Ducati ήταν το 1 στα 4 superbike που πουλήθηκαν και το 2019

Κυρίαρχοι οι ιταλοί για άλλη μια χρονιά
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/1/2020

Οι πωλήσεις μοτοσυκλετών στις μεσογειακές χώρες έχουν πάρει την ανηφόρα τα τελευταία τρία χρόνια και αυτό είχε άμεσο αντίκτυπο στις πωλήσεις των premium εταιρειών. Έτσι εκτός από την BMW, το 2019 ήταν μια χρονιά ρεκόρ και για την Ducati, που με 53.183 πωλήσεις παρέδωσε 179 περισσότερες μοτοσυκλέτες απ’ ότι το 2018. Η οικογένεια των Panigale V4/V4S/V4R παραμένει το best seler στην κατηγορία των superbike σε παγκόσμιο επίπεδο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Με 8.304 πωλήσεις, το 1 στα 4 superbike που πουλήθηκαν το 2019 ήταν Panigale! Δεδομένου της τιμής του, αυτό είναι ένα πραγματικό επίτευγμα της ιταλικής εταιρείας. Μάλιστα για το 2020, το νέο Panigale V2 και το ανανεωμένο Panigale V4/S  αναμένεται να διευρύνουν ακόμα περισσότερο την κυριαρχία της Ducati σε αυτή την κατηγορία. Το ίδιο υπόσχονται και οι 1.700 προπαραγγελίες που έχει ήδη στα χέρια της η Ducati για το Streetfighter V4/V4S, το οποίο θα φτάσει στα καταστήματα από τις αρχές Μάρτιου.

Τα ανανεωμένα  Multistrada 950 και 1260 Enduro ενίσχυσαν κατά 3% τις πωλήσεις των mega on-off της Ducati το 2019. Η εγχώρια αγορά της Ιταλίας ήταν ξανά ο βασικός πυλώνας των πωλήσεων με 9.474 μονάδες, σημειώνοντας ετήσια αύξηση 3% και αθροιστικά 20% την τελευταία τριετία. Στο +20% ήταν και το ποσοστό αύξησης των πωλήσεων το 2019 στην Βραζιλία. Στην Ισπανία πέτυχαν αύξηση +10%, στην Γαλλία +8% και στην Κίνα +12%. Κι εδώ, όπως και στην περίπτωση της BMW, η κινέζικη αγορά απορρόφησε μόλις 3.200 μοτοσυκλέτες της Ducati, παρά το γιγαντιαίο μέγεθος του πληθυσμού της σε σχέση με τις Ευρωπαϊκές χώρες που είχαν υπερδιπλάσιες πωλήσεις. Στις ΗΠΑ τα πράγματα είναι πολύ χάλια για όλες τις εταιρείες, με την Ducati και την BMW να πανηγυρίζουν που έχασαν μόλις 2%, όταν η αμερικάνικη αγορά έκανε πάλι βουτιά -7%.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.