Εφιάλτης!

Απαγόρευση πώλησης οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

29/9/2017

Το όνομά του είναι Jerry Brawn και είναι ο κυβερνήτης της California. Σύμφωνα με τους αμερικάνους δημοσιογράφους, ο κύριος αυτός ψάχνει με ποιο τρόπο θα μπορέσει να απαγορεύσει την πώληση οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης στην πολιτεία του. Έτσι μετά τον δήμαρχο του Παρισιού που κατάφερε να απαγορεύσει την κυκλοφορία οχημάτων με κινητήρα Diesel, έρχεται η σειρά της Αμερικής να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα.  Οι πιθανότητες να το πετύχει πολύ γρήγορα είναι περισσότερες απ όσο φαντάζεστε.

Διότι δεν είναι μόνο οι “οικολόγοι” που θέλουν να αντικατασταθούν όλα τα οχήματα με κινητήρες εσωτερικής καύσης σε ηλεκτρικά. Σύμμαχοι σε αυτή την προσπάθεια είναι ολόκληρη η βιομηχανία οχημάτων της δύσης και φυσικά η κοινωνική ελίτ των πλουσίων και προνομιούχων των δυτικών χωρών.

Οι αυτοκινητοβιομηχανίες θέλουν την απαγόρευση της πώλησης οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης, διότι αυτό θα αναγκάσει δισεκατομμύρια πολιτών να πουλήσουν ή να στείλουν για ανακύκλωση τα οχήματά τους και να αγοράσουν τα ηλεκτρικά, όπου ήδη έχουν ξοδέψει υπέρογκα κεφάλαια για να εξελίξουν και οι πωλήσεις τους μέχρι στιγμής δεν έχουν φτάσει στο επίπεδο που πρέπει για να έχουν κερδοφορία. Ταυτόχρονα, οι αγορές της Ινδίας και της Κίνας έχουν αναπτυχθεί τόσο πολύ, που μπορούν να απορροφούν για πολλά χρόνια ακόμα τα οχήματα με συμβατικούς κινητήρες.

Την ίδια ώρα, οι κοινωνικές ελίτ των δυτικών χωρών έχουν καταφέρει να μεταλλάξουν την ιδέα της οικολογίας σε εργαλείο ταξικού διαχωρισμού. Για τον μέσω πολίτη είναι αδύνατον αυτή τη στιγμή να κυκλοφορεί με ηλεκτρικά οχήματα, αφού κάτι τέτοιο απαιτεί σπίτι με κλειστό γκαράζ και παροχή ρεύματος, θέση πάρκινγκ με παροχή ρεύματος στο χώρο εργασίας και φυσικά να έχεις στην κατοχή σου ένα δεύτερο συμβατικό όχημα για τις μετακινήσεις μεγάλων αποστάσεων. Με λίγα λόγια, αν το εισόδημα σου δεν είναι άνω των 80.000 ευρώ το χρόνο, η προσωπική σου ακίνητη περιουσία δεν είναι άνω των 500.000 ευρώ και δεν είσαι διευθυντής πολυεθνικής, δεν μπορείς να είσαι και “οικολόγος”.

Αυτός ο ταξικός διαχωρισμός που δημιουργεί το οικολογικό κίνημα μέσω της δια νόμου αλλαγής της τεχνολογίας, ηδονίζει τις ελίτ των δυτικών χωρών και για έναν επιπλέον λόγο: η ατομική ελευθερία μετακίνησης θα είναι προνόμιο μόνο των πλουσίων, όπως και οποιαδήποτε έννοια μετακίνησης για λόγους ψυχαγωγίας!

Ακριβώς δηλαδή ό,τι συνέβαινε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, όπου αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες είχαν μόνο οι βιομήχανοι και τα μέλη της βασιλικής οικογένειας.

Πόσο πιθανό είναι να πετύχει ο κύριος Jerry τον σκοπό του; Στην Καλιφόρνια μπορεί να το κάνει κι από αύριο αν θέλει. Έχουν ξοδευτεί δισεκατομμύρια για σταθμούς επαναφόρτισης οχημάτων στην πολιτεία του και υπάρχουν δεκάδες εταιρείες start-up στην περιοχή που κατασκευάζουν ηλεκτρικά οχήματα. Η τοπική οικονομία της Καλιφόρνια  θέλει την αλλαγή και οι αστέρες του Hollywood δεν έχουν πρόβλημα να πάρουν το ιδιωτικό τους Jet και να πάνε σε όποια πίστα θέλουν για να οδηγήσουν τις Ferrari τους… Εσύ μπορείς;    

 

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.