Σε νεότερη ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο τύπου του νοσοκομείου Maurizio Bufalini στην Cesena, η κατάσταση του πολυτραυματία Nicky Hayden παραμένει εξαιρετικά κρίσιμη. Ο Hayden είχε τραυματιστεί χθες σε ατύχημα με το ποδήλατό του, όταν τον παρέσυρε αυτοκίνητο. Μεταφέρθηκε με κώμα σε τοπικό νοσοκομείο, όπου η κατάστασή του εκτιμήθηκε κρίσιμη και αναγκαία η μεταφορά του στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Bufalini της Cesena. Έπειτα από χειρουργείο στο κεφάλι, τοποθετήθηκε σε τεχνικό κώμα πράγμα που αποτελεί μέρος της διαδικασίας μετά από τέτοιο χειρουργείο, τουλάχιστον για τις πρώτες 24 ώρες.
Το νεότερο για τον Nicky στις 18:00 δική μας ώρα, είναι πως παραμένει στην εντατική με σοβαρότατη εγκεφαλική βλάβη και η κατάστασή του χαρακτηρίζεται εξαιρετικά κρίσιμη.
Κοντά του είναι η αρραβωνιαστικιά του, οι γονείς του που ήρθαν εσπευσμένα από τις ΗΠΑ, μέλη της ομάδας και στενοί του φίλοι. Στο νοσοκομείο καταφθάνουν συνεχώς μηνύματα, τόσο από τους θαυμαστές, όσο και από τους αναβάτες σε MotoGP και WSBK, καθώς και από όλες τις ομάδες. Το νοσοκομείο επισκέφθηκε και ο Valentino Rossi λίγο πριν αναχωρήσει για την Γαλλία, μιλώντας σε ανθρώπους έξω από το νοσοκομείο, παρουσία Ιταλών δημοσιογράφων, και αργότερα στη συνέντευξη τύπου παρουσιάστηκε ιδιαίτερα προβληματισμένος και ανήσυχος για την πορεία του Nicky: «Τα νέα δεν είναι ενθαρρυντικά, αλλά δεν ήταν ενθαρρυντικά από την πρώτη στιγμή. Ο Nicky κατάγεται από οικογένεια αγωνιστών, από τον πατέρα του μέχρι τα αδέρφια του, όλοι στην οικογένεια είναι αγωνιστές και θα πρέπει να στηριχτούμε σε αυτό και να ελπίζουμε για το καλύτερο».
Κάθε ώρα και κάθε μέρα που περνά ο Nicky Hayden σε σταθερή, έστω κρίσιμη κατάσταση, είναι ένα καλό νέο. Ας ελπίσουμε ότι θα παραμείνει σταθεροποιημένος και σύντομα θα δείξει σημάδια ανάκαμψης, ώστε να επιχειρήσουν οι γιατροί να τον βγάλουν από το κώμα. Τότε θα εκτιμηθεί πλήρως και η κατάστασή του.
Του ευχόμαστε, και πάλι, να βγει νικητής και σε αυτή την δύσκολη μάχη!
Ολόκληρη η δήλωση του Valentino Rossi στη συνέντευξη τύπου για τον επόμενο γύρο των MotoGP
Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει
Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/9/2026
Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.
Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.
Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.
Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.
"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.
Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά
Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.
Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη.
Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.
Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.
