Δύο ανακλήσεις BMW στις ΗΠΑ και μία στην Ευρώπη

Διαρροή υγρών στις δαγκάνες, καυσίμου στην τρόμπα και "ασυμφωνία" υλικών
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/8/2020

Η BMW North America εξέδωσε ανάκληση για όλα τα μοντέλα του 2019 και 2020 που έχουν εμπρός τις δαγκάνες της αμερικάνικης Hayes. Αυτό σημαίνει πως οι ιδιοκτήτες των R1250GS/GS Adventure, R1250RT, S1000RR και XR θα πρέπει να επικοινωνήσουν με τους πλησιέστερους αντιπροσώπους για τον έλεγχο και την πιθανή επισκευή στις τσιμούχες των εμβόλων στις δαγκάνες, οι οποίες ενδέχεται να παρουσιάσουν διαρροή υγρών. Η BMW στις ΗΠΑ θα ξεκινήσει τη διαδικασία της ανάκλησης (20V-476) στις 6 Οκτωβρίου και όχι με την κατεπείγουσα διαδικασία, καθώς δεν θεωρεί πως το πρόβλημα αυτό εμπεριέχει άμεσο κίνδυνο για τον αναβάτη. Παρ΄όλα αυτά καλεί τους ιδιοκτήτες να ελέγξουν την στάθμη των υγρών στο ρεζερβουάρ της τρόμπας, αλλά και τις ζάντες για πιθανές σταγόνες υγρών πάνω τους. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει στην ευρωπαϊκή RAPEX κάποια αντίστοιχη ανάκληση της γερμανικής εταιρείας για τις μοτοσυκλέτες που έχουν πουληθεί σε χώρες της Ε.Ε. 

Υπάρχει όμως στην RAPEX μια ανάκληση με Αρ. A12/00687/20 (για την BMW έχει Αρ. 0000334500), η οποία αφορά τα R NINE T, R1250GS, R1250RT, R1250R, R1250RS, K1600GT, K1600B με ημερομηνίες κατασκευής μεταξύ 31 Οκτωβρίου 2019 και 30 Ιανουαρίου 2020. Η περιγραφή αυτής της ανάκλησης είναι η πιο μυστηριώδης που έχουμε δει έως τώρα, καθώς δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένο εξάρτημα! Συγκεκριμένα λέει πως λόγω χρήσης ακατάλληλων υλικών, τα εξαρτήματα μπορεί να έρθουν σε επαφή με τις ακτίνες ή τα μπράτσα της πίσω ζάντας (“Due to inappropriate materials' characteristics, components may come into contact with the spokes of the rear wheel”).

Πίσω στις ΗΠΑ, η BMW έχει κι άλλη μια διαδικασία ανάκλησης που αφορά 16.960 μοτοσυκλέτες κατασκευής μεταξύ 2009-2012. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ανάκληση που έρχεται να διορθώσει ένα πρόβλημα διαρροής καυσίμου μέσα στην αντλία βενζίνης, το οποίο δεν κατάφερε να διορθώσει η προηγούμενη ανάκληση (13V-617) που είχε γίνει για το ίδιο πρόβλημα. Τότε, η BMW είχε αποφασίσει να επισκευάσει το προβληματικό εξάρτημα της αντλίας βενζίνης, όμως μετά από λίγο καιρό οι μοτοσυκλέτες παρουσίασαν ξανά το ίδιο πρόβλημα. Τώρα, με αυτή τη δεύτερη ανάκληση αποφάσισαν να αντικαταστήσουν ολόκληρη την αντλία βενζίνης με καινούρια. Να θυμίσουμε εδώ πως στις ΗΠΑ η βενζίνη περιέχει πολύ μεγάλο ποσοστό βιοκαυσίμων, τα οποία καταστρέφουν κάθε πλαστικό και λαστιχένιο εξάρτημα που έρχεται σε μόνιμη επαφή μαζί τους. Ειδικά σε οχήματα που μένουν σταθμευμένα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, παρουσιάζονται τεράστια προβλήματα στα συστήματα τροφοδοσίας. Γι΄αυτό και τα τελευταία χρόνια οι κατασκευαστές έχουν σταματήσει να βάζουν πλαστικά ρεζερβουάρ στις μοτοσυκλέτες και έχουν επανέλθει στα μεταλλικά.    

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.