Ducati V4 Superbike μέσα στο 2017! - UPDATE

Ο Domenicali επιβεβαιώνει τις φήμες!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/1/2017

Μετά την παρουσίαση της αγωνιστικής ομάδας και της νέας Desmosedici GP17 -που είναι προς το παρόν μία GP16 απλά με τα νέα χρώματα- ο Domenicali αποκάλυψε στον David Emmett, (παρουσιαστή και διαπιστευμένο δημοσιογράφο στο MotoGP) πως η Ducati πράγματι ετοιμάζει το V4 superbike που φημολογούνταν για σχεδόν μία διετία.

«…η εξέλιξη που έχουμε κάνει στα MotoGP για τον κινητήρα, είναι εξαιρετική. Έχουμε έναν κινητήρα που είναι πολύ ελαφρύς, πολύ αξιόπιστος, μικρός σε διαστάσεις και υλοποιεί νέες τεχνολογίες. Σκεπτόμαστε πολύ σοβαρά να τον συστήσουμε στο ευρύ κοινό, καθώς είναι ένα αριστούργημα της μηχανικής»…

Σε ερώτηση για το αν πρόκειται για άλλη μία πανάκριβη και εξωτική μοτοσυκλέτα, όπως η Superleggera, ο Domenicali απάντησε με σαφήνεια πως δεν πρόκειται για μία τέτοια περίπτωση, αλλά για περιορισμένης παραγωγής superbike που θα επιτρέψει στην Ducati να την ομολογκάρει για το WSBK. Παρόλο που δεν μας είπε τον κυβισμό, το πότε θα την δούμε πράγματι από κοντά και το πόσο θα κάνει, απάντησε σε όλα τα παραπάνω με μία κουβέντα. Επιβεβαιώνοντας ο Domenicali ότι θα την βγάλουν στην παραγωγή, έστω και περιορισμένη και θα αγωνιστούν με αυτή, ήταν η σειρά του Paolo Ciabatti να ερωτηθεί, ως διευθυντής του αγωνιστικού τμήματος της Ducati: Με την Panigale θα αγωνιστούν τόσο το ’17 όσο και το ’18, αλλά βλέπουν ότι οι κανονισμοί ευνοούν τις τετρακύλινδρες κι έτσι ετοιμάζονται για το μεγάλο βήμα, ώστε να μην μείνουν πίσω.

Με βάση τα παραπάνω είναι πολύ πιθανό το σενάριο να δούμε ένα πρωτότυπο στην EICMA του 2017 και μέσα στο 2018 την V4 Superbike να πηγαίνει στους πρώτους τυχερούς, πριν την δούμε να αγωνίζεται το ’19 στο WSBK.

…είναι πολύ πιθανό το σενάριο να δούμε ένα πρωτότυπο στην EICMA του 2017…

Η λύση της περιορισμένη παραγωγής, ώστε να μπορεί να αγωνιστεί μαζί της στο WSBK αφήνει την Ducati να συνεχίσει να υποστηρίζει την προτίμησή της στους δικύλινδρους, την κληρονομιά που έχει χτίσει και αντίστοιχα την ιδεολογία του κοινού της. Σε αυτό συμφωνούν όλοι όσοι ήταν παρών στις δηλώσεις Domenicali, και το λέει και ο ίδιος άλλωστε.

