Δώρο Ducati Panigale V4 με EKO RACING 100: Η στιγμή της κλήρωσης! [video]

Η μεγάλη κλήρωση με κορυφαίο δώρο μία Ducati Panigale V4!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/6/2019

Με πρωτοφανή επιτυχία ολοκληρώθηκε ο διαγωνισμός της EKO Racing 100, καθώς πέτυχε ρεκόρ συμμετοχών, με δώρο μία Ducati Panigale V4s. Η ανάδειξη των τελικών νικητών πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 24/6 στο Gardenistas σε μια πραγματικά πολύ όμορφη και άρτια οργανωμένη, μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, εκδήλωση όπου οι άνθρωποι της ΕKO υποδέχθηκαν τους συνεργάτες, τους φίλους, κι εκπροσώπους των μεσών μαζικής ενημέρωσης μαζί με τους τελικούς υποψηφίους από όπου θα προέκυπταν οι νικητές του διαγωνισμού. Αυτοί προκρίθηκαν από προκριματική κλήρωση ανάμεσα στις πάνω από 50.000 συμμετοχές, ώστε να είναι παρόντες στην τελική φάση ανάδειξης τόσο του μεγάλου νικητή που θα έφευγε με την Ducati Panigale, όσο και των υπολοίπων υπερτυχερών που θα κέρδιζαν τα υπόλοιπα μεγάλα δώρα, την συμμέτοχη στα Ducati tours και τις δωροεπιταγές των € 500.


Παρουσιαστής της βραδιάς ήταν ο Δημήτρης Ουγγαρέζος, ενώ παρόντες ήταν και οι πρεσβευτές του διαγωνισμού, ο Γιούρκας Σεϊταρίδης και ο Aρης Λουμάκης των REC. Κεντρικό ρόλο είχε ο κ. Καραχάνας, Διευθύνων Σύμβουλος της ΕKO, που με ιδιαιτέρα παραστατικό, απλό και κατανοητό τρόπο, ανέδειξε τα πλεονέκτημα της ΕΚΟ  Racing. Επιπλέον παρουσίασε την στρατηγική, μακροχρόνια, και άκρως επιτυχημένη συνεργασία με την Kosmocar –Ducati, αλλά κυρίως το όραμα και την πιστή των ανθρώπων της EKO στην βενζίνη Racing. Όταν μέσα στην μεγάλη οικονομική κρίση το 2014 λάνσαραν δυναμικά το νέο βελτιωμένο καύσιμο 100 οκτανίων της ΕΚΟ, οι καταναλωτές τους δικαίωσαν καθώς υπερδιπλασίασαν την κατανάλωση και συνέτειναν στην συνολική αύξηση της αγοράς σε ποσοστό άνω του 40%.


Οι άνθρωποι της ‘’ΕΚΟ γενιάς‘’, όπως αποκαλούν την ομάδα τους, έμειναν πιστοί όλα αυτά τα χρόνια καθώς ήξεραν ότι διαχειρίζονται ένα προϊόν στο παρόν με στοιχεία και χαρακτηριστικά από το μέλλον. Τα καύσιμα της σειράς ΕΚΟ racing συνδυάζουν αυτά που σε μερικά χρόνια θα είναι προαπαιτούμενα για ένα καύσιμο, όπως ο σεβασμός στο περιβάλλον, η αυξημένη απόδοση αλλά και η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διαχείριση και απόδοση της ενέργειας. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τα έχουν αναγνωρίσει οι καταναλωτές και παρόλο που βρισκόμαστε σε μια εποχή που ο παράγοντας τιμή είναι ο πρώτος που κινεί την κατανάλωση, ακόμη και σε αυτό τον τομέα η ΕΚΟ RACING 100 υπερτερεί με βάση την σχέση τιμής-απόδοσης.


Επιστρέφοντας στα τεκταινόμενα, η ώρα για τη μεγάλη κληρώση είχε φτάσει μετά και το show του street artist mister Achilles που έκανε ένα live γκράφιτι, και στην κληρωτίδα έπεσαν τα μπαλάκια με τα ονόματα των υποψήφιων, με έκδηλη στην αγωνία στο πρόσωπο τους . Με σειρά κληρωθήκαν τα ταξίδια αρχικά στα Ducati Tours απ’ οπού ανεδείχθηκαν έξι τυχεροί, ενώ τρεις ακόμη κέρδισαν τις δωροεπιταγές καυσίμων αξίας €500. Η κορύφωση ήρθε με την ανάδειξη του υπερτυχερού της βραδιάς, του Σταύρου Δρίτσου, που έφυγε συντροφιά με την υπέροχη Ιταλίδα καλλονή, την μοναδική Ducati Panigale V4!

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες