Δύο από τις V4 Honda του Joey Dunlop σε δημοπρασία από την Bonhams

Στις 12 Οκτωβρίου RC30 και RC45 στο Classic Motorcycle Mechanics Show από τον οίκο Bohnams

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/9/2025

Δύο από τις αγωνιστικές Honda V4 με ιστορικές νίκες, που οδήγησε ο θρυλικός Joey Dunlop, 26 φορές νικητής στο Isle of Man TT, θα βγουν σε δημοπρασία στις 12 Οκτωβρίου στο Classic Motorcycle Mechanics Show, από τον οίκο Bonhams

Περισσότερες από 200 μοτοσυκλέτες θα περάσουν από το σφυρί στη συγκεκριμένη δημοπρασία, με τις δύο αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του Joey να προέρχονται απευθείας από την οικογένεια Dunlop στην ιδιοκτησία της οποίας είχαν παραμείνει.

Οι μοτοσυκλέτες του Dunlop που θα δημοπρατηθούν είναι η Honda RC30 με την οποία ο Joey κέρδισε το Isle of Man TT το 1988, καθώς και η Honda RC45 με την οποία κέρδισε το Ulster Grand Prix το 1999.

Ανάμεσα στις 200 μοτοσυκλέτες, πάνω από 60 θα προσφερθούν χωρίς τιμή εκκίνησης, ενώ τα δύο γνήσια αγωνιστικά Honda είχαν εκτεθεί στο παρελθόν στο "Joey’s Bar" στο Ballymoney, την γενέτειρα του Dunlop.

"Το να προσφέρεις μία από αυτές τις μοτοσυκλέτες είναι κάτι το εξαιρετικό, το να προσφέρεις και τις δύο μαζί, την νικήτρια του Isle of man TT, RC30, και την νικήτρια του Ulster Grand Prix, RC45, από τη συλλογή της οικογένειας, είναι ένα μοναδικό γεγονός ", δήλωσε ο Dave Hancock, σύμβουλος της Bonhams Motorcycles και συντάκτης του MCN.

"Για τους συλλέκτες και τους φίλους των αγώνων δρόμου, αυτή είναι μια ανεπανάληπτη ευκαιρία να αποκτήσουν τις μοτοσυκλέτες που σφράγισαν το κλείσιμο ενός κεφαλαίου στην καριέρα του Joey Dunlop."

Honda RC30 – Νικήτρια του Isle of Man TT 1988

Λίγες μοτοσυκλέτες συνδυάζουν τεχνολογική σημασία, αγωνιστικές επιτυχίες και συναισθηματική αξία όσο η Honda RC30 του Joey Dunlop, η μοτοσυκλέτα με την οποία κέρδισε το Formula 1 TT στο Isle of Man το 1988, χαρίζοντας στη VFR750R την πρώτη της νίκη στο νησί.

Κατασκευασμένη από το HRC αποκλειστικά για να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike, η RC30 έφερε την τεχνολογία των GP στον δρόμο. Είχε χειροποίητο V4 κινητήρα 748cc, κίνηση με γρανάζια στους εκκεντροφόρους και 112 ίππους, κιβώτιο έξι σχέσεων με συμπλέκτη περιορισμένης ολίσθησης, τετραπίστονες δαγκάνες, quick-release πιρούνι και μονόμπρατσο ψαλίδι για γρήγορη αλλαγή τροχών. Για όλα τα ανωτέρω, όταν κυκλοφόρησε, δικαίως θεωρήθηκε καθαρόαιμο εξωτικό μοντέλο. Auction Joey Dynlop RC30 and RC45

Και η RC30 δικαίωσε την αποκλειστικότητά της, ο Fred Merkel κατέκτησε τους δύο πρώτους τίτλους WSBK, ο Carl Fogarty δύο σερί Formula 1 TT, ενώ η αντοχή της αποδείχθηκε με νίκες σε Le Mans, Spa και Suzuka.

