"Έφυγε" ο John Surtees

Ο πιο εμβληματικός Θρύλος των αγώνων
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/3/2017

Ο John Surtees, ο οποίος πέθανε στο Λονδίνο την Παρασκευή 10 Μαρτίου, σε ηλικία 83 ετών, ήταν ο μοναδικός αγωνιζόμενος που είχε στεφθεί παγκόσμιος πρωταθλητής τόσο με μοτοσυκλέτες όσο και με αυτοκίνητα , καθώς είχε πάρει εφτά παγκόσμιους τίτλους με την MV Agusta πριν κερδίσει το πρωτάθλημα στην F1 το 1964 για λογαριασμό της Ferrari.

Ο Surtees γεννήθηκε το 1934 και ενηλικιώθηκε δουλεύοντας στο συνεργείο μοτοσυκλετών του πατέρα του στο νότιο Λονδίνο. Για πρώτη φορά αγωνίστηκε σε ηλικία 14 ετών, ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του προς τη νίκη, αλλά αποκλείστηκε λόγω του νεαρού της ηλικίας του! Παράτησε το σχολείο στα 15 του και ξεκίνησε να τρέχει αγώνες στο χώμα, αλλά λίγο αργότερα ξεκίνησε συνεργασία με το εργοστάσιο της Victory τρέχοντας σε αγώνες δρόμου, δημιουργώντας ένα σερί νικών πάνω σε ένα Grey Flash 500 που προετοίμαζε ο ίδιος.

Ο πρώτος του αγώνας στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ήταν το 1952, πάνω σε ένα Norton Manx 500 και το 1955 ο Sutrees πήρε τις πρώτες του εργοστασιακές συμμετοχές με την Norton, κερδίζοντας 69 από τους 75 αγώνες που έτρεξε στην Βρετανία, ενώ στο GP του Ulster πήρε την πρώτη του νίκη σε παγκόσμιο επίπεδο στην κατηγορία των 250cc. Την επόμενη χρονιά, κι αφού η Norton αποσύρθηκε από τους αγώνες, συνεργάστηκε με την MV Agusta κερδίζοντας το Senior TT πάνω σε ένα τετρακύλινδρο MV (η πρώτη του νίκη στο ΙοΜ), ενώ κέρδισε συνολικά έξι φορές τις εφτά χρονιές που συμμετείχε. Μέχρι τα 22 του χρόνια, είχε πετύχει το ασύλληπτο ρεκόρ των εφτά παγκόσμιων τίτλων, παρά το γεγονός μάλιστα ότι μία σεζόν του τέλειωσε νωρίς εξαιτίας ενός σπασμένου χεριού στο γερμανικό GP.

Το 1957 τα Agusta δεν μπορούσαν να κερδίσουν τα πολύ καλά Gilera και ο Surtees μετά βίας κατάφερε να τερματίσει τρίτος στο πρωτάθλημα των 500cc. Έδωσε μεγάλο αγώνα για να πείσει τον Κόμη Agusta να βελτιώσει την αξιοπιστία των τετρακύλινδρων  μοτοσυκλετών, με αποτέλεσμα να επέλθει ρήξη και να εγκαταλείψει την εταιρεία για να συνεργαστεί με την Moto Guzzi. Πριν όμως καν προλάβει να ξεκινήσει, η Moto Guzzi ανακοίνωσε ότι μαζί με την Gilera και την Mondial, θα εγκατέλειπαν κι αυτοί τους αγώνες. Μετά απ' αυτό επέστρεψε στην MV Agusta κερδίζοντας όλα τα GP στα οποία ξεκίνησε το 1958 και το 1959 με ένα σερί 25 νικών!

Το 1960, όντας εκνευρισμένος από την απόφαση του Κόμη να μην του επιτρέψει να τρέξει με τις μοτοσυκλέτες της εταιρείας σε αγώνες εκτός των παγκόσμιων πρωταθλημάτων, αποφάσισε να συνδυάσει τους αγώνες μοτοσυκλετών με των αυτοκινήτων, κάνοντας το ντεμπούτο του στη F1 με την ομάδα της Lotus στο GP του Μονακό. Εκεί εγκατέλειψε λόγω βλάβης στην μετάδοση και μετέβη στο Isle of Man όπου πέτυχε την τελευταία του νίκη στο Νησί. Αργότερα εγκατέλειψε οριστικά την MV Agusta και τους αγώνες μοτοσυκλετών, αλλά πιο πριν είχε φροντίσει να κάνει άλλο ένα ρεκόρ τρέχοντας την ίδια μέρα με μοτοσυκλέτα και αυτοκίνητο. Αυτό συνέβη στις 24 Ιουλίου του 1960, όπου ο Surtees κέρδισε στο γερμανικό GP στα 500cc έξω από την Στουτγάρδη και στη συνέχεια οδήγησε μέχρι την Porsche του Rob walker στην Formula 2, σε αγώνα που έγινε στην ίδια πίστα λίγο αργότερα!

Το 1963 μπήκε στην ομάδα της Ferrari και το 1964 κέρδισε τον παγκόσμιο τίτλο για την Scuderia. Μάλιστα εκτός από πιλότος ήταν και μηχανικός, καθώς λόγω της κακής οργάνωσης της ομάδας και τις συνεχόμενες απεργίες στην Ιταλία, ήταν ο μοναδικός που μπορούσε να κάνει κολλήσεις και να φτιάξει ένα βοηθητικό ρεζερβουάρ, ώστε το αμάξι του να καταφέρει να τελειώσει τον αγώνα και να μην μείνει από καύσιμα, αφού δεν μπορούσε να κάνει ανεφοδιασμό!

Ο Surtees ήταν ένας σκληρός αλλά δίκαιος άνθρωπος, που έθετε πάντα υψηλά στάνταρ

Αργότερα έφτιαξε την δική του ομάδα, αλλά τα απανωτά οικονομικά προβλήματα έφεραν το τέλος της προσπάθειας το 1978. Οι μοτοσυκλέτες παρέμειναν ως η μοναδική του αγάπη, τρέχοντας τον τελευταίο του αγώνα το 1986 στο Paul Ricard σε έναν αγώνα Ιστορικών GP, ως παράλληλη διοργάνωση του GP της Γαλλίας των 500cc.

Ο Surtees ήταν ένας σκληρός αλλά δίκαιος άνθρωπος, που έθετε πάντα υψηλά στάνταρ για τον εαυτό του αλλά και για τους συνεργάτες του. Δεν φοβόταν να αντιπαρατεθεί με τους ισχυρούς, ακόμη κι αν ήξερε πως δεν είχε ελπίδα να περάσει τη γνώμη του, ενώ η επιμονή του στις απόψεις του, του στοίχησε πολλές περισσότερες επιτυχίες από αυτές που ήδη είχε καταφέρει, ειδικά στο σκοτεινό περιβάλλον της F1. Παρά την ταπεινή καταγωγή του, τα επιτεύγματά του στην μοτοσυκλέτα και το αυτοκίνητο ήταν ιδιαίτερα σημαντικά, κάνοντας πολύ φτωχότερα και τα δύο με τον θάνατό του.

Κομοτηνή: 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές με εμβατήρια και σήμα «Γκρίζων Λύκων» - Προσήχθησαν για έλεγχο και αφέθηκαν ελεύθεροι

Έπαιζαν εμβατήρια σε όλη την Εγνατία – Συνέχισαν μέχρι τα σύνορα
Κομοτηνή: 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές με εμβατήρια και σήμα «Γκρίζων Λύκων» - Προσάχθηκαν για έλεγχο και αφέθηκαν ελεύθερο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

31/8/2026

Το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής, 28 Αυγούστου, 7 Τούρκοι μοτοσυκλετιστές πέρασαν από κεντρικούς δρόμους της Κομοτηνής παίζοντας από ηχεία στις μοτοσυκλέτες το οθωμανικό στρατιωτικό εμβατήριο «Eski Ordu Marsı» (Εμβατήριο του Παλαιού Στρατού) κάνοντας το σήμα των Γκρίζων Λύκων με τα χέρια σε οδηγό αυτοκινήτου που τους προσέγγισε στο φανάρι.

Ωστόσο δεν έμειναν σε μία απλή διέλευση, όπως δήλωσαν μετέπειτα στην αστυνομία που προχώρησε στην προσαγωγή τους.

Οι 7 μοτοσυκλετιστές, μέλη του Osmanlı Motosiklet Dernegi με έδρα την Κωνσταντινούπολη, του «Συλλόγου Οθωμανών Μοτοσυκλετιστών» έκαναν περιοδεία μέσα στην Κομοτηνή περνώντας από τα γραφεία της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής». Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα, ο σύλλογος αυτός, όπως και ο σύλλογος «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» είναι παράνομοι καθώς δεν έχουν ακολουθήσει τις διαδικασίες σύστασης και δεν θα έπρεπε να λειτουργούν. Στη συνέχεια είχαν συνάντηση με τον ψευδομούφτη Κομοτηνής, Ιμπράημ Σερήφ.

Δεν πέρασαν απλά πηγαίνοντας για τα σύνορα:

Η πορεία των τούρκων προκάλεσε σωρεία καταγγελιών με αποτέλεσμα λίγο αργότερα να γίνει η προσαγωγή τους κατά την οποία οι αρχές προχώρησαν σε έλεγχο διαβατηρίων και συνοδευτικών εγγράφων των μοτοσυκλετών που διήρκεσε τρεις ώρες.

Η μικρή αυτή ομάδα επέστρεφε από την Ουγγαρία όπου είχε πάρει μέρος στο Turk Kurultayı (Τουρκικό Συνέδριο) και σύμφωνα με μαρτυρίες από ταξιδευτές στην Εγνατία Οδό δεν ήταν οι μόνοι που πέρασαν με σημαίες, αλλά ήταν εκείνοι που έπαιζαν τα εμβατήρια σε όλη την διαδρομή, όπως και εκείνοι που έκαναν την απαραίτητη παράκαμψη μπαίνοντας στην Κομοτηνή με στάση στα γραφεία του ανωτέρω συλλόγου και συνάντηση με τον ψευδομούφτη Κομοτηνής.

Η στιγμή της προσαγωγής:

Στα τουρικικά ΜΜΕ δήλωσαν πως πέρασαν 12 χώρες χωρίς να έχουν κανένα πρόβλημα και πως μόνο στην Ελλάδα αντιμετωπίστηκαν με αυτό τον τρόπο ενώ δεν προέβησαν σε κάποια ακραιότητα ή παράνομη συμπεριφορά, πράγμα που θα είχε υπόσταση σε μία διαφορετική περίπτωση, όχι όμως στην συγκεκριμένη.

Σε αντίστοιχη και αντίστροφη περίπτωση πρόκλησης όπου δύο Έλληνες άνοιξαν την πρώτη ελληνική σημαία αλλά και σύμβολα του Βυζαντίου μέσα στην Αγία Σοφία, κλιμάκιο της αστυνομίας τους εντόπισε αργότερα στο ξενοδοχείο όπου διέμενε όλο το γκρουπ και τους συνέλαβε κρατώντας τους για 43 ημέρες πριν δικαστούν. Μετά από ενάμισο μήνα κράτησης τους επιβλήθηκε ποινή δέκα μηνών με αναστολή και αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Υπάρχουν ορισμένες ομοιότητες και σημαντικές διαφορές στα περιστατικά αυτά, η αντιμετώπιση όμως ήταν επίσης πολύ διαφορετική.

Η ανύψωση της Ελληνικής σημαίας στην Τουρκία δεν τιμωρείται από μόνη της, έχουμε ταξιδέψει πολλές φορές εκεί και το ξέρουμε, την τελευταία στις Ποντιακές Άλπεις με σημαίες ελληνικές αλλά και του Πόντου, όχι για κάποιον άλλο λόγο, αλλά για να μπορεί έτσι να έχει το έναυσμα κάποιος ντόπιος να μας μιλήσει στα Ποντιακά, όπως και τελικά έγινε. Παρότι περάσαμε αρκετές φορές από έλεγχο, δεν είχαμε πρόβλημα για τις σημαίες. Όπως δεν είχαμε και εμβατήρια, σήματα εθνικιστικών ομάδων, συναντήσεις με παράνομους συλλόγους και προύχοντες που θέλουν εξουσία εκτός θεσμικής διοίκησης. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις υπάρχει άλλη αντιμετώπιση, όπως επίσης έχουμε δει, μόλις πριν από λίγους μήνες.