Είναι χαρακτηριστικό ότι περίμενε την παρουσίαση της Desmosedici GP17 για να επιβεβαιώσει τις φήμες. Στην παρουσίαση της γκάμας της Ducati για το ‘17, στο Μιλάνο, όταν τον ρώτησα τι γίνεται με τον φημολογούμενο V4 αρκέστηκε να χαμογελάσει, κάνοντας νόημα «περιμένετε». Η Ducati θέλει να χτίσει το μύθο του Superbike ως απευθείας απόγονο των MotoGP, πράγμα άλλωστε που δεν θα απέχει και από την αλήθεια. Ο Domenicali μπορεί να επιβεβαίωνε τις φήμες και μέσα στο ’16 αν η πορεία τους ήταν διαφορετική στο MotoGP, ακριβώς για να τονώσει την ανυπομονησία του κόσμου. Βέβαια μέσα στο ’16 η παρουσία της Ducati ήταν κάθε άλλο παρά άσχημη, γιατί εκτός από τις πρώτες θέσεις στο βάθρο –για πρώτη φορά στην μετά Stoner εποχή- απέδειξε ότι ήταν άκρως ανταγωνιστική και είχαν με διαφορά την ταχύτερη GP μοτοσυκλέτα, με τον Iannone να ξεπερνά τα 351 χιλιόμετρα στο Κατάρ και τις επαναλήψεις των προσπεράσεων στην ευθεία να παίζονται συνεχώς, δείχνοντας την υπεροχή τους. Ο σοβαρότερος λόγος της αναμονής, είναι γιατί στοχεύουν στην πρωτιά το ’17 με τον Lorenzo στην σέλα, που θα είναι πολύ πιο ισχυρό χαρτί για το marketing, στην υποστήριξη ενός V4 Superbike.

διατηρώντας την Panigale ως ναυαρχίδα των sport μοτοσυκλετών η Ducati θα μπορεί να αξιοποιήσει την νέα V4 Superbike ως πλατφόρμα εισαγωγής νέων τεχνολογιών

Με τιμή ανάμεσα στα €28.000 με €40.000, η περιορισμένη παραγωγής V4 Superbike θα είναι μία «μίνι» εξωτική με την έννοια ότι δεν θα είναι ούτε φθηνή, ούτε εύκολη να την βρεις, καθώς η Ducati περιμένει ότι θα πωληθούν απευθείας, κρίνοντας από τον ντόρο που δημιουργείται. Περιμένουμε να είναι μία Superbike που θα έχει την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και μετά θα λέει και την… επόμενη. Διατηρώντας την Panigale ως ναυαρχίδα των sport μοτοσυκλετών η Ducati θα μπορεί να αξιοποιήσει την νέα V4 Superbike ως πλατφόρμα εισαγωγής νέων τεχνολογιών, πράγματα που μονάχα σε μία περιορισμένης παραγωγής, ακριβή –«μίνι» εξωτική μπορούν να υποστηριχθούν.

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 και συγκεκριμένα το 1964 που η Ducati προσπάθησε να πετύχει υψηλής απόδοσης V4 με το μεγαθήριο Apollo που είχε σκοπό να καλύψει το κενό στην αμερικάνικη αγορά και τις παχουλές κρατικές παραγγελίες, δεν υπάρχει καμία τώρα ομοιότητα. Τότε ήταν κάτι φτιαγμένο στο πόδι –δικά τους σχόλια αυτά- τώρα η V4 εποχή της Ducati υποστηρίζεται από μία πολυετή, πολυέξοδη και με πολύ κόπο, προσεχτικά φτιαγμένη σταδιακή εξέλιξη. Αυτό σημαίνει ότι ο V4 κινητήρας τους θα είναι σίγουρα τέρας απόδοσης το ζήτημα είναι να υποστηριχθεί από το υπόλοιπο σύνολο.

Υπάρχει μία περιέργεια για το πλαίσιο που θα φτιάξει η Ducati, για το αν θα τοποθετήσει αεροδυναμικά βοηθήματα ή αν θα υλοποιήσει λύσεις όπως αυτή που φαίνεται να ετοιμάζει σε πατέντα που ανασύρθηκε πριν από δύο μέρες.

ο V4 του Apollo ήταν δύο ενωμένοι V2 και παρόλο που κατάφερε να αποδώσει την δύναμη που ήθελαν, δεν δούλεψε ποτέ σωστά και τελικά επέφερε πλήγμα στην εικόνα της εταιρίας, που ήδη έπασχε από την επίθεση των ιαπώνων στην τότε τεράστια αγορά της Αμερικής…
 
 
 
 
 
 
 
