Egli Motorcycles - Τέλος εποχής για τον ιστορικό κατασκευαστή πλαισίων

Από τον

Κώστα Γκαζή

7/9/2023

Η Egli Motorcycles ανακοίνωσε πώς κλείνει τις πόρτες της μετά από 58 χρόνια εμπλοκής της με τον κόσμο της μοτοσυκλέτας, όχι λόγω οικονομικών δυσκολιών, αλλά γιατί δεν υπάρχει κανείς που να θέλει να αναλάβει τη λειτουργία της…

Όπως ανακοίνωσε ο ελβετικός βελτιωτικός οίκος Egli Motorcycles με έδρα στο Bettwil της Ελβετίας, θα συνεχίσει κανονικά τη λειτουργία του μέχρι την αποπεράτωση όλων των ληφθέντων παραγγελιών, όμως δεν θα δεχθεί καμία νέα παραγγελία, από εδώ και στο εξής. Στη συνέχεια, η Egli Motorcycles, θα βγάλει προς πώληση τα περιουσιακά της στοιχεία. Όπως υπολογίζει η ίδια, αυτό θα συμβεί περίπου στο δεύτερο μισό του Οκτωβρίου, ενώ θα υπάρξει επίσημη ανακοίνωση στο site της για την ακριβή ημερομηνία.

Η Egli Motorcycles ιδρύθηκε από τον πρώην αγωνιζόμενο Fritz W. Egli το 1965, ξεκινώντας την ζωή της ως ένα μικρό συνεργείο, το οποίο ειδικευόταν στην κατασκευή πλαισίων και τη βελτίωση κινητήρων. Το 1967 θα κάνει την εμφάνισή της η πρώτη ολοκληρωμένη κατασκευή, με πλαίσιο του Egli, το αγωνιστικό Egli Vincent EV1, με τον κινητήρα να έρχεται από τη Vincent και να έχει δεχτεί τροποποιήσεις από τον ίδιο τον Egli.

Η πρώτη ιαπωνική μοτοσυκλέτα, με τις οποίες έμελλε να συνδεθεί το όνομα της Egli Motorcycles τις επόμενες δεκαετίες, ήρθε το 1968, με την αγωνιστική Egli Honda CB450.

Το 1970, το εργοστάσιο μεταφέρθηκε σε μία πρώην αποθήκη ξυλείας στην κορυφή ενός λόφου στο Bettwil, 35 χιλιόμετρα έξω από την Ζυρίχη. Τρία χρόνια αργότερα οι χυτοί τροχοί με μπράτσα Egli Electron θα έπαιρναν έγκριση για να μπορούν να κυκλοφορούν στον δρόμο.

Το 1975 το εργοστάσιο έλαβε επίσημα την ονομασία “Egli MottoradTechnik AG”, ενώ ένα χρόνο αργότερα κατέθεσε πατέντες για δικό του πιρούνι. Έκτοτε η Egli Motorcycles θα συνέχιζε, κυρίως με ιαπωνικές μοτοσυκλέτες, να βελτιώνει κινητήρες και να τους τοποθετεί στο χαρακτηριστικό πλαίσιο-ραχοκοκκαλιά της εταιρείας. Στο motomag.gr μπορείτε να διαβάσετε την δοκιμή της Egli V-Max 1500, μία Yamaha V-Max με τον V4 κινητήρα των 1.500 κυβικών να φτάνει την μέγιστη απόδοση των 174 ίππων, για την περίσταση.

Το 2015 ο Fritz W. Egli θα πουλήσει το 100% της περιουσίας του στον επίσης Ελβετό και πρώην αγωνιζόμενο στον χώρο του αυτοκινήτου, Alexander Fei. Σε δηλώσεις του, μετά την εξαγορά της Egli Motorcycles, εκείνος είχε κάνει ξεκάθαρο ότι μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια θα έψαχνε να βρει κάποιον άλλον επενδυτή, προκειμένου να την πουλήσει. Όπως καταλαβαίνουμε κάτι τέτοιο δεν έγινε, με αποτέλεσμα ο ιστορικός βελτιωτικός οίκος και κατασκευαστής πλαισίων Egli Motorcycles να κλείνει άδοξα τις πόρτες του.

