Ducati: Κιβώτιο με αυτόματο συμπλέκτη εξελίσσουν οι Ιταλοί – Και για αγώνες

Οι Ιταλοί μπαίνουν στο παιχνίδι της αυτοματοποίησης - Όμως, με διαφορές έναντι των ανταγωνιστών τους
Ducati πατέντα αυτόματος συμπλέκτης κατοχύρωση
Από το

motomag

20/5/2025

Φαίνεται πως η  Ducati δεν θέλει να μείνει πίσω στις εξελίξεις και την τελευταία μόδα που θέλει τη λειτουργία των μηχανικών κιβωτίων να αυτοματοποιείται και ετοιμάζει τη δική της λύση, ακόμη και για αγωνιστική χρήση.

Τα αυτόματα και αυτοματοποιημένα μηχανικά κιβώτια ταχυτήτων υιοθετούνται από ολοένα και περισσότερες εταιρείες μοτοσυκλέτας με τις Honda, Yamaha, KTM και BMW να έχουν ήδη μοντέλα στην γκάμα τους  με κιβώτιο που ανήκει στη μία ή την άλλη κατηγορία, ενώ η Honda έχει και το E-Clutch που αυτοματοποιεί μόνο τη λειτουργία του συμπλέκτη, διατηρώντας ωστόσο και τη μανέτα, όπως και η MV Agusta που έχει ωστόσο διαφορετικού τύπου συμπλέκτη – φυγοκεντρικό. 

Στις παραπάνω εταιρείες δεν συμπεριλαμβάνεται η Ducati, με την ιταλική φίρμα να φαίνεται πως πλέον μπαίνει σε αυτή τη “μάχη” αναπτύσσοντας την δική της τεχνολογία. Δεν θα μπορούσε να λείπει άλλωστε ως εταιρεία που κινείται στην αιχμή των τεχνολογικών εξελίξεων.

Η Ducati κατέθεσε αιτήσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας που αποκαλύπτουν ότι οι μηχανικοί της εταιρίας εργάζονται πάνω σε ένα πλήρως αυτοματοποιημένο ή ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, με ένα σύστημα που μπορεί να ελέγξει τη λειτουργία του συμπλέκτη, όχι όμως και την αλλαγή των σχέσεων. Φυσικά, αυτό δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, καθώς το έχουμε δει στο σύστημα SCS (Smart Clutch System) της MV Agusta αλλά και το E-Clutch της Honda.

Το σύστημα της Ducati είναι πιο κοντά στο E-Clutch της Honda παρά στο SCS της MV Agusta -φυγοκεντρικός συμπλέκτης σε εκείνη την περίπτωση που συνδυάζεται με quickshifter- εφόσον χρησιμοποιεί μια μονάδα ελέγχου και έναν ηλεκτρομηχανικό ενεργοποιητή για τον έλεγχο της πρωτεύουσας αντλίας του συμπλέκτη αφήνοντας πάντα στον αναβάτη τη δυνατότητα χειροκίνητης παράκαμψης εάν το επιθυμεί. Ωστόσο, ο τρόπος που λειτουργεί είναι διαφορετικός από της Honda, καθώς ο συμπλέκτης της Ducati δεν ελέγχεται από την κλασική ντίζα αλλά μέσω υδραυλικού κυκλώματος.

Υπάρχουν δύο παραλλαγές του συστήματος που αναπτύσσονται στις αιτήσεις ευρεσιτεχνίας της Ducati, οι οποίες λειτουργούν πανομοιότυπα όσον αφορά τον αναβάτη, αλλά ακολουθούν διαφορετική διαδρομή προς τον ίδιο στόχο.

Ducati πατέντα αυτόματος συμπλέκτης 2025
Εδώ φαίνεται το δεύτερο πιστόνι (15) και η φυσική σύνδεση (C1) της μανέτας (4) με το κύκλωμα

Στην πρώτη περίπτωση η μανέτα και η καμπάνα του συμπλέκτη συνδέονται φυσικά μέσω του υδραυλικού κυκλώματος, ενώ στη δεύτερη δεν υπάρχει φυσική σύνδεση της μανέτας που γίνεται “by-wire”. Έτσι κατά τη χρήση της-λογικά- ένα ποντεσιόμετρο μεταφέρει την πληροφορία στην κεντρική μονάδα ελέγχου για το πόσο ο αναβάτης τραβά τη μανέτα ώστε το ηλεκτρικό μοτέρ του υδραυλικού κυκλώματος να ενεργήσει για την σύμπλεξη-αποσύμπλεξη, σύμφωνα με αυτά που ζητάει ο αναβάτης.

