Ο νεαρός Arthur Malléjac έχει βγει βόλτα με έναν φίλο του, οδηγώντας KTM Duke 790 και πηγαίνοντας πάνω από το όριο στις αχανείς ευθείες που έχει το Βέλγιο, ανάμεσα στα χωράφια. Σε μία ελαφριά ανύψωση του εδάφους που κρύβει την ορατότητα, συναντά ξαφνικά στο ρεύμα του τρεις μοτοσυκλέτες, οι δύο από αυτές πηγαίνουν δίπλα – δίπλα και κόβοντας στα 140 χιλιόμετρα, από τα 160 που πήγαινε πριν, ουσιαστικά κλείνοντας το γκάζι μιας και δεν πρόλαβε να κάνει κάτι άλλο, ο Arthur περνά ανάμεσά τους, μόλις εκατοστά από τα κλιπονς του Kawasani Ninja και του BMW S1000R.
Μία μετωπική σύγκρουση θα είχε ολέθρια αποτέλεσμα για τους αναβάτες και ήταν θέμα τύχης που αποφεύχθηκε, αν και πηγαίνοντας τέρμα δεξιά ο αναβάτης του Kawasaki πέφτει, ευτυχώς μόνος του.
Η παρέα των αναβατών επέλεξε την προσπέραση στο προπορευόμενο αυτοκίνητο πάνω ακριβώς στο σημείο του δρόμου που λόγο υψομετρικής διαφοράς έκρυβε το αντίθετο ρεύμα. Ο νεαρός Arthur, μαζί με τον φίλο του που τον ακολουθούσε κατά πόδας, παραβιάζοντας και οι δύο το όριο ταχύτητας, ευτυχώς δεν συγκρούστηκαν με μετωπικά με τους υπόλοιπους μοτοσυκλετιστές που τόσο απερίσκεπτα βγήκαν στο αντίθετο ρεύμα, διαπράττοντας ολέθριο και βλακώδες λάθος.
Χρησιμοποιούμε το Video ως παράδειγμα προς αποφυγή, καθώς τώρα που ο καιρός καλυτερεύει βλέπουμε να αυξάνονται οι βόλτες με μοτοσυκλέτες, αλλά δυστυχώς ταυτόχρονα αυξάνονται και τα ατυχήματα και τα δυστυχήματα.
Κομμάτι της διασκέδασης του μοτοσυκλετιστή είναι να οδηγεί γρήγορα σε επαρχιακούς δρόμους με την παρέα του, τότε όμως θα γίνουν και πολλά ατυχήματα, καθώς η ευφορία της στιγμής, η τάση ανταγωνισμού που υπάρχει λίγο – πολύ στον κάθε ένα και η ένταση της στιγμής, οδηγούν σε αποφάσεις που κανονικά δεν θα τις έπαιρνε κανείς. Αυτό το πλαίσιο της απόφασης, είναι που πρέπει να προσέχουμε και εδώ στην Ελλάδα, καθώς βλέπουμε αναβάτες που κανονικά δεν θα λειτουργούσαν με τρόπο απερίσκεπτο όπως συμβαίνει στο video, που κοροϊδεύουν όσους φέρονται απερίσκεπτα, να παρασύρονται από την στιγμή και να κάνουν λάθη…
Το κακό παράδειγμα των πιο πάνω, είναι το παρά κάτω:
Astemo-Honda: Τέλος οι σπάνιες γαίες για τους ηλεκτρικούς κινητήρες - Σε βάθος 5ετίας θέλει να αλλάξει τα δεδομένα
Έκλεισε δραστικά την ψαλίδα σε μέγεθος και κατανάλωση έναντι των κινητήρων με σπάνιες γαίες
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
12/12/2025
Μέσω της Astemo ο ιαπωνικός κολοσσός μπαίνει στον χορό των ηλεκτρικών κινητήρων που δεν απαιτούν σπάνιες γαίες για να λειτουργήσουν μειώνοντας τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο για την κατασκευή τους αλλά και την εξάρτηση των κατασκευαστών από χώρες που έχουν πλούσια κοιτάσματα σπάνιων γαιών όπως είναι η Κίνα.
Το μέλλον της ηλεκτροκίνησης απομακρύνεται από την εξάρτηση στις σπάνιες γαίες για την κατασκευή ηλεκτρικών κινητήρων και μπαταριών για περιβαλλοντικούς, οικονομικούς και πολιτικούς λόγους.
Η Κίνα έχει τα μεγαλύτερα αποθέματα σπάνιων γαιών και έτσι μπορεί να ελέγχει τιμές και διαθεσιμότητα πιο εύκολα από οποιονδήποτε άλλο, κάτι που δεν αρέσει φυσικά στον υπόλοιπο κόσμο ειδικά από τη στιγμή οι εγχώριοι κατασκευαστές της πρωτοστατούν στην εξέλιξη και διάδοση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων.
