EICMA 2018 – Πρωτοφανής κατάσχεση άφησε άδειο περίπτερο

Να κάτι που δεν έχουμε ξανά δει..
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/11/2018

Ένα από τα πλέον δυσβάσταχτα αλλά αναγκαία έξοδα για μία νέα εταιρία, είναι η παρουσία στα μεγάλα σαλόνια μοτοσυκλέτας, ώστε να την γνωρίσει ο κόσμος και να την δουν υποψήφιοι αντιπρόσωποι από διάφορες χώρες. Ανάμεσα σε αυτές τις εκθέσεις, η EICMA με τον παγκόσμιο αντίκτυπο είναι φυσικά ο απόλυτος στόχος, παρόλο που απαιτεί μερικές δεκάδες χιλιάδες Ευρώ για να στήσεις περίπτερο. Έναν προϋπολογισμό που αρκετά εύκολα φτάνεις αν υπολογίσεις όλα τα έξοδα μαζεμένα. Είναι λοιπόν διπλό το βάσανο, αν πραγματοποιήσεις όλον τον κόπο για να βρεθείς στην EICMA, καλέσεις και δημοσιογράφους για να δουν το νέο σου σκούτερ, και μόλις ανάψουν τα φώτα κι ανοίξουν οι πύλες, να βρεθείς με αστυνομικούς που σου αδειάζουν το περίπτερο, κατάσχοντας τα σκούτερ και κάθε τους φωτογραφία!

Πρόκειται για ένα πρωτοφανές περιστατικό, παρόλο που διενέξεις τέτοιου είδους υπάρχουν πολλές κάθε χρόνο. Λύνονται όμως μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και φυσικά πολύ πριν την τελική παραγωγή ενός μοντέλου, καθώς υπάρχουν διαδικασίες που εξασφαλίζουν πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί. Όλες αυτές οι διαδικασίες όμως ξεφεύγουν από τους ξερούς νόμους και περιλαμβάνουν κανόνες ενός τρόπου δουλειάς κι εργασίας, μία «κατάσταση» που έχει κατασταλάξει ανάμεσα στους κατασκευαστές μέσα από την εμπειρία του χρόνιου ανταγωνισμού. Οι νέες εταιρίες ηλεκτρικών που ξεπηδούν η μία μετά την άλλη, δεν γνωρίζουν αυτό το πεδίο δράσης, ούτε και τους κανόνες εργασίας. Από την συμμετοχή μας στις Εκθέσεις και ταξιδεύοντας διαρκώς στο εξωτερικό έχουμε πλέον όλα τα παραδείγματα καθώς ανάμεσα στις νέες εταιρίες με αποκλειστικά ηλεκτρικά μοντέλα, υπάρχουν από φωτοβολίδες που ανεβαίνουν γρήγορα ψηλά, τραβούν το μάτι κι έπειτα γρήγορα πέφτουν, έως διαμάντια κανονικά που θα είναι σοβαρό κομμάτι του κοντινού μέλλοντος. Τα λάθη όμως μπορεί να συμβούν από τον καθένα.

Η σειρά των γεγονότων

Στην περίπτωση της Kumpan τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα καθώς δεν ήταν η πρώτη τους φορά σε έκθεση, ενώ το σκούτερ που θα έδειχναν στην Eicma δεν έκανε πρώτη παγκόσμια εμφάνιση, καθώς αυτή είχε πραγματοποιηθεί στην Intermot, στην Γερμανία σχεδόν ένα μήνα πριν. Κι όμως, στην εποχή της «αποστελέχωσης» των εταιριών, κανείς από την Piaggio δεν είχε προσέξει το 1954 Ri S της Γερμανικής Kumpan. Το είδαν τυχαία πηγαίνοντας το πρωί της ημέρας των εγκαινίων προς το δικό τους χώρο! Το περίπτερο της Kupman ήταν μερικά μέτρα μακριά από το θηριώδες του Piaggio Group, και υπάρχει μία πιθανότητα να συνέχιζαν κανονικά με την παρουσίασή τους, αν δεν περνούσαν από μπροστά στελέχη της Piaggio Group που δεν τους άρεσε καθόλου αυτό που είδαν: Αναγνώρισαν ομοιότητες με την Vespa, που το σχήμα της είναι τρισδιάστατα κατοχυρωμένο –παραδόξως ένα από τα όχι πολλά- ως εμπορικό σήμα κι έτσι μικρές ομοιότητες συνιστούν πλαστογραφία. Σε μία άλλη εποχή αυτό θα είχε λυθεί πολύ πριν την εμφάνιση στους διαδρόμους της μεγαλύτερης έκθεσης μοτοσυκλέτας, ή μάλλον θυμίζει πολλά χρόνια πίσω, (ας μην ξεχνάμε πως η EICMA έχει ιστορία από το 1914).

