Εμφανίστηκαν οι μοτοσυκλέτες-φάντασμα της Petronas

Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/12/2018

Άλλη μια τρελή είδηση ήρθε στην δημοσιότητα και αφορά την δημοπρασία 60 ολοκαίνουριων μοτοσυκλετών Petronas FP1 που είχαν κατασκευαστεί στο Essex της μ. Βρετανίας το 2003. Η ιστορία ξεκινά από τις αρχές του 2000, όταν η Petronas αποφάσισε πως θέλει να γίνει κατασκευαστής πολυτελών μοτοσυκλετών για την τεράστια αγορά της Ασίας. Το σχέδιο του πετρελαϊκού κολοσσού της Μαλαισίας ήταν να δημιουργήσει την φήμη της νέας εταιρείας μέσω των αγώνων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος SBK, να σχεδιάσει και να κατασκευάσει τις πρώτες μοτοσυκλέτες παραγωγής στην Ευρώπη και μετά να μεταφέρει την παραγωγή στην Μαλαισία. Στη συνέχεια θα σχεδίαζε και θα κατασκεύαζε μικρότερες και φτηνότερες μοτοσυκλέτες για την ασιατική αγορά. Το φιλόδοξο αυτό πλάνο, ξεκίνησε με τον σχεδιασμό ενός αγωνιστικού τρικύλινδρου κινητήρα 900 κυβικών από την Suter, με απόδοση 185 ίππων. Για την αγωνιστική εμπλοκή της μοτοσυκλέτας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα επιστρατεύτηκε ο Carl Fogarty ως team manager, ο οποίος κατάφερε να πείσει τον Troy Corser να γίνει αναβάτης της ομάδας… προφανώς με το ανάλογο αντίτιμο σε Petroδόλαρα…

Βάσει των κανονισμός της FIM, έπρεπε να κατασκευάσουν τουλάχιστον 150 μοτοσυκλέτες προδιαγραφών για τον δρόμο, ώστε να πάρουν την έγκριση για συμμετοχή στο WSBK. Η εταιρεία MSX που εδρεύει στο Essex ανέλαβε την κατασκευή των πρώτων 75 μοτοσυκλετών δρόμου, οι οποίες θα έπρεπε να σταλούν στην Μαλαισία, όπου η Petronas θα συνέχιζε την παραγωγή των υπόλοιπων 75 που απαιτούσε η FIM μέσω της εταιρείας Momoto.

Όμως μετά από την πλήρη αποτυχία της μοτοσυκλέτας στο WSBK και την σπατάλη 32 εκατομμυρίων δολαρίων από την Petronas, οι Μαλαισιανοί τράβηξαν την πρίζα και ακολούθησε μια σειρά από δικαστικές διαμάχες ανάμεσα στην Petronas και την Momoto. Από τότε κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά τι ακριβώς απέγιναν εκείνες οι 75 FP1 που είχαν κατασκευαστεί στο Essex. Δύο από αυτές είχαν πάει στη Μαλαισία το 2003 και πουλήθηκαν το 2007. Μια τρίτη μοτοσυκλέτα δρόμου είχε εμφανιστεί σε διαδικτυακή πλατφόρμα δημοπρασιών στις ΗΠΑ.

Όμως τώρα, η βρετανική εταιρεία Lanzante Motorsports που εξειδικεύεται στις ανακατασκευές αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών, εμφάνισε 60 FP1 και ζητάει περίπου 28.000 ευρώ για κάθε μία από αυτές.

https://bit.ly/MOTO_674

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Με 312,677 χλμ/ώρα, η Indian Challenger του O’Hara σπάει ρεκόρ που υπήρχε από το 1972

Από το 1901, οι αγώνες βρίσκονται στο DNA της Indian, κληρονομιά που έχτισαν οραματιστές όπως ο Burt Munro στις αλυκές του Bonneville. Συνεχίζοντας σε αυτό το πνεύμα, η Indian, σε συνεργασία με την S&S Cycle και την Mission Foods, βρέθηκε στις αχανείς επίπεδες εκτάσεις των αλυκών της Γιούτα για να δει πόσο γρήγορα μπορεί να “τρέξει” η αγωνιστική της μοτοσυκλέτα που αγωνίζεται με επιτυχία στο πρωτάθλημα της MotoAmerica, King of the Baggers.

Στη σέλα βρέθηκε ο αναβάτης της Indian Wrecking Crew και δύο φορές πρωταθλητής King of the Baggers, Tyler O’Hara. Με την ειδικά εξελιγμένη από την S&S, Indian Challenger, ο O’Hara εκτόξευσε τη μοτοσυκλέτα πάνω στο ιστορικό πεδίο δοκιμών, γιορτάζοντας την ιστορία και την αέναη αναζήτηση της ταχύτητας.

Ενώνoντας πάθος και κατασκευαστική ακρίβεια, η S&S και η Indian έφεραν δεκαετίες αγωνιστικής τεχνογνωσίας σε έναν από τους πιο εμβληματικούς τόπους του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Αγγίζοντας σχεδόν το ορόσημο των 200 mph, ο O’Hara τίμησε τους θρύλους που προηγήθηκαν, κατακτώντας νέο ρεκόρ κατηγορίας AMA 2000cc APS-AG με 194,384 mph. Το προηγούμενο ρεκόρ (169,828 mph) διατηρούσε από το 1972, η Triumph με αναβάτη τον J. Angerer.

Ο Gary Gray, Αντιπρόεδρος Τεχνολογίας Προϊόντων, Αγώνων και Service της Indian Motorcycle, δήλωσε, “To Bonneville είναι ιερός τόπος, όχι μόνο για την Indian Motorcycle, αλλά για ολόκληρο τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Οι μηχανικοί μας και οι συνεργάτες της S&S κυνηγούν την ταχύτητα στις αλυκές εδώ και δεκαετίες και πάντα μιλούσαμε για το τι θα μπορούσε να πετύχει η Indian Challenger εκεί. Παρότι είμαστε υπερήφανοι που σπάσαμε το ρεκόρ, αυτή η προσπάθεια αφορούσε κάτι μεγαλύτερο: να τιμήσουμε τους θρύλους πριν από εμάς και να σπρώξουμε τους εαυτούς μας όσο πιο μακριά γίνεται”.