ΕΛΜΟΤΟ: Τέσσερα προβληματικά σημεία στον νέο ΚΟΚ

H Ελληνική Μοτοσυκλετιστική Ομοσπονδία καταθέτει τη θέση της για τον νέο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.
elmoto
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

6/4/2026

Τον περασμένο Ιούνιο ο Νόμος 5209/2025 μας σύστησε τον νέο Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ), με αρκετές αλλαγές και βασικό γνώμονα την αυστηροποίηση των ποινών για τους παραβάτες.

Η Ελληνική Μοτοσυκλετιστική Ομοσπονδία (ΕΛΜΟΤΟ) σε συνεργασία με τον νομικό της σύμβουλο, Θεόδωρο Γαζούλη, και τον σύμβουλό της σε θέματα οδικής ασφάλειας, Θανάση Χούντρα, παίρνει θέση με ένα δελτίο Τύπου στο οποίο σχολιάζει τα σημεία που θεωρεί προβληματικά και κάνει τις ανάλογες αντιπροτάσεις.

Προκύπτουν τέσσερα θέματα στα οποία η ΕΛΜΟΤΟ δηλώνει πως “αντιτάσσεται σθεναρά”:

1. Στις άδικες κυρώσεις του ΚΟΚ (πρόστιμο 75€ και αφαίρεση του διπλώματος οδήγησης για 20 ημέρες) για στάθμευση δίκυκλου σε πεζοδρόμιο, όταν εμφανώς δεν συνεπάγεται παρακώλυση των πεζών (ούτε βρίσκεται φυσικά σε διάδρομο τυφλών, ράμπα ΑΜΕΑ κλπ.).

2. Στις μη ρεαλιστικές ρυθμίσεις για την διήθηση δίκυκλων, η παράβαση των οποίων συνεπάγεται πρόστιμο 30€ και αφαίρεση της άδειας οδήγησης για 10 ημέρες. Στην πράξη ο νέος ΚΟΚ μας κάνει παραβάτες “με το ζόρι” αγνοώντας ότι το δίκυκλο συμβάλλει σημαντικά στην αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού προβλήματος και στην μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, όπως αποδεικνύουν σοβαρές έρευνες.

3. Στις δρακόντειες κυρώσεις για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας (το οποίο ο νέος ΚΟΚ μειώνει κατά 40% στις πόλεις) έστω και για 5 χλμ./ώρα.

4. Στην απουσία κατάλληλης δικαστικής προστασίας για τους οδηγούς και τους αναβάτες. Αναφερόμαστε στην αφαίρεση της δυνατότητας αμφισβήτησης της παράβασης σε πταισματοδικείο (δυνατότητα που υπήρχε παλαιότερα).

elmoto

ΘΕΜΑ 1 - Κυρώσεις του ΚΟΚ, άρθρο 38 που ορίζει πρόστιμο 75€ και αφαίρεση του διπλώματος οδήγησης για 20 ημέρες για στάθμευση δίκυκλου σε πεζοδρόμιο.

Όσον αφορά στο πρώτο σημείο, η λογική της ΕΛΜΟΤΟ είναι φυσικότατη και εκφράζει αυτό που σκεφτόμαστε όλοι οι μοτοσυκλετιστές επί του θέματος. Περιγράφει μια “άστοχη προσέγγιση” από πλευράς νομοθέτη που βάλλει επί του συνόλου με αφορμή μια μερίδα μοτοσυκλετιστών που όντως δημιουργεί πρόβλημα.

Η πρότασή της είναι προφανώς να επιτρέπεται η στάθμευση μοτοσυκλετών στα πεζοδρόμια, υπό την προϋπόθεση να μην ενοχλεί τη διέλευση πεζών και να μην κλείνει τις διαγραμμίσεις κίνησης τυφλών και τις ράμπες ΑΜΕΑ. Επιπλέον, τονίζει ένα παράδοξο που δημιουργείται, καθώς ο ίδιος ΚΟΚ επιτρέπει τη χρήση του πεζοδρομίου από ποδήλατα και Ελαφριά Προσωπικά Ηλεκτρικά Οχήματα (ΕΠΗΟ), παρότι αυτά είναι συγκρίσιμα με μοτοσυκλέτα σε επίπεδο όγκου που απασχολούν στο πεζοδρόμιο.

