Έφτιαξε μοτοσυκλέτα από αυτοκίνητο – στην έρημο...

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

19/5/2016

Αρχικά, τίποτα το περίεργο: Είμαστε στο 1993 και ο Emile Leray, ένας 43χρονος Γάλλος ηλεκτρολόγος, ξεκινάει με το 2CV του από την πόλη Tan Tan του Μαρόκου για να διασχίσει την έρημο. Κάτι δηλαδή που ακόμα και σήμερα κάνουν πολλοί Γάλλοι. Εκείνος όμως ήταν εντελώς μόνος, με κάποια τρόφιμα και νερό που υπολόγιζε να του φτάσουν για δέκα μέρες. Και έμεινε. Κάπου το τσάκισε το 2CV και δεν γινόταν να συνεχίσει. Ψύχραιμος, υπολόγισε πως με τα πόδια δεν είχε ελπίδα να γυρίσει. Τι να κάνει; Εσείς τι θα κάνατε; Θα φτιάχνατε μια μοτοσυκλέτα για να φύγετε από κει; Με λίγα βασικά εργαλεία, αυτό ακριβώς έκανε ο Emile.

Ένα σαφές πλεονέκτημα ήταν πως το 2CV μπορεί να λυθεί με λίγα απλά εργαλεία. Έτσι, έβγαλε το αμάξωμα και το χρησιμοποιούσε για καταφύγιο και ύπνο όσες μέρες δούλευε για να φτιάξει την μοτοσυκλέτα του.  Χρησιμοποιώντας ένα κομμάτι του σασί με το ένα μπροστινό ψαλίδι, είχε έτσι ανάρτηση κι ένα τροχό που έστριβε. Πίσω του, βίδωσε το ρεζερβουάρ, κι ακόμα πιο πίσω, τον κινητήρα με το κιβώτιο. Κινητήριος έγινε ο πίσω τροχός, αφού στην έξοδο του κιβωτίου βίδωσε ένα ταμπούρο που ακουμπούσε στον τροχό και τον κινούσε. Λόγω της διάταξης, η μόνη ταχύτητα με την οποία μπορούσε να πάει μπροστά ήταν η όπισθεν. Ή ανάποδα, είχε στην διάθεσή του μία ταχύτητα και τέσσερις όπισθεν. Αλλιώς θα έπρεπε να το κάνει με διεύθυνση στον πίσω τροχό, αλλά έτσι μάλλον θα ήταν ζόρικη η οδήγηση της κατασκευής στην έρημο. 

 

 

Αρχικά πίστευε πως θα του έπαιρνε τρεις μέρες, αλλά τελικά χρειάστηκε δώδεκα. Με μόλις μισό λίτρο νερό κι ένα ρεζερβουάρ βενζίνη, ξεκίνησε την επιστροφή του μέσα από την έρημο. Η εφευρετικότητά του απέδωσε: Μετά από μόλις μια μέρα οδήγησης, συνάντησε Μαροκινούς αστυνομικούς που τον μετέφεραν στο κοντινότερο χωριό, όπου και του έκοψαν ένα γενναίο πρόστιμο, αφού η άδεια δεν συμφωνούσε πια με το όχημα. Η πινακίδα που είχε θυμηθεί μέσα σε όλα να βιδώσει στο πίσω μέρος του σασί, δεν τον έσωσε.

Ο Emile δεν αναζήτησε την δημοσιότητα, δεν έκανε θέμα την διάσωσή του. Αλλά χάρη στο internet, η ιστορία του 63χρονου πια Γάλλου έγινε γνωστή. Με αφορμή την δική του κατασκευή, οι Mythbusters προσπάθησαν να κάνουν κάτι αντίστοιχο, αλλά αυτό που έφτιαξαν ήταν πολύ χειρότερο και δεν οδηγιόταν – ενώ ο Emile είχε διασχίσει την έρημο με το δικό του Ντεσεβομηχανάκι. Γειά σου Emile, σε γουστάρουμε!

 

 

 

Η Aprilia εξετάζει πλευρικά φτερά για μοτοσυκλέτες δρόμου

Η σχετική πατέντα φέρνει στο προσκήνιο τεχνολογία από την RS-GP που έχει ήδη φορεθεί στη συλλεκτική RSV4 X-GP
Aprilia RSV4 X-GP rear wing
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/2/2026

Η πιο πρόσφατη κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων της Aprilia αφορά ένα νέο αεροδυναμικό πακέτο που περιλαμβάνει πλευρικά φτερά στην ουρά για σπορ μοτοσυκλέτες δρόμου. Τα φτερά αυτά έχουν εξελιχθεί στην αγωνιστική R-GP του MotoGP και πέρυσι κόσμησαν την εκλεκτή αγωνιστική ρέπλικα RSV4 X-GP που κυκλοφόρησε σε πολύ περιορισμένη παραγωγή – και εξαφανίστηκε σε μόλις 14 μέρες.

Aprilia rear wings patent

Τα συγκεκριμένα φτερά βρίσκονται πίσω από τα πόδια του αναβάτη και στα σχέδια των Ιταλών τοποθετούνται πάνω στις βάσεις των μαρσπιέ συνεπιβάτη. Σύμφωνα με την περιγραφή, η λειτουργία τους καθίσταται εμφανής όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλαγιασμένη και ο αναβάτης έχει βγάλει γόνατο προς την εσωτερική.

Aprilia rear wings patent

Τότε το εσωτερικό πόδι δημιουργεί ένα κενό από το οποίο διέρχεται ροή αέρα και κατευθύνεται προς τη μέσα πλευρά του φτερού δημιουργώντας δύναμη προς τα κάτω. Από την άλλη πλευρά της μοτοσυκλέτας, το πόδι του αναβάτη παραμένει σε επαφή με το φέρινγκ, έτσι δεν δημιουργείται ροή προς το φτερό.

Aprilia rear wings patent

Η επίδρασή τους στη μοτοσυκλέτα όταν κινείται στην ευθεία είναι μικρότερη, έχουν όμως θετικό αντίκτυπο καθώς ομαλοποιούν τη ροπή του αέρα που περνά γύρω από το σώμα του αναβάτη και κατά συνέπεια, έστω και για λίγο, συμβάλλουν σε καλύτερη αεροδυναμική απόδοση.

Aprilia rear wings patent

Όπως ισχύει πάντα με τις πατέντες, πρωταρχικός τους σκοπός είναι η κατοχύρωση μιας τεχνολογίας που δεν έχουν οι άλλοι, ωστόσο τίποτε δεν εγγυάται πως αύριο θα βρίσκεται στις μοτοσυκλέτες της εταιρείας.

Στην ουσία αυτή η τεχνολογία έχει ως προφανέστατο προορισμό την πίστα. Καθώς εδώ η Aprilia μιλά για μοτοσυκλέτες δρόμου, η προφανής δεξαμενή των μοντέλων που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει με ρεαλιστικό όφελος αυτά τα φτερά είναι μικρή και έχει ένα κοινό γνώρισμα, το RS στο όνομα. Η δε τοποθέτησή τους στις βάσεις των μαρσπιέ συνεπιβάτη επικεντρώνει ακόμη περισσότερο την ευχρηστία τους σε πολύ εξειδικευμένες χρήσεις.