Μεταβλητής διατομής τελικό…
Αν οι Άγγλοι (bennetts) που δημοσιεύουν την είδηση, ΔΕΝ έχουν κάνει λάθος, τότε είναι πιθανόν η Ducati να ετοιμάζει ένα τελικό εξάτμισης που μπορεί να αυξομειώσει την διατομή του με πτερύγια που ανοιγοκλείνουν, όπως –περίπου- βλέπουμε σε κινητήρες αεροσκαφών. Βέβαια σε αντίθεση με την ανάλυση των Άγγλων, είναι λιγάκι δύσκολο να χρησιμοποιείται το σύστημα αυτό για να δώσει ώθηση στην μοτοσυκλέτα, κάτι τέτοιο ακούγεται επιστημονική φαντασία ή ετεροχρονισμένο πρωταπριλιάτικο αστείο. Πιθανότερα να πρόκειτα για κάτι αντίστοιχο με το YPVS της Yamaha, δηλαδή πιθανότερο είναι ένα τέτοιο σύστημα να χρησιμοποιείται για να καθορίσει την υποπίεση των καυσαερίων και κατά επέκταση την ευστροφία του κινητήρα σε διαφορετικές περιόδους της λειτουργίας του. Μένει να δούμε ποιες απ’ όλες τις φήμες θα ακολουθήσουν τον V4 στον δρόμο της υλοποίησης… Σύντομα έρχεται η παρουσίαση του Supersport ωστόσο, και εκεί θα πάρουμε περισσότερες απαντήσεις από τους ανθρώπους του εργοστασίου…

 
UPDATE
Στην συζήτηση που είχε ο κ. Domenicali με τους δημοσιογράφους, παρόν ήταν και ο Έλληνας δημοσιογράφος, ειδικός σε θέματα MotoGP κ. Δημήτρης Διατσίδης, που έθεσε και την ερώτηση στον CEO της Ducati, ξεκινώντας το μπαράζ των αποκαλύψεων. Σε επικοινωνία που είχαμε με τον κ. Διατσίδη, μας επιβεβαίωσε τα παραπάνω
Ετικέτες

Κράνος μοτοσυκλέτας με έμπνευση από τις ζώνες ασφαλείας αυτοκινήτων

Νέα πατέντα της Autoliv φέρνει τον μηχανισμό αδράνειας στους ιμάντες του κράνους
Autoliv
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/4/2026

Η Autoliv μεταφέρει την τεχνολογία των ζωνών ασφαλείας στα κράνη μοτοσυκλέτας, με στόχο την καλύτερη εφαρμογή και αυξημένη προστασία σε περίπτωση σύγκρουσης.

Η σουηδική Autoliv, η μεγαλύτερη προμηθεύτρια συστημάτων παθητικής ασφάλειας στον κόσμο δεν είναι άγνωστη στον χώρο της μοτοσυκλέτας, παρότι ο κύριος τομέας που δραστηριοποιείται αφορά τα αυτοκίνητα.

Autoliv

Με στόχο να συμβάλει στη προστασία ζωών, η εταιρεία επενδύει έντονα στην ασφάλεια και των δύο τροχών. Μετά από προηγούμενες τεχνολογίες που έχει παρουσιάσει, όπως ενσωματωμένοι αερόσακοι σε μοτοσυκλετιστικά μπουφάν και σακίδια ή αυτόνομα γιλέκα-αερόσακοι, αλλά και συνεργασίες όπως αυτή με την ιταλική Airoh για κράνη με αερόσακο ή τη Yamaha για τον αερόσακο του Tricity, τώρα στρέφεται σε μια διαφορετική αλλά εξίσου ενδιαφέρουσα κατεύθυνση, την εφαρμογή της τεχνολογίας ζωνών ασφαλείας στους ιμάντες του κράνους.

Autoliv

Η βασική ιδέα πίσω από τη νέα πατέντα είναι η ενσωμάτωση ενός μηχανισμού προέντασης και αδράνειας, ακριβώς στη λογική του μηχανισμού που χρησιμοποιείται στις σύγχρονες ζώνες τριών σημείων στα αυτοκίνητα. Πρόκειται για ένα σύστημα που επιτρέπει στον ιμάντα να ξετυλίγεται ελεύθερα όταν τραβιέται ομαλά, τον ασφαλίζει και μαζεύει αυτόματα, αλλά και τον κλειδώνει άμεσα σε περίπτωση έντονης κίνησης, όπως σε ένα ατύχημα.

