Ducati 1199 Panigale S TerraCorsa! [video]

Ένα Off-Road Superbike
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/1/2020

Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα, όπου αναβάτες με supersports ή superbikes αποφασίζουν να βάλουν τις μοτοσυκλέτες τους στο χώμα και να τις οδηγήσουν σαν να ήταν enduro. Αντίστοιχα, υπάρχουν άλλα τόσα παραδείγματα με διάφορες εκτενώς τροποποιημένες motocross μοτοσυκλέτες, οι οποίες έχουν εξοπλιστεί με έναν κινητήρα από κάποιο ιαπωνικό superbike και ένα μεγάλου μήκους ψαλίδι, κάνοντάς τες να μοιάζουν σαν δημιούργημα του Φρανκενστάιν της μηχανολογίας. Το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι αισθητικά όμορφο και στις δυο περιπτώσεις όμως είναι άκρως διασκεδαστικό. Ωστόσο, είναι αρκετοί που βγαίνουν στους δρόμους με δαυλούς έτοιμοι να κάψουν όσους κάνουν κάτι τέτοιο, με την πρόφαση πως καταστρέφουν την εκάστοτε μοτοσυκλέτα.

Στην πραγματικότητα όμως, το νόημα του να έχεις μοτοσυκλέτα είναι να την οδηγείς, και όταν το κάνεις να το γουστάρεις και να το ευχαριστιέσαι με την ψυχή σου. Αν σου αρέσουν τα superbikes αλλά και η οδήγηση στο χώμα, υπάρχει λύση και δεν είναι άλλη απ’ το να μετατρέψεις μια superbike σε ένα off-road κτήνος των 195 ίππων, όπως έκαναν οι άνθρωποι της MotoCorsa στις ΗΠΑ με μια Ducati 1199 Panigale S. Όλα ξεκινήσαν όταν η παρέα της MotoCorsa ετοιμαζόταν για μια εξόρμηση στο Oregon και ο ιδιοκτήτης της Panigale, ετοιμαζόταν να βάλει χωμάτινα ελαστικά στην Mulistrada του. Τότε, ένας φίλος του τον προκάλεσε και του είπε: “Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις ε; Να βάλεις τα TKC στην Panigale!”

Κάπως έτσι ξεκίνησε η τροποποίηση της μοτοσυκλέτας. Η μετατροπή ήταν πολύ απλή και περιλαμβάνει την αντικατάσταση των ελαστικών πρώτης τοποθέτησης με τα TKC της Continental. Βέβαια, ο ιδιοκτήτης της Panigale, λυπήθηκε τις ζάντες της και έτσι ταίριαξε τα ελαστικά στους τροχούς ενός 1098 στο 1199, μιας και το πιθανότερο ήταν να στραβώσουν, παρότι τα ελαστικά είναι χωμάτινα. Κάτι απόλυτα λογικό, αφού μέχρι και το R1250GS της BMW που είναι μια πραγματική adventure μοτοσυκλέτα, “λύγισε” και στράβωσαν οι ζάντες αλουμινίου στο περσινό MEGA TEST του MOTO όταν το οδηγήσαμε σαν enduro. Τις δυνατότητες να οδηγηθεί έτσι η ναυαρχίδα της BMW τις έχει, το θέμα είναι πως οι ζάντες δεν μπορούν να υποστηρίξουν αυτό το είδος οδήγησης και το μεγάλο βάρος.

Πίσω στην TerraCorsa, όπως ονόμασαν οι άνθρωποι της MotoCorsa την Panigale S, η επόμενη μετατροπή είχε να κάνει με τη δημιουργία ενός μεταλλικού προστατευτικού για τις Termignoni, το οποίο δημιουργήθηκε απ’ την εργοστασιακή εξάτμιση της μοτοσυκλέτας. Έπειτα, αυτό που έκαναν ήταν να μαλακώσουν το ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο πιρούνι και να το φέρουν “πρόσωπο” με την πάνω πλάκα, ενώ μαλάκωσαν την προφόρτιση του αμορτισέρ αυξάνοντας τη διαδρομή του με αποτέλεσμα να μεγαλώσει η απόσταση απ’ το έδαφος και η λειτουργία τους να θυμίζει περισσότερο αυτή των off-road μοτοσυκλετών. Τέλος, το σκληροπυρηνικό χρώμα της ερήμου, ολοκληρώνει τη λίστα των μετατροπών και αναδεικνύει το νέο χωμάτινο χαρακτήρα της superbike.

Στο video που ακολουθεί μετά το τέλος του άρθρου, μπορείτε να δείτε ένα μέρος απ’ τις δοκιμασίες που πέρασε η TerraCorsa κατά τη διάρκεια της εξόρμησης Νοτιοανατολικά του Oregon. Στην παρέα υπήρχε μια Ducati Multistrada και τρία BMW GS και καμία από αυτές δεν ήταν εφοδιασμένες με χωμάτινα ελαστικά όπως η TerraCorsa. Αυτό ήταν και το πλεονέκτημά της, όπως είπε ο ιδιοκτήτης, αναφέροντας μάλιστα το πόσο εντυπωσιασμένος ήταν απ’ την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας με αυτά ελαστικά. Οι διαδρομές που επιλέξαν ποικίλαν από βατούς χωματόδρομους, κλειστά πιστάκια, φλαταδούρες, όπως και οι καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του τριήμερου ταξιδιού τους των 2.000 χιλιομέτρων. Υπήρξαν περιπτώσεις κιόλας που τα adventure της παρέας κόλλησαν στα λασπωμένα μονοπάτια, όμως η TerraCorsa δεν αντιμετώπισε τέτοιο πρόβλημα χάρη στα TKC. Αν και οι adventure μοτοσυκλέτες της παρέας ήταν εφοδιασμένες με χωμάτινα ελαστικά δεν θα είχαν κολλήσει.

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.