Ducati-VW Group: Η νέα γενιά μπαταριών λιθίου στέρεου τύπου στην αγωνιστική V21L

Το επόμενο βήμα στις μπαταρίες λιθίου του γερμανικού ομίλου - Παρουσιάστηκε στην IAA Mobility 2025
Ducati
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/9/2025

Η Ducati γίνεται ο πρώτος κατασκευαστής που παρουσιάζει την νέα μπαταρία στερεάς κατάστασης του VW Group, η οποία βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και αποκαλύφθηκε στην Έκθεση Κινητικότητας IAA Mobility του Μονάχου, μαζί με πολλά ακόμη μοντέλα του γερμανικού ομίλου.

Με την πρώτη ματιά, η ηλεκτρική μοτοσυκλέτα V21L της Ducati, που είναι η επίσημη μοτοσυκλέτα αγώνων του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος MotoE, μπορεί να μην φαίνεται πολύ διαφορετική από πριν. Ωστόσο, στην εκδήλωση IAA Mobility 2025 παρουσιάστηκε έχοντας τη νέας γενιάς μπαταρία λιθίου-μετάλλου στερεάς κατάστασης του VW Group.

Η νέα γενιά μπαταριών εξελίχθηκε από τον γερμανικό όμιλο και τις θυγατρικές του Audi -στην οποία υπάγεται η Ducati- και PowerCo έχοντας στον πυρήνα της την τεχνολογία μπαταριών λιθίου στέρεας κατάστασης της  αμερικάνικης QuantumSpace.

Η μπαταρία στερεάς κατάστασης με ανόδιο λιθίου-μετάλλου και κεραμικό διαχωριστή δεν είναι απλώς μια εξέλιξη των συμβατικών μπαταριών ιόντων λιθίου, αλλά μια νέα τεχνολογία κυψελών που προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα αναφορικά με την ενεργειακή πυκνότητα (μεγαλύτερη), την δυνατότητα ακόμη ταχύτερης φόρτισης, την ασφάλεια σε όλες τις συνθήκες -μειώνεται σημαντικά ο κίνδυνος βραχυκυκλώματος και πυρκαγιάς- και την αύξηση της διάρκειας ζωής. Έτσι, η μπαταρία στερεάς κατάστασης έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τα δεδομένα στην ηλεκτροκίνηση -κάτι που αναμένεται να αρχίσει από τα αυτοκίνητα τα επόμενα 2-3 χρόνια- και στόχος των δύο εταιρειών είναι η ανάπτυξη μιας εμπορικής λύσης μέχρι το τέλος της δεκαετίας.

Η μοτοσυκλέτα της Ducati, με αρχιτεκτονική συστήματος στα 800 V, παρουσιάστηκε ως όχημα δοκιμών και έχει αρκετές τροποποιήσεις έναντι της αγωνιστικής, θα μπορούσε να εξοπλιστεί με έως και 980 κυψέλες QSE-5 και χωρητικότητα 5 Ah. Η ενεργειακή πυκνότητα μπορεί να φτάσει τα 844 Wh/L, που σημαίνει μεγαλύτερη ενεργειακή χωρητικότητα στο ίδιο όγκο με πριν, ενώ η ταχυφόρτιση από το 10% στο 80% ολοκληρώνεται σε περίπου 12 λεπτά. Η μπαταρία που χρησιμοποιεί η Ducati V21L αυτή τη στιγμή είναι λιθίου-ιόντων (Li-ion) και έχει ενεργειακή πυκνότητα 643 Wh/L, δηλαδή επιτυγχάνεται πλέον εντυπωσιακή αύξηση 31%. Ωστόσο, προτού λάβουμε τις τελικές λεπτομέρειες σχετικά με την απόδοση της μοτοσυκλέτας, τον χρόνο επαναφόρτισης κ.λπ., η μπαταρία θα εξελιχθεί περαιτέρω πριν μπει στην παραγωγή αξιοποιώντας για αυτό και την αγωνιστική μοτοσυκλέτα της Ducati.

Για να γίνει όλο αυτό λίγο πιο κατανοητό, μια μπαταρία στερεάς κατάστασης είναι ένας τύπος μπαταρίας που χρησιμοποιεί στερεό ηλεκτρολύτη αντί για υγρό ή πηκτούς ηλεκτρολύτες που συναντάμε σε άλλες μπαταρίες.

QuantumScape

Ο Claudio Domenicali, Διευθύνων Σύμβουλος της Ducati, ήταν παρών στην ζωντανή παρουσίαση και δήλωσε: “Στη Ducati, έχουμε μακρά ιστορία στην προώθηση των ορίων της τεχνολογίας για τη βελτίωση της οδηγικής εμπειρίας τόσο στο δρόμο όσο και στην πίστα. Η επιδίωξή μας για καινοτομία μας έχει επιτρέψει να επιτύχουμε απίστευτα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένου του ρεκόρ των έξι συνεχόμενων τίτλων κατασκευαστών MotoGP. Η υψηλή ενεργειακή πυκνότητα που επιτυγχάνεται με την τεχνολογία στερεάς κατάστασης ταιριάζει απόλυτα σε ένα όχημα υψηλής απόδοσης, όπως μια σπορ μοτοσυκλέτα”.

Το επόμενο βήμα είναι να εξελιχθεί μια αγωνιστική ηλεκτρική μοτοσυκλέτα από την Ducati και το πρωτάθλημα Moto E που μπαίνει στον πάγο δεν αναμένεται να αυξήσει σημαντικά το χρονοδιάγραμμα για το λανσάρισμα της νέας γενιάς μπαταριών για μοτοσυκλέτα -ή άλλο όχημα- παραγωγής.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.