Ετικέτες

egli

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Ανοίγει για το κοινό το FIM Racing Motorcycle Museum

Το Μουσείο Αγωνιστικής Μοτοσυκλέτας της FIM στην Ελβετία ανοίγει τις πύλες του για το κοινό στις 18 Φεβρουαρίου 2026

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/2/2026

Το κτήριο που στέγαζε ως πρόσφατα το στρατηγείο της FIM στην πόλη Mies της Ελβετίας έχει μετατραπεί πλέον σε ένα μοναδικό μουσείο, το FIM Racing Motorcycle Museum (RMM), το οποίο εγκαινιάστηκε με πάσα επισημότητα την ημέρα της τελετής 2025 FIM Awards Ceremony τον περασμένο Δεκέμβρη.

Στους χώρους του ο επισκέπτης μπορεί να δει από κοντά μοτοσυκλέτες που έγραψαν ιστορία στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα της FIM, συναντώντας θρύλους όπως την AJS Porcupine με την οποία ο Leslie Graham κατέκτησε το 1949 το παρθενικό πρωτάθλημα FIM Grand Prix 500cc, την περίφημη Honda RC166 του Mike Hailwood από το 1967 ή την Kawasaki Ninja ZX-10R του 2016 με την οποία ο Jonathan Rea κατέκτησε τον δεύτερο από τους έξι τίτλους WorldSBK που κατέχει.

Η εκτός δρόμου πτέρυγα περιλαμβάνει ιστορικές μοτοσυκλέτες όπως την BMW R80 G/S με την οποία θριάμβευσε το 1981 στο Paris-Dakar ο Hubert Auriol, την πρωτότυπη Beta Zero του Jordi Tarres από το 1989, τη Yamaha YZ450F του Stefan Everts με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα FIM MX1 το 2006 και την εξαιρετικά εξειδικευμένη Zaeta DT450RS με την οποία ο Francesco Cecchini πήρε τον τίτλο στο FIM Flat Track World Championship το 2019.

Στα εκθέματα του RMM περιλαμβάνονται και πρωταθλήτριες μοτοσυκλέτες σπουδαίων θρύλων του παρόντος, όπως οι Marc Marquez (MotoGP), Toprak Razgatlioglu (WSBK), Toni Bou (TrialGP), Daniel Sanders (World Rally-Raid), Josep Garcia (EnduroGP), Bartosz Zmarzlik (Speedway) and Romain Febvre (MXGP).

Το μουσείο έχει οργανωθεί γύρω από τρεις κεντρικούς πυλώνες: Heroes (ήρωες), Technologies (τεχνολογίες) και From Race to Road (από τον αγώνα στον δρόμο), προσφέροντας στον επισκέπτη την ευκαιρία να εξερευνήσει τα πρόσωπα και τις καινοτομίες που έδωσαν στους αγώνες μοτοσυκλέτας τη μορφή που έχουν σήμερα.

Στο RMM ο επισκέπτης θα βρει ακόμη το Paddock Café, ένα ιδανικό σημείο συναντήσεων αλλά και για παρακολούθηση αγώνων σε μεγάλη οθόνη, καθώς και τη Simulator Zone για να ζήσει εικονικά τη συγκίνηση ενός αγώνα Motocross ή Ταχύτητας.

Το FIM Racing Motorcycle Museum βρίσκεται στην ελβετική πόλη Mies, στην οδό Route de Suisse 11b, εύκολα προσβάσιμο με μια μικρή διαδρομή με τρένο από τη Γενεύη. Οι ώρες λειτουργίας του για το κοινό είναι από 10 το πρωί ως 6 το απόγευμα, από Τετάρτη ως Κυριακή.