Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά

Geoff Duke: Τιμήθηκε στο Silverstone με το μετάλλιο του MotoGP Hall of Fame

Ο γιος του, Peter, παρέλαβε το μετάλλιο του τέσσερις φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Silverstone
Geoff Duke
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/8/2026

Ο Geoff Duke κατέκτησε τέσσερις τίτλους στην κορυφαία κατηγορία και δύο στα 350 κυβικά εκατοστά, αφήνοντας το αποτύπωμά του στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Grand Prix.

Ο Geoff Duke τιμήθηκε στο grid του Sprint στο Silverstone με τον γιο του, Peter Duke, να παραλαμβάνει το μετάλλιο που επιβεβαιώνει την ένταξη του Βρετανού στο Hall of Fame του MotoGP.

Ο Duke κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της κορυφαίας κατηγορίας το 1951, 1953, 1954 και 1955, πρωταγωνιστώντας στα πρώτα χρόνια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Παράλληλα, αναδείχθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 350 κυβικά εκατοστά το 1951 και το 1952.

Η καριέρα του δεν περιορίστηκε στις αγωνιστικές επιτυχίες. Ο Duke ήταν από τους πρωτοπόρους και στην εξέλιξη του εξοπλισμού αναβατών, καθώς ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν ολόσωμη δερμάτινη φόρμα.

Το 1953 τιμήθηκε με τον τίτλο Officer of the Order of the British Empire (OBE) για την προσφορά του στους αγώνες μοτοσυκλέτας, σε μια περίοδο μάλιστα κατά την οποία δεν είχε ακόμη ολοκληρώσει τις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του.

Ο Duke ανέβηκε στο βάθρο σε κάθε χρονιά της αγωνιστικής του καριέρας και πανηγύρισε την τελευταία του νίκη σε Grand Prix το 1958 στη Σουηδία, έναν χρόνο πριν από την οριστική αποχώρησή του από τους αγώνες.

Ο Βρετανός είχε ήδη εισαχθεί ως μέλος στο Hall of Fame των MotoGP, έναν θεσμό που ξεκίνησε το 2025 και αποτελεί ξεχωριστή διάκριση από τον τίτλο MotoGP Legend. Το Hall of Fame αφορά αναβάτες που έχουν κατακτήσει Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ή έχουν σημειώσει τουλάχιστον 25 νίκες στην κορυφαία κατηγορία.

Ο Geoff Duke έφυγε από τη ζωή το 2015, επομένως ο γιος του, Peter, ήταν αυτός που βρέθηκε στο grid του Silverstone για να παραλάβει το μετάλλιο από τον Carmelo Ezpeleta, CEO του MotoGP Entertainment Group.

Μια ακόμη επίσημη αναγνώριση για έναν από τους σημαντικότερους αναβάτες της πρώιμης εποχής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.