Παράλληλα, η εξόρυξή των σπάνιων γαιών είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για το περιβάλλον -μόλυνση του εδάφους με τοξικές ουσίες εκεί όπου γίνεται η εξόρυξη μεταξύ άλλων-, ενώ και οι ηλεκτρικοί κινητήρες και οι μπαταρίες που ενσωματώνουν σπάνιες γαίες είναι ακριβότεροι στην κατασκευή τους. Ευτυχώς λοιπόν που ο φόβος των κυβερνήσεων και των κατασκευαστών εκτός Κίνας ωθεί τις εξελίξεις στην ηλεκτροκίνηση μακριά από τις σπάνιες γαίες (και) προς ένα πιο φιλικό περιβαλλοντικά μέλλον.
Με στόχο να αντικαταστήσει εντελώς τους ηλεκτρικούς κινητήρες μόνιμου μαγνήτη (Permanent Magnet AC/DC Motor- PMAC-PMDC) η ιαπωνική Advanced Sustainable Technologies for Mobility (Astemo) ανακοίνωσε ότι εξελίσσει και αυτή έναν επαγωγικό ηλεκτρικό κινητήρα μαγνητικής αντίστασης (Reluctance Motor) με ρότορα-δρομέα που δεν ενσωματώνει στη σχεδίασή του σπάνιες γαίες.
Η Astemo, που έχει ως μεγαλομέτοχους τις Honda και Hitachi, έχει κλείσει σημαντικά την ψαλίδα στην απόδοση μεταξύ του φιλικότερου προς το περιβάλλον κινητήρα της που χρησιμοποιεί σιδερένιο δρομέα με φερρίτη (οξείδιο του σιδήρου) και των PMAC-PMDC, ενώ έχει περιορίσει και το απαιτούμενο μέγεθος και βάρος του, τα τρία σημεία που υστερεί αυτός ο τύπος ηλεκτρικού κινητήρα έναντι εκείνων με σπάνιες γαίες.
Ο κινητήρας των Ιαπώνων είναι παράλληλα σημαντικά μικρότερος από τους υπάρχοντες ηλεκτρικούς κινητήρες με φερρίτη που για να έχουν την ίδια απόδοση με τους PMAC-PMDC θα πρέπει να είναι τριπλάσιοι σε μέγεθος σε σχέση με αυτούς αφού η μαγνητική δύναμη του φερρίτη είναι περίπου στο 33% σε σχέση π.χ. με τον μαγνήτη νεοδυμίου, τον ισχυρότερο τύπο μόνιμου μαγνήτη που χρησιμοποιείται αυτή τη στιγμή στους ηλεκτρικούς κινητήρες. Έτσι καταναλώνουν και πολύ περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια.
Για τον κυρίως ηλεκτρικό κινητήρα που εξελίσσουν οι Ιάπωνες χρησιμοποιούν δρομέα με φερρίτη (οξείδιο του σιδήρου), ενώ έχουν δημιουργήσει και έναν βοηθητικό σε αυτόν ηλεκτρικό κινητήρα με δρομέα που δεν έχει ούτε φερρίτη! Και στις δύο περιπτώσεις ο δρομέας είναι 30% μεγαλύτερος έναντι εκείνων που έχουν οι PMAC-PMDC, όμως η Astemo ισχυρίζεται ότι έτσι η απόδοση βρίσκεται στα ίδια επίπεδα στην περίπτωση του κυρίως κινητήρα της.
Χωρίς να αναφέρεται στο μέγεθος και το βάρος, η Astemo κάνει λόγο για μέγιστη απόδοση που φτάνει τους 241 ίππους για τον κυρίως κινητήρα και τους 181 ίππους για εκείνον που δεν έχει ούτε φερρίτη. Και στις δύο περιπτώσεις η εσωτερική σχεδίαση του ρότορα που έχει γίνει σε στρώματα -αλλάζει δηλαδή από την επιφάνεια προς τα μέσα αλλά και από το κέντρο προς τα άκρα- διευκολύνει τη ροή του στάτη (του σταθερού μέρους του κινητήρα) να περάσει μέσα από κάποιες περιοχές και έτσι αναπτύσσεται η μαγνητική ροπή στον δρομέα.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα που ισχυρίζεται ότι έλυσε η Astemo και επέτρεψε τη μείωση του μεγέθους με ταυτόχρονη αύξηση της ισχύος είναι η διαχείριση της θερμότητας εντός του κινητήρα λόγω της υψηλής τάσης που απαιτείται (400/800V) με την ιαπωνική εταιρεία να ψύχει το τύλιγμα του στάτη με κάποιο είδος λαδιού.
Το πλάνο της Astemo, στην οποία ανήκουν οι Showa, Nissin και Keihin, είναι να έχει έτοιμους για εμπορική χρήση και μαζική παραγωγή τους κινητήρες της μέχρι το 2030 και αυτό, αν το πετύχει, θα αποτελεί παγκόσμια πρωτιά.