Η Kumpan που καθόλου δεν συμφωνεί με την Piaggio και δεν βλέπει την παραμικρή ομοιότητα του 1954 Ri S με κάποιο από τα νεότερα μοντέλα της οικογένειας Vespa, έζησε μία άσχημη ημέρα καθώς είδε όλα της τα σκούτερ να σφραγίζονται και να φορτώνονται σε γερανό της αστυνομίας με την υπόθεση να παίρνει την δικαστική οδό. Έμειναν έτσι με ένα άδειο περίπτερο, που όμως αντίθετα με αυτό που θα περίμενε κανείς, είδαν περισσότερη δημοσιότητα, ως «εκείνοι που τους κυνήγησε η Piaggio». Στην ανακοίνωσή τους, αναφέρουν πως τίποτα στα τεχνικά χαρακτηριστικά δεν εμφανίζει την παραμικρή ομοιότητα με την Vespa Elettrica, ενώ παράλληλα το σχέδιο αποτελεί πρωτότυπη δουλειά τους.

Αντίθετα η ανακοίνωση του Piaggio Group μένει αποκλειστικά στην εξωτερική εμφάνιση, αναφέροντας πως η γενική μορφή των σκούτερ που ζήτησε την κατάσχεσή τους, αντιγράφει τις καταχωρήσεις εμπορικών σημάτων της Piaggio, και για αυτό ζήτησε τις νόμιμες ενέργειες που προβλέπονται σε αυτή την περίπτωση κατάσχοντας όλα τα εκθέματα, διαφυλάσσοντας την εικόνα της Vespa.

Από εκείνη την ημέρα η Kumpan αλλάζει κάθε ημέρα το περίπτερό της με σκίτσα, μηνύματα, κάποια ιδιαίτερα χιουμοριστικά, όπως το «είδατε πουθενά τα σκούτερ μας;» αλλά και ξεκινώντας διάφορες καμπάνιες όπως «λογοκριμένο στην Ιταλία», «ελευθερώστε την Kumpan» και πολλά ακόμη. Από την στιγμή που η ιστορία αυτή δεν τελειώνει με το πέρας της EICMA μαζεύοντας το πλέον άδειο περίπτερο, αλλά θα συνεχιστεί στα δικαστήρια, θα παρακολουθήσουμε εκεί την συνέχειά της.

Σε κάθε περίπτωση όμως, κι όπως συμβαίνει με όλα τα επαγγέλματα στα οποία εισέρχεται κόσμος χωρίς να έχει ζήσει την πορεία της εξέλιξης τους, αυτό δεν είναι σίγουρα το μόνο τέτοιο περιστατικό που θα δούμε στο μέλλον…

 

Ετικέτες

Ηνωμένο Βασίλειο: Αναβάτης εναντίον δήμου - Πενταψήφια αποζημίωση μετά από ατύχημα με χαλίκια στο δρόμο

Δικαίωση για πτώση που υπέστη λόγω ελλιπούς σήμανσης
Loose gravel
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

14/5/2026

Μοτοσυκλετιστής που τραυματίστηκε σε ατύχημα λόγω φερτών υλικών πάνω στο οδόστρωμα σε επαρχιακό δρόμο του Aberdeenshire εξασφάλισε πενταψήμια αποζημίωση, αποδεικνύοντας ότι η πτώση του προκλήθηκε από χαλίκια και ανεπαρκή προειδοποιητική σήμανση.

Ο αναβάτης απολάμβανε με έναν φίλο τη βόλτα του με μια Yamaha MT-10 στους επαρχιακούς δρόμους του Aberdeenshire στη Σκωτία, όταν βρέθηκαν σε δρόμο με αλλεπάλληλες στροφές.

Εκείνη τη στιγμή, ο Graham ακολουθούσε τον φίλο του όταν παρατήρησε ότι εκείνος χάνει στιγμιαία τη σταθερότητά του μέσα στη στροφή, γεγονός που τον έκανε να προσπαθήσει να μειώσει ταχύτητα.

Δυστυχώς, η στροφή ήταν καλυμμένη με φερτά υλικά, χαλίκια που μένουν μετά από εργασίες συντήρησης του δρόμου, με τον αναβάτη να βρίσκεται ήδη στο επικίνδυνο σημείο. Μόλις αντιλήφθηκε την κατάσταση προσπάθησε απλώς να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα όρθια και να περάσει το σημείο χωρίς απότομες κινήσεις, όμως δεν τα κατάφερε και κατέληξε στο οδόστρωμα.