Στο Isle of Man του 1988 η λάμψη της κορυφώθηκε. Ο Joey Dunlop κέρδισε το Formula 1 TT με μέση ταχύτητα 187,09 km/h και ολοκλήρωσε το δεύτερο hat-trick της καριέρας του με νίκες σε Junior TT και Senior TT, όπου έσπασε το ρεκόρ γύρου ανεβάζοντάς το στα 190,77 km/h. Ο ίδιος δήλωνε ότι η RC30 του έδωσε την ακρίβεια και την αυτοπεποίθηση για να πιέσει πιο σκληρά από ποτέ, χαρακτηρίζοντάς την ως τη μοτοσυκλέτα που "άλλαξε τα πάντα".

Η συγκεκριμένη RC30 αγωνίστηκε επίσης στο πρώτο γύρο της ιστορίας του WSBK στο Donington Park το 1988, όπου ο Dunlop ανέβηκε στο βάθρο, καθώς και σε Hungaroring και Hockenheimring, αποδεικνύοντας ότι μπορούσε να σταθεί και στις πίστες κλειστού τύπου απέναντι στους κορυφαίους του κόσμου.

Με σφραγισμένο εργοστασιακό πλαίσιο και κινητήρα HRC full kit με σπάνια flat-slide καρμπυρατέρ μαγνησίου, με την υπογραφή του θρυλικού βελτιωτή Tony Scott, η RC30 αυτή αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές νικηφόρες μοτοσυκλέτες TT που έχουν υπάρξει. Σήμερα, για πρώτη φορά, προσφέρεται σε δημοπρασία, μια ανεπανάληπτη ευκαιρία για κάθε συλλέκτη και λάτρη των αγωνιστικών Honda V4.

Honda RC45 – Νικήτρια του Ulster Grand Prix 1999

Η Honda RC45 (RVF750), που παρουσιάστηκε το 1994 ως διάδοχος της θρυλικής RC30, αποτέλεσε μια πλήρη εξέλιξη σε όλους τους τομείς. Παρέμεινε περιορισμένη έκδοση για homologation, εξοπλισμένη με ψεκαστό V4 κινητήρα 749cc με μπιέλες τιτανίου, κίνηση με γρανάζια στους εκκεντροφόρους και νέες διαστάσεις διαμέτρου και διαδρομής. Απέδιδε περίπου 120 ίππους στη stock έκδοση και σημαντικά περισσότερους στις αγωνιστικές προδιαγραφές. Το πλαίσιο ήταν νέο, διπλού δοκού αλουμινένιο, πιο άκαμπτο, με πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις Showa (σε αυτή τη μοτοσυκλέτα τοποθετήθηκαν Ohlins) και τα πιο εξελιγμένα, της εποχής εκείνης, φρένα της Nissin. Ήταν μια από τις τεχνολογικά πιο προχωρημένες superbikes της εποχής, αν και αρχικά επισκιάστηκε από την Ducati 916. Παρ’ όλα αυτά, χάρισε στη Honda το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike το 1997 με τον John Kocinski, ενώ πέτυχε νίκες σε Isle of Man TT, North West 200 και Suzuka 8 Hours.

Για τον Joey Dunlop, η RC45 αποτέλεσε τη μοτοσυκλέτα των τελευταίων μεγάλων του επιτυχιών. Οδήγησε την RC45 σε TT, North West 200 και Dundrod, με αποκορύφωμα το Ulster Grand Prix του 1999, όπου στα 47 του χρόνια κέρδισε έναν από τους πιο θρυλικούς αγώνες της δεκαετίας απέναντι σε αναβάτες όπως ο David Jefferies και ο Ian Duffus με Yamaha R1. Η μάχη κράτησε έξι γύρους με μέση ταχύτητα πάνω από 193 km/h, και ο Joey επικράτησε, πανηγυρίζοντας την 24η του νίκη στο Ulster GP.

Η RC45 συνέχισε να αγωνίζεται διεθνώς έως το 2000, με τον Dunlop να την οδηγεί και στο Talin της Εσθονίας, όπου κέρδισε αγώνες στις κατηγορίες 600cc και 750cc, αγώνα που δυστυχώς κόστισε τη ζωή του. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα είναι μία από τις ελάχιστες RC45 που είχε ετοιμάσει η Honda, με εργοστασιακό αγωνιστικό πλαίσιο και κινητήρα χωρίς αριθμό, όπως ήταν η συνήθεια στα HRC αγωνιστικά και με μεταλλική πλακέτα στο πλαίσιο για τις διεθνείς μετακινήσεις. Ο κινητήρας της είναι ο τελευταίος RC45 που προετοίμασε ο αείμνηστος Steve Mellor (V&M Racing).