Στην περίπτωση του κράνους, αυτό μεταφράζεται σε έναν ιμάντα που προσαρμόζεται αυτόματα στο κεφάλι του αναβάτη. Ο χρήστης τραβά τον ιμάντα για να φορέσει το κράνος και, μόλις αυτό τοποθετηθεί και ο ιμάντας κλείσει, ο μηχανισμός σαν ζώνη αυτοκινήτου τον σφίγγει αυτόματα, εξαλείφοντας τον κίνδυνο να παραμείνει χαλαρός. Είναι μια προσέγγιση που ουσιαστικά αφαιρεί την ανθρώπινη αβλεψία, η οποία αποτελεί συχνά κρίσιμο παράγοντα σε ζητήματα ασφάλειας.

Autoliv

Παράλληλα, το σύστημα μελετά και εφαρμογές με έναν πρόσθετο ιμάντα που περνά πίσω από τον αυχένα, εμπνευσμένο από τις ζώνες τριών σημείων. Αυτό το στοιχείο αυξάνει τη σταθερότητα του κράνους, ειδικά τη στιγμή που ενεργοποιείται ο μηχανισμός κλειδώματος, περιορίζοντας περαιτέρω την πιθανότητα μετακίνησης του κράνους.

Autoliv

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο της πατέντας είναι η ευκολία χρήσης. Σύμφωνα με την περιγραφή, ο αναβάτης δεν χρειάζεται καν να ανοίξει τον ιμάντα για να φορέσει ή να αφαιρέσει το κράνος. Αρκεί να τραβήξει τους ιμάντες στην άκρη ώστε να δημιουργηθεί αρκετός χώρος, να τοποθετήσει το κράνος και στη συνέχεια το σύστημα αναλαμβάνει να το ασφαλίσει στη σωστή θέση.

Σε περίπτωση ατυχήματος, ο μηχανισμός αδράνειας ενεργοποιείται άμεσα, εμποδίζοντας οποιαδήποτε χαλάρωση των ιμάντων. Με αυτόν τον τρόπο, το κράνος παραμένει σταθερά στη θέση του, μεγιστοποιώντας την προστασία του αναβάτη.

Autoliv

Η Autoliv δεν σταματά εκεί. Το σύστημα συνοδεύεται και από ηλεκτρονική επιτήρηση: αισθητήρες στον μηχανισμό κλειδώματος ανιχνεύουν αν ο ιμάντας δεν έχει ασφαλίσει σωστά και ειδοποιούν τον χρήστη μέσω δονήσεων, ηχητικών σημάτων ή ακόμη και οπτικών ενδείξεων στη ζελατίνα. Για την τροφοδοσία αυτών των λειτουργιών, η εταιρεία διερευνά λύσεις όπως ενσωματωμένα ηλιακά πάνελ ή μικρές γεννήτριες που αξιοποιούν τη ροή του αέρα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, προς το παρόν, πρόκειται για πατέντα και όχι για έτοιμο προϊόν σε στάδιο παραγωγής. Ωστόσο, η λογική πίσω από τη συγκεκριμένη προσέγγιση είναι αρκετά σαφής, αν η σωστή εφαρμογή του κράνους μπορεί να γίνει αυτόματη και αλάνθαστη, τότε ένα κρίσιμο κομμάτι της ασφάλειας όλων μας βελτιώνεται σημαντικά.

Autoliv

Σε έναν κόσμο όπου πολλά ατυχήματα δεν οφείλονται μόνο στην έλλειψη εξοπλισμού αλλά και στη λανθασμένη χρήση του, η ιδέα της Autoliv δείχνει όχι απλώς ενδιαφέρουσα, αλλά και σημαντική. Αν και μένει να δούμε αν θα περάσει στην παραγωγή, πώς θα επηρεάσει το συνολικό βάρος του κράνους και το εάν η υλοποίηση αυτής της καινοτομίας είναι κάτι που θα αγκαλιάσει ο κόσμος της μοτοσυκλέτας. Σε κάθε περίπτωση η πατέντα αυτή αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς ένα μέλλον όπου η τεχνολογία αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στην προστασία ζωών.