Η πρόταση της ΕΛΜΟΤΟ: Χρειάζεται διαμόρφωση και διευκρίνηση ώστε να αρθούν οι προφανείς αδικίες, οπότε όλα τα δίκυκλα, ποδήλατα μοτοσυκλέτες και ΕΠΗΟ, να έχουν την ίδια δυνατότητα χρήσης των πεζοδρομίων για τη στάθμευσή τους.

Με δεδομένο πάντα ότι η στάθμευσή τους δεν συνεπάγεται παρακώλυση των πεζών (ούτε βρίσκεται φυσικά σε διάδρομο τυφλών, ράμπα ΑΜΕΑ κλπ.).

diithisi

ΘΕΜΑ 2 - Ρυθμίσεις για την διήθηση δίκυκλων, η παράβαση των οποίων συνεπάγεται πρόστιμο 30€ και αφαίρεση της άδειας οδήγησης για 10 ημέρες.

Η κίνηση των δικύκλων μεταξύ λωρίδων (διήθηση) νομιμοποιήθηκε για πρώτη φορά με αυτήν την αναθεώρηση του ΚΟΚ και την επιτρέπει μόνο όταν “η κυκλοφορία είναι πυκνή, τα οχήματα καταλαμβάνουν ολόκληρο το οδόστρωμα και κινούνται με την ταχύτητα του προπορευόμενου (πρακτικά, σε ακινητοποιημένη ή πολύ αργή κυκλοφορία)”.

Το πρώτο σημείο ασάφειας είναι ξεκάθαρο από τη διατύπωση: πόση είναι η “πολύ αργή” ταχύτητα; Στις προηγμένες χώρες που έχουν νομοθετήσει επί της διήθησης εδώ και δεκαετίες, ο ορισμός είναι σαφής και μπορεί να οριστεί αριθμητικά με σαφήνεια βάσει της ταχύτητας των αυτοκινήτων στον δρόμο.

Η ΕΛΜΟΤΟ τονίζει πως η διήθηση είναι πιο επικίνδυνη ανάμεσα σε σταματημένα οχήματα, γιατί τότε είναι που ανοίγουν πόρτες και τότε είναι που εμφανίζονται πεζοί από το πουθενά διασχίζοντας δρόμους μακριά από διαβάσεις απλά γιατί προέκυψε η ευκαιρία με όλα τα αυτοκίνητα ακινητοποιημένα.

Η πρόταση της ΕΛΜΟΤΟ:

Να γίνει αναδιατύπωση σχετικά με τη διήθηση στα επίμαχα θέματα, ταχύτητας και συνθηκών:

Η διήθηση επιτρέπεται μόνο όταν η κυκλοφορία είναι πυκνή, τα οχήματα καταλαμβάνουν ολόκληρο το οδόστρωμα και κινούνται με την ταχύτητα του προπορευόμενου.

Η ταχύτητα του δικύκλου δεν υπερβαίνει τα +20 χλμ./ώρα (επιπλέον) της ταχύτητας (η οποία θα είναι μικρή, δηλαδή έως 20 χλμ./ώρα) των οχημάτων στα οποία πραγματοποιεί τη διήθηση.

Οι οδηγοί πρέπει να έχουν αναμμένα τα φώτα διασταύρωσης, να παραχωρούν προτεραιότητα, να τηρούν ασφαλή πλευρική απόσταση από άλλα οχήματα, να μειώνουν ταχύτητα και να ακινητοποιούνται αν χρειάζεται για αποφυγή κινδύνου.

Συμπληρωματικά και για λόγους ασφαλείας, θα μπορούσε να συμπεριλαμβάνει και ότι:

Με ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να γίνεται μεταξύ στοίχου αυτοκινήτων και πεζοδρομίων για ενδεχόμενες κακοτεχνίες των δρόμων, φρεάτια κλπ.