Η RC45 αυτή δεν είναι απλώς μια αγωνιστική superbike, είναι η μοτοσυκλέτα που χάρισε στον Joey Dunlop μια από τις πιο συναισθηματικά φορτισμένες νίκες του και μια από τις τελευταίες του παρουσίες στο βάθρο. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια της αγωνιστικής του κληρονομιάς.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες θα παρουσιαστούν με εκτίμηση τιμής μεταξύ £80,000 και £100,000 (περιπου 90.000€ με 115.000€). Μέχρι σήμερα φυλάσσονταν από την οικογένεια Dunlop και είχαν οδηγηθεί μόνο σε ειδικές περιστάσεις, όπως στη φετινή εκδήλωση "Joey 25" στο Ballymoney, που τίμησε τη μνήμη και την κληρονομιά του αδικοχαμένου αναβάτη.

Ετικέτες

rc30

VFR750R RC30

RC45

Honda

https://bit.ly/MOTO_683

Επικαιρότητα

Maverick Vinales: "Δεν έχω τελειώσει ακόμη με τo MotoGP"

Επιστρέφει στο Motegi μετά τον τραυματισμό, χωρίς θέση για το 2027

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/10/2026

Ο Maverick Vinales εκτιμά ότι ο ώμος του έχει βελτιωθεί κατά 10-15%, ενώ δηλώνει έτοιμος να εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε ευκαιρία επιστροφής στο MotoGP.

Ο Maverick Vinales επιστρέφει στο paddock του MotoGP στο Motegi, έχοντας μείνει εκτός δράσης από τον Ιούλιο και πλέον χωρίς θέση στο grid του 2027. Παρ' όλα αυτά, ο αναβάτης της Tech3 ξεκαθαρίζει ότι δεν θεωρεί πως η καριέρα του στην κορυφαία κατηγορία έχει τελειώσει.

Ο τραυματισμός στον αριστερό ώμο, που τον έχει αναγκάσει να χάσει συνολικά 15 Grand Prix από πέρυσι, δεν έχει αποκατασταθεί πλήρως. Ωστόσο, ο Vinales εκτιμά ότι η δύναμή του έχει βελτιωθεί κατά 10-15% σε σχέση με το Sachsenring.

"Δεν έχει λυθεί ακόμη. Κάθε μήνα υπάρχει μια μικρή βελτίωση", δήλωσε.

Στο πρόσφατο τεστ της Red Bull Ring με τα ελαστικά της Pirelli, ο Vinales δοκίμασε τόσο μια τροποποιημένη μοτοσυκλέτα 1.000cc όσο και το πρωτότυπο της KTM για το 2027, με τον νέο κινητήρα 850cc.

Η πρώτη του εντύπωση από τη νέα μοτοσυκλέτα ήταν ιδιαίτερα θετική.

"Υπάρχει ακόμη δρόμος με τον ώμο, αλλά ίσως είναι αρκετό για να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα. Για την επόμενη χρονιά είναι αρκετό. Την δοκίμασα και είναι τόσο εύκολη στην οδήγηση! Η σημερινή MotoGP, όμως, είναι ένα θηρίο."

Ο Vinales εξήγησε ότι οι συνθήκες του τεστ δεν επέτρεψαν άμεση σύγκριση, καθώς χρησιμοποίησε διαφορετικά ελαστικά και χωρίς το πίσω ride-height device.

Για το 2027, οι θέσεις της Tech3 έχουν ήδη καταλήξει στους Luca Marini και Senna Agius, αφήνοντας τον Vinales χωρίς θέση, όπως και άλλους νικητές αγώνων που βρίσκονται εκτός πλάνων για την επόμενη σεζόν. Ο ίδιος, πάντως, δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει την προσπάθεια.

"Είναι καλή ερώτηση, γιατί προφανώς δεν έχω τελειώσει ακόμη εδώ. Έχω πολλούς στόχους που θέλω να πετύχω.

"Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει χώρος. Δυστυχώς, με την αλλαγή της KTM με άφησαν εκτός και ήταν πλέον πολύ αργά. Δεν είχα κάποια ευκαιρία. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει στο μέλλον. Εδώ συμβαίνουν πολλά πράγματα, ίσως ανοίξει μια πόρτα.

"Πρώτος μου στόχος είναι να αναρρώσω, να είμαι σε πλήρη κατάσταση ώστε να μπορώ να πιέζω στο μέγιστο, και μετά θα δούμε. Σίγουρα δεν είμαι έτοιμος να τα παρατήσω."

Σε περίπτωση που προκύψει ευκαιρία για ρόλο δοκιμαστή ή αναβάτη εξέλιξης, ο Vinales δεν την αποκλείει: "Πρέπει να βρω έναν τρόπο και όταν παρουσιαστεί η ευκαιρία, θα την αρπάξω."

Ο 10 φορές νικητής MotoGP παραδέχτηκε, πάντως, ότι πριν από λίγο καιρό δεν ήταν καν βέβαιος πως θα επέστρεφε στη δράση μέσα στη φετινή σεζόν.

"Έμεινα εκτός για δύο μήνες. Στο μυαλό μου υπήρχε πραγματικά η σκέψη ότι δεν θα επιστρέψω. Είχα αυτή την αίσθηση."

Ο ίδιος εξήγησε ότι μετά το Sachsenring, όπου η πίστα έχει πολλές αριστερές στροφές, ο ώμος του είχε φτάσει σε δύσκολο σημείο λόγω κόπωσης.

"Στο Sachsenring το πρόβλημα ήταν ότι είχε μόνο αριστερές στροφές, οπότε ο ώμος μου κουράστηκε εντελώς και δεν είχα πλέον δύναμη."

Μια διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση φαίνεται να τον έχει βοηθήσει. "Σε σχέση με το Sachsenring, έκανα κάποιες δοκιμές με ένα μηχάνημα που μετρά Newton και είχα βελτίωση περίπου 10-15%, που είναι πολύ σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα."

Ο Vinales αναφέρθηκε και στη θεραπεία PRP, δηλαδή με πλάσμα αίματος πλούσιο σε αιμοπετάλια, την οποία ακολουθεί σε κύκλους.

"Έκανα μια διαφορετική θεραπεία, PRP λέγεται, και λειτουργεί αρκετά καλά. Κάνεις τρεις φορές, περιμένεις και μετά άλλες τρεις. Θα κάνω τον επόμενο κύκλο ενδιάμεσα ή όταν τελειώσει η σεζόν. Λειτούργησε, οπότε είμαι αρκετά χαρούμενος."

Ο ώμος του πιθανότατα δεν θα επιστρέψει στο επίπεδο ενός απολύτως υγιούς ώμου, όμως ο Vinales θεωρεί ότι αυτό δεν είναι απαραίτητα εμπόδιο για την οδήγηση μιας μοτοσυκλέτας.

"Προφανώς δεν νομίζω ότι θα είναι ίδιος με τον υγιή ώμο. Αλλά για να οδηγώ μοτοσυκλέτα πιστεύω ότι θα είναι εντάξει. Και ακόμη περισσότερο με τις μοτοσυκλέτες νέας γενιάς των 850cc, που είναι πολύ πιο εύκολες σωματικά."

Η δοκιμή της KTM του 2027 φαίνεται να επιβεβαίωσε αυτή την άποψη. Ο Vinales έκανε 11 συνεχόμενους γύρους χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία και εντυπωσιάστηκε από την αίσθηση.

"Έκανα μερικούς γύρους... Έκανα 11 συνεχόμενους χωρίς κανένα πρόβλημα! Τόσο ωραία ήταν η αίσθηση στη μοτοσυκλέτα. Είναι σαν Moto2 με καλό κινητήρα, με αυτό το 'μπαμ, μπαμ'. Ήταν υπέροχη."

Για τον Vinales, λοιπόν, το Motegi δεν είναι απλώς η επιστροφή του μετά από δύο μήνες εκτός. Είναι και μια δοκιμή για το αν ο ώμος του μπορεί να αντέξει ξανά τους αγώνες, την ώρα που η θέση του στο grid του 2027 έχει ήδη χαθεί. Και ο ίδιος αφήνει ξεκάθαρα ανοιχτό το ενδεχόμενο να ξαναβρεί έναν τρόπο να παραμείνει στα MotoGP.