Εμφανίστηκαν οι μοτοσυκλέτες-φάντασμα της Petronas

Από τον

Μπάμπη Μέντη

7/12/2018

Άλλη μια τρελή είδηση ήρθε στην δημοσιότητα και αφορά την δημοπρασία 60 ολοκαίνουριων μοτοσυκλετών Petronas FP1 που είχαν κατασκευαστεί στο Essex της μ. Βρετανίας το 2003. Η ιστορία ξεκινά από τις αρχές του 2000, όταν η Petronas αποφάσισε πως θέλει να γίνει κατασκευαστής πολυτελών μοτοσυκλετών για την τεράστια αγορά της Ασίας. Το σχέδιο του πετρελαϊκού κολοσσού της Μαλαισίας ήταν να δημιουργήσει την φήμη της νέας εταιρείας μέσω των αγώνων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος SBK, να σχεδιάσει και να κατασκευάσει τις πρώτες μοτοσυκλέτες παραγωγής στην Ευρώπη και μετά να μεταφέρει την παραγωγή στην Μαλαισία. Στη συνέχεια θα σχεδίαζε και θα κατασκεύαζε μικρότερες και φτηνότερες μοτοσυκλέτες για την ασιατική αγορά. Το φιλόδοξο αυτό πλάνο, ξεκίνησε με τον σχεδιασμό ενός αγωνιστικού τρικύλινδρου κινητήρα 900 κυβικών από την Suter, με απόδοση 185 ίππων. Για την αγωνιστική εμπλοκή της μοτοσυκλέτας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα επιστρατεύτηκε ο Carl Fogarty ως team manager, ο οποίος κατάφερε να πείσει τον Troy Corser να γίνει αναβάτης της ομάδας… προφανώς με το ανάλογο αντίτιμο σε Petroδόλαρα…

Βάσει των κανονισμός της FIM, έπρεπε να κατασκευάσουν τουλάχιστον 150 μοτοσυκλέτες προδιαγραφών για τον δρόμο, ώστε να πάρουν την έγκριση για συμμετοχή στο WSBK. Η εταιρεία MSX που εδρεύει στο Essex ανέλαβε την κατασκευή των πρώτων 75 μοτοσυκλετών δρόμου, οι οποίες θα έπρεπε να σταλούν στην Μαλαισία, όπου η Petronas θα συνέχιζε την παραγωγή των υπόλοιπων 75 που απαιτούσε η FIM μέσω της εταιρείας Momoto.

Όμως μετά από την πλήρη αποτυχία της μοτοσυκλέτας στο WSBK και την σπατάλη 32 εκατομμυρίων δολαρίων από την Petronas, οι Μαλαισιανοί τράβηξαν την πρίζα και ακολούθησε μια σειρά από δικαστικές διαμάχες ανάμεσα στην Petronas και την Momoto. Από τότε κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά τι ακριβώς απέγιναν εκείνες οι 75 FP1 που είχαν κατασκευαστεί στο Essex. Δύο από αυτές είχαν πάει στη Μαλαισία το 2003 και πουλήθηκαν το 2007. Μια τρίτη μοτοσυκλέτα δρόμου είχε εμφανιστεί σε διαδικτυακή πλατφόρμα δημοπρασιών στις ΗΠΑ.

Όμως τώρα, η βρετανική εταιρεία Lanzante Motorsports που εξειδικεύεται στις ανακατασκευές αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών, εμφάνισε 60 FP1 και ζητάει περίπου 28.000 ευρώ για κάθε μία από αυτές.

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

18/9/2025

Η KTM κατέθεσε νέα διπλώματα ευρεσιτεχνίας που αποκαλύπτουν την ανάπτυξη ενός υβριδικού ηλεκτρομηχανικού υπερσυμπιεστή, συνδυάζοντας έτσι, τα πλεονεκτήματα ενός μηχανικά κινουμένου και ενός ηλεκτρικού συστήματος υπερπλήρωσης.

Έχουν περάσει δέκα χρόνια από τότε που η Kawasaki επανέφερε στο προσκήνιο τη χρήση υπερσυμπιεστή σε μοτοσυκλέτα, με την Ninja H2, και πλέον και άλλοι ανταγωνιστές ακολουθούν, προσθέτοντας ηλεκτρική υποβοήθηση για καλύτερη ροπή στις χαμηλές στροφές και άμεση απόκριση. Μετά την λύση V3R E-Compressor που παρουσίασε πέρυσι η Honda και οδεύει προς παραγωγή, η KTM αναπτύσσει τώρα τη δική της εκδοχή.

Σύμφωνα με τις πατέντες, η KTM σχεδιάζει έναν υπερσυμπιεστή τύπου scroll, αν και υπάρχει η δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί και φυγοκεντρικός, όπως στη Kawasaki και στο concept της Honda. Ο scroll υπερσυμπιεστής προτιμάται για το χαμηλότερο κόστος και τη μικρή αδράνεια που του επιτρέπει να ανεβάζει στροφές πολύ γρήγορα.

Η καινοτομία της KTM βρίσκεται στον τρόπο μετάδοσης.

Σε χαμηλές στροφές ο υπερσυμπιεστής αποσυνδέεται από τον κινητήρα και κινείται αποκλειστικά από ηλεκτρικό μοτεράκι, προσφέροντας άμεση υπερπλήρωση και άμεση απόκριση στο άνοιγμα του γκαζιού που είναι και το προαπαιτούμενο για μία μοτοσυκλέτα.

Σε υψηλότερες στροφές, ένας ηλεκτρονικά ελεγχόμενος συμπλέκτης τον συνδέει με τον στρόφαλο ώστε να λειτουργεί σαν παραδοσιακός μηχανικός υπερσυμπιεστής, χωρίς να καταναλώνει ρεύμα.

Σε τρίτη λειτουργία, ο υπερσυμπιεστής κινείται ταυτόχρονα από τον κινητήρα και τον ηλεκτροκινητήρα, αποδίδοντας τη μέγιστη ισχύ. Σε φάσεις που δεν ζητείται η μέγιστη απόδοση, ο ηλεκτροκινητήρας λειτουργεί ως γεννήτρια, επαναφορτίζοντας τη μπαταρία!

Η υβριδική λύση της KTM υπόσχεται καλύτερη απόδοση στις χαμηλές στροφές, χαμηλότερες εκπομπές και χωρίς χρονική υστέρηση (turbo lag), ενώ δεν απαιτεί βαριές μπαταρίες αφού η ηλεκτρική ενέργεια χρησιμοποιείται μόνο όταν χρειάζεται.

Αν η τεχνολογία αυτή φτάσει σε μοντέλο παραγωγής, θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την υπερπλήρωση στους δύο τροχούς, με το σύστημα να είναι ωστόσο πιο περίπλοκο -και λογικά βαρύτερο και ακριβότερο- από εκείνο της Honda.