.

Η διαφορά αυτών των δοκιμών είναι πως πρόκειται για οχήματα που βρίσκονται ήδη διαθέσιμα στην παγκόσμια αγορά και εξετάζεται αν θα μπορούσαν να αναλάβουν κι αυτό τον ρόλο. Πέρα από την εξέλιξη των ηλεκτρικών, υπάρχουν νέες ανάγκες και στα στρατεύματα ανά τον κόσμο όπου τρέχουν διαφοροποιημένα σενάρια στρατιωτικών επεμβάσεων. Σε πολλά από αυτά η αυτονομία δεν είναι το πρώτο μέλημα αλλά βρίσκεται χαμηλότερα στην λίστα προτεραιοτήτων, όταν ταυτόχρονα είναι το πρώτο μειονέκτημα των ηλεκτρικών. Υπό προϋποθέσεις λοιπόν η χρονική συγκυρία είναι καλή και οι αναδυόμενοι κατασκευαστές ηλεκτρικών αναζητούν διακαώς ένα τέτοιο συμβόλαιο. Διότι ο εξοπλισμός μίας στρατιωτικής δύναμης, έστω και μικρής, ή εθνοφυλακής, συνοριοφυλακής κτλ, είναι αυτή την στιγμή η καλύτερη ευκαιρία που έχουν να δουν μαζικές πωλήσεις. Παρά την μικρή ανάπτυξη του δικτύου πλην περιοχών του πλανήτη που έχουν κάνει άλματα, ζήτηση για ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες υπάρχει παντού, ανεξαρτήτως κατάστασης δικτύου φόρτισης. Απέχει όμως από την μαζικότητα που μπορεί να δώσει ένα εξοπλιστικό συμβόλαιο το οποίο μπορεί να φτάσει να απαιτήσει και τον διπλασιασμό της παραγωγής για τα μικρά εργοστάσια που διατηρούν αρκετοί από τους κατασκευαστές που καλοβλέπουν σε μία τέτοια πώληση.

Σπανίως οι μοτοσυκλέτες που χρησιμοποιούνται σε στρατιωτικές επιχειρήσεις χαρακτηρίζονται από την ιπποδύναμή τους, κατ’ επέκταση και τα στρατιωτικά οχήματα γενικότερα. Τα κριτήρια είναι διαφορετικά και πλέον τα ηλεκτρικά προβάλουν ορισμένα δυνατά πλεονεκτήματα, με πρώτο και καλύτερο την αθόρυβη λειτουργία και την μικρότερη εκπομπή θερμότητας. Με τον ηλεκτρικό κινητήρα τα όρια μεταξύ ποδηλάτου και μικρού enduro γκριζάρουν περισσότερο από κάθε άλλη φορά, και σε αυτό ακριβώς επένδυσε και η Sur-Ron με το μοντέλο Ligh Bee που μάλιστα είναι εδώ και καιρό διαθέσιμο και την ελληνική αγορά. Καθώς ετοιμάζονται να βγάλουν σε παραγωγή μία ηλεκτρική Motocross μοτοσυκλέτα, συνεχίζουν την προβολή του σπορ μοτοποδηλάτου ως ελαφριά μοτοσυκλέτα που είναι ικανή και για στρατιωτική χρήση. Δεν είναι οι μόνοι, η Zero για παράδειγμα έχει αναπτύξει πολλές εφαρμογές με σώματα ασφαλείας και είναι πρωτοπόρος σε μαζικότητα πωλήσεων με ολοκληρωμένα μοντέλα μοτοσυκλετών για στρατιωτική χρήση όπως το παρακάτω.

Ωστόσο η χρήση ενός ηλεκτρικού μοτοποδηλάτου, έναντι μίας κανονικού μεγέθους ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, προσδίδει ευελιξία ιδιαίτερα όταν δεν χρειάζεται να ακολουθεί τους περιορισμούς απόδοσης για πολιτική χρήση, που έχει η συγκεκριμένη κατηγορία. Η Sur-Ron που έφτιαξε το παρακάτω video σε συνεργασία με τον Αυστραλιανό στρατό, ποντάρει σε μία σειρά από προτερήματα για αποστολές που δεν βασίζονται στην αυτονομία, ενώ ρίχνει εσκεμμένα πολύ λίγο φως στις δυνατότητες φόρτισης που προτείνει, ιδιαίτερα με την χρήση ηλιακής ενέργειας που είναι απλά ουτοπικό τόσο στο σήμερα, όσο και στο ορατό μέλλον.

Ένα όμως άκρως ρεαλιστικό σενάριο βασισμένο στα σημερινά δεδομένα, είναι η συγκρότηση ομάδας με βαρύτερα οχήματα και δυνατότητες φόρτισης πρόσθετων μπαταριών, που χρησιμοποιεί ένα ζεύγος ή μία μικρή ομάδα ηλεκτρικών μοτοποδηλάτων ως προπομπούς ή προκεχωρημένους ανιχνευτές καλύπτοντας μεγαλύτερη απόσταση από κάποιο drone κι έχοντας άμεση αναγνώριση του εδάφους καθώς και δυνατότητα επέμβασης.

Υπάρχουν λοιπόν σενάρια που τα ηλεκτρικά μοτοποδήλατα είναι καλύτερη λύση από μία enduro με θερμικό κινητήρα, και τα περισσότερα από αυτά έχουν να κάνουν με την αθόρυβη λειτουργία, το μικρότερο αποτύπωμα θερμότητας σε διάφορα όργανα εποπτείας αλλά και την ευκολία μεταφοράς, καθώς η ηλεκτρική μοτοσυκλέτα δεν έχει βενζίνη και λάδια που μπορεί να χυθούν ενώ στην συγκεκριμένη περίπτωση μία μπαταρία έχει το ίδιο μέγεθος με ένα δεκάλιτρο μπιτόνι βενζίνης, αλλά δίνει και την μισή σχεδόν αυτονομία. Επίσης δεν κινδυνεύουν από βραχυκύκλωμα, ακόμη κι αν βυθιστούν πλήρως στο νερό, όταν αντίθετα μία μοτοσυκλέτα με θερμικό κινητήρα δεν μπορεί να κάνει το υποβρύχιο χωρίς να χρειαστεί μετά να αδειάζεις το νερό που έχει εισχωρήσει μέσα στον κινητήρα.

Σε κάθε περίπτωση η χρήση ηλεκτρικών μοτοποδηλάτων σε στρατιωτικές ασκήσεις μπορεί να επιταχύνει την εξέλιξή τους καθώς θα κληθούν να αναπτύξουν λύσεις για ανάγκες που θα φανούν στην πορεία, κι αυτές να γίνουν αργότερα διαθέσιμες και εμπορικά. Μία enduro μοτοσυκλέτα με δεδομένα που γκριζάρει τα όρια με τα ηλεκτρικά ποδήλατα ανοίγει νέες δυνατότητες σπορ χρήσης.

 

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.