Λίγα λεπτά μετά την πτώση, κάτοικοι της περιοχής που περνούσαν από το σημείο έσπευσαν να τον βοηθήσουν, ενώ παράλληλα εμφανίστηκαν εργαζόμενοι του οδικού τμήματος του Aberdeenshire. Φοβούμενος ότι το συνεργείο θα απομάκρυνε τα χαλίκια και θα χανόταν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό, ο αναβάτης άρχισε να βιντεοσκοπεί το οδόστρωμα που προκάλεσε την πτώση του.

Loose gravel

Παράλληλα εξήγησε στους παρευρισκόμενους ότι δεν είχε δει καμία προειδοποιητική πινακίδα για έργα ή την κατάσταση της ασφάλτου, με τον εργαζόμενο του δήμου να παραδέχεται ότι υπήρχε μία πινακίδα που είχε πέσει και δεν ήταν ορατή, ενώ κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες.

Στο σημείο κλήθηκε και η αστυνομία. Μάλιστα, όταν το περιπολικό έφτασε στη συγκεκριμένη στροφή, γλίστρησε πάνω στα χαλίκια, με τον αστυνομικό να καταγράφει τα στοιχεία των παρευρισκόμενων και να εκφράζει δυσαρέσκεια για την κατάσταση του δρόμου.

Τις επόμενες ημέρες, ο Graham άρχισε να υποφέρει από έντονους πόνους στον αυχένα. Μετά από εξετάσεις στο νοσοκομείο, οι γιατροί διαπίστωσαν μικρά κατάγματα στην περιοχή του λαιμού.

Ο αναβάτης αναζήτησε στην συνέχεια νομική υποστήριξη, με τους δικηγόρους να του εξηγούν ότι τα χαλίκια πιθανότατα προέρχονταν από εργασίες στον δρόμο και ότι σχετικοί κανόνες καθορίζουν συγκεκριμένα με αυστηρές προδιαγραφές τα έργα, απαιτώντας πολλαπλές προειδοποιητικές πινακίδες που πρέπει να τοποθετούνται εμφανώς ώστε να ενημερώνουν τους οδηγούς για την παρουσία τυχόν φερτών υλικών (χώμα, άμμος, πέτρες, χαλίκια), ανά 100 μέτρα μέχρι το τέλος των έργων.

Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, οι πινακίδες οφείλουν να παραμένουν στη θέση τους μέχρι τον τελικό καθαρισμό του δρόμου και την αποσόβηση κάθε κινδύνου.

Loose gravel

Μετά την κατάθεση της αγωγής, οι δημοτικοί φορείς του Aberdeenshire αρνήθηκαν οποιαδήποτε ευθύνη, οδηγώντας την υπόθεση στα δικαστήρια, καθώς η νομική πλευρά του δήμου υποστήριξε ότι η μοναδική πινακίδα αποτελούσε επαρκή προειδοποίηση.

Η πλευρά του αναβάτη όμως προχώρησε σε πλήρη τεχνική διερεύνηση της υπόθεσης, εξασφαλίζοντας πραγματογνωμοσύνη από εξειδικευμένους μηχανικούς οδοποιίας, επιβεβαιώνοντας ότι ο δήμος δεν θα έπρεπε να είχε παραδώσει τον δρόμο σε αυτή την κατάσταση μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, ενώ τα βίντεο και οι φωτογραφίες που είχε τραβήξει ο άτυχος αλλά μαχητικός αναβάτης κατατέθηκαν στην ακροαματική διαδικασία.

Τελικά, η πλευρά του δήμου κατανόησε την υπαιτιότητα και υποχώρησε σε έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό προσφέροντας πενταψήφια αποζημίωση στον τραυματισμένο αναβάτη.

Και ενώ όλα αυτά εμφανίζονται σαν μια  “λογική πορεία” επίλυσης μιας διαφοράς ενός ιδιώτη με δημόσιους φορείς που προέκυψε με αφορμή ένα ατύχημα, έχει ενδιαφέρον να αντιπαραβάλουμε την δική μας πραγματικότητα, όπου τον ενδεχόμενο της εκλογίκευσης, παραδοχής της υπαιτιότητας και συμβιβασμού του δημοσίου, μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας και όποια αποζημίωση πρέπει να κερδηθεί, μέσα από εξουθενωτικούς και πολυετείς δικαστικούς αγώνες.

Loose gravel