Ανήμερα της Εθνικής μας εορτής, την 25η Μαρτίου, έφυγε από την ζωή ο Νίκος Σφακιανάκης, ο άνθρωπος που ίδρυσε τον Όμιλο Επιχειρήσεων Σφακιανάκη ο οποίος αντιπροσωπεύει και τις μοτοσυκλέτες της Suzuki στην Ελλάδα. Ο κύριος Σφακιανάκης απεβίωσε "πλήρης ημερών", καθώς ήταν 98 ετών και ήταν ένας από τους πλέον Έλληνες επιχειρηματίες.
Γεννήθηκε το 1922 σε ένα χωριό του Νομού Ηρακλείου (Μελέσσσης), μέλος μιας καθαρά αγροτικής οικογένειας. Ο ίδιος πάντως είχε δείξει από νωρίς την κλίση του προς τον κλάδο των οχημάτων, η οποία τον οδήγησε το 1948 στην Αθήνα, όπου μετά από τέσσερα χρόνια ίδρυσε την πρώτη του εταιρεία εμπορίας αυτοκινήτων.
Το 1961 –και μετά την εξαγορά της εταιρείας της TELKO A.E.- μετονομάζει την εταιρεία σε "Bussing Hellas" εισάγοντας και πουλώντας μια μεγάλη γκάμα λεωφορείων και φορτηγών. Η χρονιά ορόσημο ήταν το 1968, όταν και ορίζεται από την Suzuki Motor Corporation ως ο διανομέας στην Ελλάδα των προϊόντων της. Το 1974 κλείνει άλλη μια επιτυχημένη εμπορική συνεργασία, αναλαμβάνοντας την αποκλειστική διανομή στην Ελλάδα των φορτηγών και των λεωφορείων της ιαπωνικής Hino, της δεύτερης μεγαλύτερης εταιρείας στον κόσμο στον συγκεκριμένο τομέα.
Το 1975 έρχεται σε συμφωνία με την γερμανική ΜΑΝ για παραγωγή φορτηγών και λεωφορείων στην Ελλάδα χρησιμοποιώντας μηχανικά μέρη και ανταλλακτικά του εργοστασίου, ενώ τρία χρόνια αργότερα εγκαινιάζει η εταιρεία το καινούργιο της εργοστάσιο στη Μαγούλα Αττικής.
Από εκείνη την χρονιά κι έπειτα, η εταιρεία του Νίκου Σφακιανάκη έχει να επιδείξει πολλές επιτυχημένες εμπορικές συμφωνίες και αντιπροσωπεύσεις, όπως αυτή με την βελγική Van Hool το 1989. Το 1993 η εταιρεία μετονομάζεται σε Σφακιανάκης ΑΕΒΕ και γίνεται ο αποκλειστικός διανομέας της Suzuki στην Ελλάδα και το 1997 εισάγεται στο Χρηματιστήριο, με την επιτυχημένη και ανοδική πορεία του Ομίλου να συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας.
Εμείς με τη σειρά μας, να εκφράσουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.
Δυνατό φρενάρισμα: 1 στους 2 αναβάτες το κάνει χειρότερα από όσο νομίζει
Μειωμένη αντίληψη δείχνει η μελέτη του ινστιτούτου ifz - Τι άλλο βρήκαν οι ερευνητές
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/9/2026
Το φρενάρισμα πανικού είναι μια διαδικασία που φαίνεται ότι δυσκολεύει σχεδόν τους μισούς αναβάτες, σύμφωνα με νέα μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Δίτροχης Ασφάλειας izf.
Το γερμανικό ινστιτούτο συνέλεξε δεδομένα από 50 συμμετέχοντες αναβάτες που έλαβαν μέρος στη συγκεκριμένη μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν συνολικά 200 προσπάθειες στο πεδίο δοκιμών της ADAC στο Recklinghausen, με το izf να έχει αναλυτικά δεδομένα από αυτές.
Η μελέτη είχε σαν στόχο να αναδείξει την εκτιμώμενη απόσταση φρεναρίσματος ενός αναβάτη όταν πραγματοποιεί ελιγμό έκτακτης ανάγκης, και χρειάζεται δηλαδή να πραγματοποιήσει "φρένα πανικού", στην προκειμένη περίπτωση να αξιοποιήσει δηλαδή τα φρένα του στο μέγιστο δυνατό κινούμενος από συγκεκριμένη ταχύτητα κίνησης.
Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι ένας στους δύο αναβάτες έφτασε στα νοητικά του όρια κατά τη διαδικασίας: δεν έκρινε σωστά την απόσταση που θα χρειαστεί για να φρενάρει στο επιθυμητό σημείο με αποτέλεσμα να χρειάζεται περισσότερα μέτρα από αυτό που νόμιζε ότι θα κάνει. Ανάλογα με την ταχύτητα κίνησης οι αναβάτες χρειάστηκαν περισσότερα μέτρα για να φρενάρουν από αυτά που νόμιζαν ότι θα πετύχουν σε ποσοστό από 46% έως και 54%. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης οι συμμετέχοντες σταμάτησαν νωρίτερα από αυτό που είχαν εκτιμήσει.
"Οι περισσότεροι συμμετέχοντες το βρήκαν πολύ δύσκολο να εκτιμήσουν σωστά την απαιτούμενη απόσταση φρεναρίσματος σε διαφορετικές ταχύτητες κίνησης και αυτό το επιβεβαιώνουν και οι ίδιοι", δήλωσε σχετικά ο André Lang, επικεφαλής Έρευνας στο izf. Ο Lang πρόσθεσε ότι το 58% δήλωσε ότι εμπιστεύεται το ένστικτό του για να εκτιμήσει την απόσταση που χρειάζεται.
Στην αναφορά του το izf επισημαίνει επίσης ότι η μελέτη που πραγματοποίησε δείχνει ότι η πρακτική εξάσκηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα βοηθά τα μέγιστα στο να μειώσει ένας αναβάτης την απόσταση φρεναρίσματος σε πραγματικές συνθήκες, αφού εξοικειώνεται παράλληλα πολύ περισσότερο τόσο με την τεχνική όσο και με το σύστημα πέδησης της δικής του μοτοσυκλέτας.
Με μπλε χρώμα φαίνεται η εκτίμηση των αναβατών σε φρενάρισμα από 70 χλμ./ώρα και με κόκκινο η απόσταση που έκαναν πραγματικά
Η έρευνα έδειξε επίσης και ένα ακόμη πολύ σημαντικό δεδομένο, το οποίο αφορά τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης σε έναν χρόνο. Σε αντίθεση με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, οι αναβάτες που κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα κάθε χρόνο δεν εκτιμούν καλύτερα την απόσταση που χρειάζονται για να φρενάρουν σε σχέση με εκείνους που κάνουν λιγότερα χιλιόμετρα. Άρα είναι πιο σημαντικό τα χιλιόμετρα που κάνει ένας αναβάτης να είναι "ποιοτικά" με την ποσότητα να μην προσθέτει σε εμπειρία και αντίληψη από μόνη της. Παράλληλα, οι αποστάσεις φρεναρίσματος σχετίζονται και με την ηλικία, με τους μεγαλύτερους να χρειάζονται περισσότερα μέτρα για να σταματήσουν από την ίδια ταχύτητα κίνησης σε σχέση με τους μικρότερους.
Το πιο σημαντικό στοιχείο που αναδεικνύει η μελέτη του izf έχει να κάνει με την αντίληψη των αναβατών, την οποία και χαρακτηρίζει προβληματική αφού η εκτίμησή τους απέχει από την πραγματικότητα στις μισές περιπτώσεις. Αυτό το επιβεβαιώνει και με σχετική ερώτηση που έγινε στους συμμετέχοντες, που κλήθηκαν να εκτιμήσουν μια απόσταση με το μάτι καθώς οδηγούσαν και έπειτα τους ζήτησε να δώσουν μια τιμή για αυτή την απόσταση. Ο μέσος όρος των αναβατών εκτίμησε λανθασμένα ότι η απόσταση ήταν περισσότερα μέτρα από ότι στην πραγματικότητα. Μάλιστα όσο πιο γρήγορα κινούνταν στην πίστα δοκιμών οι αναβάτες πρόσθετάν στην ίδια απόσταση όλο και περισσότερα μέτρα και έτσι η απόκλιση της εκτίμησής τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη.
Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν πως οι αναβάτες νομίζουν ότι γνωρίζουν ακριβώς την απόσταση που έχουν από ένα προπορευόμενο όχημα όταν κινούνται ή πόσα μέτρα χρειάζονται για να φρενάρουν ακριβώς από μια συγκεκριμένη ταχύτητα, όμως ένας στους δύο υπολογίζει ότι έχει πολλά περισσότερα μέτρα στη διάθεσή του από εκείνα που έχει στην πραγματικότητα.
Να λοιπόν μια καλή αφετηρία για αναβάτη οποιουδήποτε επιπέδου, να προπονηθεί στα φρένα και το φρενάρισμα πανικού εφαρμόζοντας σωστά τις πιέσεις εμπρός και πίσω, κάτι που θα τον βοηθήσει να αντιληφθεί καλύτερα τις αποστάσεις που χρειάζεται για να ακινητοποιηθεί και να βελτιώσει παράλληλα και την τεχνική του.
