Έκθεση μοτοσυκλέτας 2017

Για πρώτη φορά, όπως παλιά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

9/12/2016

Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, θα διοργανωθεί έκθεση μοτοσυκλέτας με βάση τα πρότυπα που γνωρίζαμε. Η κρίση δεν είχε επιτρέψει στις εταιρίες να διαθέσουν πόρους για να συμμετέχουν σε μία μεγάλου μεγέθους έκθεση και στην πράξη δεν υπήρχε ούτε και ενδιαφέρον από τους μοτοσυκλετιστές, εξαιτίας του γενικότερου οικονομικού κλίματος. Αντίθετα ο θεσμός του φεστιβάλ είχε μεγαλώσει συμπεριλαμβάνοντας και μοτοσυκλέτες, ενώ για το μέγεθος της αγοράς αυτά τα χρόνια και τα έξοδα που μπορούσαν να υποστηρίξουν οι εταιρίες... ήταν ικανοποιητικά όλα όσα είχαν γίνει.

Πλέον όμως οι εταιρίες ευελπιστούν σε κάτι καλύτερο και αποφάσισαν για το ’17 να «ξεμυτήσουν» προς τα έξω και να προετοιμαστούν κατάλληλα και για το ’18 που όπως γράφουμε στο τεύχος που είναι τώρα στα περίπτερα, θα είναι η έναρξη ενός πολύ σκληρού ανταγωνισμού, όπως έχουμε χρόνια να δούμε. Στην προχθεσινό-βραδινή συγκέντρωση του Συνδέσμου Εισαγωγέων και Αντιπροσώπων αποφασίστηκε καταρχήν να γίνει και πάλι Έκθεση Μοτοσυκλέτας. Την τελευταία φορά που ο Σύνδεσμος είχε την αιγίδα της ήταν πίσω στο 2008, που είχε συγκεντρώσει τους περισσότερους επισκέπτες από κάθε άλλη φορά, πάνω από 60.000, καθώς ταυτόχρονα φιλοξενούταν και αγώνας του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Supermoto.

Αμέσως μετά ο Σύνδεσμος εξέτασε τις τρεις συνολικά διαφορετικές προτάσεις από διοργανωτές και έκρινε ότι η πιο πλήρης, που εγγυάται μία ομαλή διεξαγωγή για αυτό το μέγεθος διοργάνωσης, ήταν του κ. Λαμάρη που τελευταία φορά διοργάνωσε έκθεση το 2008. Η αρχική ημερομηνία που συζητιόταν ήταν για το Σαββατοκύριακο 8-9 Απριλίου, ωστόσο αυτό έχει απομακρυνθεί και πλέον προγραμματίζεται για το τέλος Απριλίου. Θα γίνει προσπάθεια να επιλεχθεί μία ημερομηνία που δεν θα επηρεάζει την διεξαγωγή του ΠΠΤ, τουλάχιστον με βάση το πρόγραμμα όπως έχει τώρα ανακοινωθεί, κάτι που επίσης γίνεται για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια.

Από τις δύο αρχικές προτάσεις για τον χώρο που θα διεξαχθεί η Έκθεση, έχει πλειοψηφήσει ο εκθεσιακός χώρος που διεξήχθησαν οι αγώνες ξιφασκίας, έναντι του M.E.C. στην Παιανία. Στην Ελλάδα χρειάζεται καλύτερη προβολή της μοτοσυκλέτας, όχι μόνο για δει ο κόσμος τα νέα μοντέλα, και τα αξεσουάρ, αλλά για να ενισχυθεί η εικόνα της. Στην χώρα μας που η μοτοσυκλέτα είναι τρόπος ζωής, απαιτείται να έχουν οι δύο τροχοί την προβολή που τους αξίζει.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»