​ Ducati πατέντα συμπλέκτης 2025
Εδώ απουσιάζει η φυσική σύνδεση με καλώδιο (28) να πηγαίνει από τη μανέτα στην ηλεκτρονική μονάδα ελέγχου (5)

Και οι δύο εκδόσεις προσφέρουν τα ίδια οφέλη, τα οποία είναι ίδια με αυτά του E-Clutch της Honda, ενώ φαίνεται να υπάρχει και μία έκδοση του συστήματος που μπορεί να εφαρμοστεί σε ήδη υπάρχουσες μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale.

 

Η Ducati διευκρινίζει επίσης ότι υπάρχει και σύστημα launch control, ώστε να μπορείτε να ανοίξετε το γκάζι και να “αμολήσετε” τον συμπλέκτη και στη συνέχεια να βασιστείτε στα ηλεκτρονικά συστήματα που ρυθμίζουν το άνοιγμα του γκαζιού και τη θέση του συμπλέκτη για την επίτευξη της μέγιστης επιτάχυνσης. 
Ακόμη υπάρχει και ένας σένσορας στο λεβιέ ταχυτήτων για την κατάλληλη εμπλοκή και απεμπλοκή του συμπλέκτη κατά τη διάρκεια του ανεβάσματος και κατεβάσματος, ενώ η ηλεκτρονική μονάδα ασχολείται με την διαχείριση του γκαζιού για την προσαρμογή των στροφών.

Στις αιτήσεις ευρεσιτεχνίας, η Ducati επισημαίνει ότι το σύστημά της έχει σχεδιαστεί ειδικά για αγωνιστικές και υψηλών επιδόσεων μοτοσυκλέτες, προσφέροντας ένα επίπεδο ταχύτητας και ακρίβειας που δεν μπορούν να επιτύχουν τα υπόλοιπα κιβώτια. 

Με την ενσωμάτωση του συστήματος σε μια μοτοσυκλέτα παραγωγής, η Ducati θα μπορούσε να παρακάμψει τους κανόνες που απαγορεύουν τους αυτοματοποιημένους συμπλέκτες από τους αγώνες WSBK και WSS, καθώς το βιβλίο τεχνικών κανονισμών της FIM αναφέρει: “Καμία πηγή ενέργειας (δηλαδή υδραυλική ή ηλεκτρική) δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη λειτουργία του συμπλέκτη, εάν δεν είναι εγκατεστημένη στο ομολογκαρισμένο μοντέλο για χρήση στο δρόμο”.

Ιαπωνία: Θρυλικές αγωνιστικές GP των Honda & Yamaha συναντιούνται ξανά στο μουσείο της πρώτης

Μια έκθεση στο Honda Collection Hall συγκεντρώνει αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που έγραψαν την ιστορία της ιαπωνικής αντιπαλότητας
Honda Yamaha
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/8/2026

Η έκθεση "Two Passions, One Dream: Honda and Yamaha's Challenges in WGP" φιλοξενείται στο Honda Collection Hall του Motegi έως τις 18 Οκτωβρίου, φέρνοντας στον ίδιο χώρο μερικές από τις σημαντικότερες αγωνιστικές μοτοσυκλέτες των Honda και Yamaha.

Honda και Yamaha αποτελούν εδώ και περισσότερες από επτά δεκαετίες δύο από τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές της ιαπωνικής μοτοσυκλέτας. Η νέα έκθεση στο Honda Collection Hall παρουσιάζει την ιστορία αυτής της αντιπαλότητας μέσα από αγωνιστικές μοτοσυκλέτες που συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, τον πρόδρομο των σημερινών MotoGP.

Η έκθεση ξεκίνησε στις 18 Ιουλίου και θα παραμείνει ανοιχτή έως τις 18 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που συνδέονται με το Ιαπωνικό Grand Prix του MotoGP, το οποίο θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο στο Mobility Resort Motegi.

Η εντυπωσιακή αρχή της Yamaha

Η ιστορία της Yamaha Motor ξεκίνησε το 1955, όταν η Nippon Gakki, πρόγονος της σημερινής Yamaha Motor, παρουσίασε την πρώτη της μοτοσυκλέτα, την YA1 των 125 cc. Η Yamaha Motor ιδρύθηκε επίσημα την 1η Ιουλίου του ίδιου έτους.

Honda and Yamaha
Η Yamaha YA-1 (1955) στην αγωνιστική έκδοση Asama Highlands Race, η οποία θριάμβευσε στην κατηγορία Ultra Light των 125 κυβικών εκατοστών

Μόλις δέκα ημέρες αργότερα, η νέα εταιρεία συμμετείχε στον τρίτο αγώνα ανάβασης του Mount Fuji. Η Yamaha είχε ήδη αποφασίσει ότι οι αγώνες αποτελούσαν τον καλύτερο τρόπο για να αποδείξει την τεχνολογική αξία των μοτοσυκλετών της.