Απαγορεύεται η διήθηση σε οδούς έξω από σχολικές μονάδες και επί σημασμένων διαβάσεων πεζών όπου οι πεζοί έχουν προτεραιότητα.

Θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή και με υποχρεωτική στάση (STOP) όταν διασχίζουν διασταυρώσεις οδών όπου τα ακινητοποιημένα οχήματα έχουν αφήσει χώρο ώστε να μην μπλοκάρουν τη διασταύρωση.

cameras

ΘΕΜΑ 3 - Σχετικά με τις δρακόντειες κυρώσεις για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας (το οποίο ο νέος ΚΟΚ μειώνει κατά 40% στις πόλεις) έστω και για 5 χλμ./ώρα.

Ένα από τα πιο καυτά θέματα του νέου ΚΟΚ, ειδικά σε συνδυασμό με τις νέες κάμερες τεχνητής νοημοσύνης που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση. Για την ΕΛΜΟΤΟ ένα πρόβλημα είναι πως η ακριβής τήρηση των ορίων ταχύτητας σημαίνει πως οι οδηγοί όλων των οχημάτων θα πρέπει να έχουν διαρκώς το βλέμμα στα όργανα – ώστε να μην εγκληματήσουν κινούμενοι με 31 km/h σε ζώνη των 30 – με αποτέλεσμα να αποσπάται συχνότερα η προσοχή τους από την οδήγηση.

Επιπλέον θέτει ένα θέμα με την ακρίβεια των οργάνων και το τι ακριβώς θα τιμωρείται, όταν συχνά το σφάλμα ενός κοντέρ ή ενός ραντάρ μπορεί να είναι μεγαλύτερο της υπέρβασης του ορίου για την οποία τιμωρείται κάποιος.

Η πρόταση της ΕΛΜΟΤΟ:

Καθώς δεν ορίζεται ρητά κάποιο όριο «ανοχής» στον νέο ΚΟΚ, να αναφερθεί ότι για την επιβολή προστίμου θα υπολογίζονται οι ενδεχόμενες αποκλίσεις των οργάνων μέτρησης και άλλων συνθηκών που επηρεάζουν την ακρίβεια της μέτρησης, ΑΛΛΑ μέχρι του ποσοστού 10% ή των 1Οχλμ/ώρα, ό,τι από τα δύο είναι ευνοϊκότερο για τον οδηγό.

Αυτό «επιτρέπει» τα μικρά και ακούσια λάθη, δίνει αίσθηση δικαίου και ταυτόχρονα κάνει αποδεκτή την αυστηροποίηση των μεγαλύτερων αποκλίσεων, που το πιθανότερο να γίνονται με επίγνωση από τον οδηγό.

Υπογραμμίζουμε ότι τα όρια ταχύτητας πρέπει να είναι εύλογα.

gavel

ΘΕΜΑ 4 - Απουσία κατάλληλης δικαστικής προστασίας για τους οδηγούς και τους αναβάτες, καθώς αφαιρέθηκε η δυνατότητα αμφισβήτησης της παράβασης σε πταισματοδικείο (δυνατότητα που υπήρχε παλαιότερα).

Εδώ τα πράγματα είναι λίγο-πολύ ξεκάθαρα. Το Σύνταγμα της χώρας, αλλά και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση δικαιωμάτων του Ανθρώπου ορίζουν πως δικαίωμα δικαστικής προστασίας πρέπει να υπάρχει σε κάθε περίπτωση και για όλους.

Επίσης υπάρχει και το Δίκαιο της ανάγκης με βάση το οποίο όταν διακυβεύεται η ανθρώπινη ζωή επιτρέπονται παραβάσεις του ΚΟΚ (υπέρβαση ορίου ταχύτητας, παράνομη στάθμευση κλπ.).

Η πρόταση της ΕΛΜΟΤΟ: Ναι στη δικαστική προστασία που υπήρχε παλαιότερα, με βελτιώσεις.

Ετικέτες

Αναβάτης διένυσε 325.000 χιλιόμετρα σε ένα χρόνο και συγκέντρωσε 130.000 ευρώ για φιλανθρωπικό σκοπό

Κατέρριψε τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ!
Cornell
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/9/2026

Ο Patrick Cornell διένυσε 325 χιλιάδες χιλιόμετρα με την Indian Pursuit του, καταρρίπτοντας τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ και συγκεντρώνοντας 130.000 ευρώ για το Ίδρυμα Μυοτονικής Δυστροφίας.

Ο Patrick Cornell, γνωστός με παρατσούκλι «Vroom Old Man», πέρασε 12 μήνες διασχίζοντας τις ΗΠΑ και τον Καναδά με τη μοτοσυκλέτα του, σε μια προσπάθεια να ευαισθητοποιήσει το κοινό και να συγκεντρώσει χρήματα για το Ίδρυμα Μυοτονικής Δυστροφίας. Η πάθηση αυτή είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή που επηρεάζει τους μυς και άλλα μέρη του σώματος και έχει προσβάλει αρκετά μέλη της οικογένειας της συζύγου του Cornell.

Το ταξίδι αυτό έχει πλέον οδηγήσει σε τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ, τα οποία έχουν αναγνωριστεί από το Atlas World Records. Αυτά περιλαμβάνουν τον μεγαλύτερο αριθμό συνεχόμενων ημερών κατά τις οποίες διανύθηκαν τουλάχιστον 1.600 χιλιόμετρα (1.000 μίλια), τη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη απόσταση που διανύθηκε σε μία μόνο χώρα πριν από την επιστροφή στο σπίτι και τη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη απόσταση που διανύθηκε με μοτοσυκλέτα σε 12 συνεχόμενους μήνες.

Cornell

Το εγχείρημα του Cornell συνδέονταν αρχικά με την 125η επέτειο της Indian Motorcycle, με σχέδιο να διανύσει 125.000 μίλια και να συγκεντρώσει 125.000 δολάρια σε 125 ημέρες. Όταν όμως εκείνος είδε πως η συγκέντρωση χρημάτων δεν προχώρησε τόσο γρήγορα όσο ήλπιζε, αποφάσισε να παρατείνει το project, φτάνοντας τελικά τις 146.000 μίλια σε 146 ημέρες.

Αυτό το επίτευγμα σημειώθηκε παρά το γεγονός ότι ο Cornell υπέστη κάταγμα κλείδας κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Αντί να σταματήσει, συνέχισε και έγραψε τελικά 201.901 μίλια, ως φόρος τιμής στο έτος ίδρυσης της Indian Motorcycle, το 1901. Ο Cornell διένυε κατά μέσο όρο πάνω από 885 χιλιόμετρα μίλια κάθε μέρα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους!

Η μοτοσυκλέτα του, μία Indian Pursuit, τον βοήθησε να πετύχει τον στόχο του. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, ο Cornell χρησιμοποίησε 16 πίσω ελαστικά, 12 μπροστινά ελαστικά, έκανε πέντε αλλαγές φίλτρου καυσίμου και φυσικά πολυάριθμες αλλαγές λαδιού.

Cornell

Η Indian αναφέρει πως στο μακρύ αυτό ταξίδι δεν πειράχτηκαν ο συμπλέκτης και η ντίζα του, ο ιμάντας μετάδοσης κίνησης και η μίζα, ενώ ο κινητήρας PowerPlus 112 και το κιβώτιο ταχυτήτων ολοκλήρωσαν την πρόκληση χωρίς να αναφερθεί καμία βλάβη.

Ο Cornell έχει συγκεντρώσει μέχρι στιγμής 130.000 ευρώ για το Ίδρυμα Μυοτονικής Δυστροφίας και έχει ως στόχο να αυξήσει το συνολικό ποσό στα 170.000 ευρώ.

Και ενώ τα τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ και τα 325 χιλιάδες χιλιόμετρα αποτελούν εντυπωσιακά νούμερα, το πιο ενδιαφέρον μέρος της ιστορίας είναι ο πραγματικός σκοπός αυτών των αριθμών. Ο τελικός στόχος του Cornell ήταν η ευαισθητοποίηση του κοινού και η συγκέντρωση χρημάτων για μια πάθηση που παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη εκτός των οικογενειών που την αντιμετωπίζουν.