Η YA1 κέρδισε την κατηγορία των 125 cc, με έξι μοτοσυκλέτες της να τερματίζουν στις πρώτες εννέα θέσεις.

Τον Νοέμβριο του 1955, στον πρώτο αγώνα Asama Highland Race, η Yamaha έκανε ακόμη πιο εντυπωσιακή εμφάνιση. Οι YA1 κατέλαβαν τις τέσσερις πρώτες θέσεις στην κατηγορία Ultra Light των 125 cc, αφήνοντας πίσω τις Honda Benly.

Η ήττα ήταν τόσο έντονη ώστε ο Soichiro Honda αναγνώρισε ανοιχτά την αποτυχία της εταιρείας, χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα συντριπτικό και τονίζοντας την ανάγκη για βαθύτερη αξιολόγηση.

Έτσι ξεκίνησε ουσιαστικά η αντιπαλότητα Honda και Yamaha, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η Honda και η παγκόσμια κυριαρχία

Η Honda έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας το 1959, συμμετέχοντας στο Isle of Man TT με μοτοσυκλέτα 125 cc.

Το 1960 η Honda συμμετείχε σε δύο κατηγορίες, 125 και 250 cc, ενώ το 1961 ήρθε η πρώτη μεγάλη επιτυχία. Η εταιρεία κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών όσο και το Πρωτάθλημα Αναβατών στις δύο κατηγορίες.

Honda and Yamaha
RC143 (125cc) του 1961 και ένα πάνελ που παρουσιάζει το ταξίδι προς την πρώτη κατάκτηση του κόσμου

Η εξέλιξη ήταν ταχύτατη. Το 1966 η Honda πέτυχε ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα στην ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, κατακτώντας το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών και στις πέντε κατηγορίες του WGP, από τα 50 έως τα 500 cc.

Η ειδική έκθεση στο Motegi είναι αφιερωμένη και στην επέτειο των 60 ετών από αυτό το πρωτοφανές επίτευγμα.

Οι θρυλικές Honda της έκθεσης

Στο Honda Collection Hall παρουσιάζονται μεταξύ άλλων:

Honda RC143 (1961) – 125 cc

Honda RC149 (1966) – 125 cc

Honda RC166 (1966) – 250 cc

Honda RC116 (1966) – 50 cc

Honda RC174 (1967) – 350 cc

Honda RC181 (1967) – 500 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1966 RC166 (250cc), τετράχρονη εξακύλινδρη με 2 επικεφαλής εκκεντροφόρους και 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και ο εξοπλισμός του Mike Hailwood, ο οποίος παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο κοινό στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έκθεσης.

Honda and Yamaha

Και οι Yamaha που αντιμετώπισαν τη Honda

Η Yamaha εκπροσωπείται επίσης με σημαντικές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της εποχής, μεταξύ των οποίων οι:

Yamaha RD56 (1965) – 250 cc

Yamaha RA97 (1966) – 125 cc

Yamaha RA31A (1968) – 125 cc

Yamaha RD05A (1968) – 250 cc

Honda and Yamaha
Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια του 1965 RD56 (250cc), αερόψυκτη, δίχρονη, δικύλινδρη. Μια θρυλική μηχανή που κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών & Αναβατών για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μετά το 1964.

Η συνύπαρξη αυτών των μοτοσυκλετών στον ίδιο χώρο επιτρέπει μια άμεση σύγκριση της τεχνολογικής προσέγγισης των δύο κατασκευαστών σε μία από τις πιο ανταγωνιστικές περιόδους του WGP.

Η έκθεση δεν περιορίζεται στις επιτυχίες. Παρουσιάζει επίσης την πορεία που οδήγησε στην απόφαση των Ιαπώνων κατασκευαστών να αποχωρήσουν από τις εργοστασιακές συμμετοχές στο WGP, σηματοδοτώντας το τέλος μιας σημαντικής εποχής.

Από την πρώτη νίκη της Yamaha με την YA1 το 1955 μέχρι την κυριαρχία της Honda το 1966 και τη μεταγενέστερη εξέλιξη των δύο εταιρειών, η έκθεση στο Motegi παρουσιάζει μέσα από τις ίδιες τις μοτοσυκλέτες την ιστορία μιας αντιπαλότητας που διαρκεί περισσότερα από 70 χρόνια.