Ένα όνειρο που το λένε Dakar: Συγκλονιστικό δίωρο ντοκιμαντέρ με αγγλικούς υπότιτλους - Video

Από τον Ιταλό αγωνιζόμενο Tiziano Interno
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/7/2022
Ότι και να πεις για αυτό το βίντεο, και ότι και να πεις για αυτόν τον άνθρωπο πάλι λίγο θα είναι. Ο αγωνιζόμενος του Rally Dakar Tiziano Interno κατέγραψε μοναδικά πλάνα από τη συμμετοχή του στο Rally Dakar 2022, όπου τον βλέπουμε να οδηγεί, να αντιμετωπίζει και να ξεπερνά τα προβλήματα του, και να φιλοσοφεί συγκινητικά με θέμα τον προσωπικό του αγώνα αλλά και τη ζωή γενικότερα.
 
“Το Roadbook είναι μια τέλεια μεταφορά της ζωής. Κι αν είσαι συγκεντρωμένος σε κάθε βήμα της πορείας σου, στον δικό σου αγώνα, το σωστό μονοπάτι για σένα είναι εκεί. Το μονοπάτι που θα σε κάνει ευτυχισμένο. Εσύ πρέπει να ερμηνεύσεις τα σημάδια που σου δίνει το Roadbook ή το σύμπαν, να αναγνωρίσεις πού πήρες λάθος δρόμο, και να γυρίσεις πίσω στον σωστό. Και πρέπει να καταλάβεις την ομορφιά της εγκατάλειψης της κούρσας, της αναγνώρισης, της απόδειξης πως είσαι ταχύτερος από κάποιους άλλους, όταν χρειαστεί να βοηθήσεις ή να σώσεις έναν άλλο αγωνιζόμενο, έναν άλλο άνθρωπο.”
 
Ο Interno συμμετείχε για πρώτη φορά στο Rally Dakar το 2021 σε ηλικία 30 ετών, μην καταφέρνοντας όμως να τερματίσει, καθώς μετά από αρκετές πτώσεις στο τρίτο stage του αγώνα οδηγήθηκε στην εγκατάλειψη.
 
Όπως ομολογεί κι ο ίδιος, είχε προετοιμαστεί για αμμόλοφους και αμμώδη εδάφη σύμφωνα με την εμπειρία του σε ευρωπαϊκούς αγώνες Rally, και στο Dakar βρέθηκε μπροστά σε πετρώδη εδάφη για τα οποία δεν είχε απάντηση.
 
Έτσι, για το Dakar του 2022 ξεκίνησε να προπονείται στο Enduro, συμμετέχοντας και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Enduro αλλά και στο ISDE.
 
Ακόμα και με αυτή την προετοιμασία όμως, ο Ιταλός δεν θα κατάφερνε να τερματίσει χωρίς απρόοπτα το Dakar του 2022, καθώς στο τρίτο πάλι stage του αγώνα, κι ενώ εξέταζε σταματημένος πίσω από έναν αμμόλοφο το RoadBook του, ο Nani Roma που ερχόταν από πίσω, δεν τον είδε και έπεσε πάνω του με το αυτοκίνητο του.
 
Ο Interno κατάφερε να φτάσει στο bivouac, και να επισκευάσει τη μοτοσυκλέτα του με εξαρτήματα που του αγόρασε ο Roma, τερματίζοντας τελικά το Dakar στη 2η προσπάθεια του, στην 104η θέση της γενικής κατάταξης.
 
Το ντοκιμαντέρ “Ένα όνειρο που το λένε Dakar” προβλήθηκε πρώτα στους κινηματογράφους τον Μάιο του 2022, και τώρα μπορείτε να το παρακολουθήσετε ολόκληρο, δωρεάν, στο Youtube.

Honda: Παλιό και νέο CB1000F στην πίστα με Freddie Spencer και τα θρυλικά NSR500 και CB750F Daytona [Photos]

Παρέλαση αστέρων, ανθρώπων και μηχανών, στην πίστα Paul Ricard
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/5/2026

Η Honda Motor Europe France και η Honda Racing Corporation (HRC) διοργάνωσαν δύο ιστορικές εκδηλώσεις για να γιορτάσουν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον των αγώνων μοτοσυκλέτας, φέρνοντας μαζί θρυλικούς αναβάτες και μια εντυπωσιακή συλλογή μοτοσυκλετών σε δύο σημαντικές εκδηλώσεις στη Γαλλία.

Πρωταγωνιστής των εκδηλώσεων ήταν ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Freddie Spencer, που κατέκτησε τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα συνολικά, στα κυβικά το 1983 και στα 250 κυβικά και 500 κυβικά το 1985.

Ο εορτασμός συμπίπτει με την παρουσίαση της νέας Honda CB1000F, μιας γυμνής μοτοσυκλέτας με ρετρό εμφάνιση που παραπέμπει στα ιστορικά CB750/CB900, ενώ στην έκθεση υπήρχε και η θρυλική NSR500, με την οποία ο Spencer κατέκτησε το πρωτάθλημα.

Honda

Η NSR500 του 1985 άλλαξε τα πάντα”, αναπολεί ο Spencer. “Επαναπροσδιόρισε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζαμε τη γεωμετρία, τις δοκιμές και τη σύνδεση με τον αναβάτη. Όταν την οδηγώ ξανά, νιώθω σαν να γυρίζω στο σπίτι μου. Είναι κάτι περισσότερο από μια μοτοσυκλέτα. Είναι μέρος του εαυτού μου και διαμόρφωσε γενιές αγωνιστικών μηχανών που ακολούθησαν”.

Το NSR500 ήταν ένα τετρακύλινδρο V και αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για τη Honda για 18 ολόκληρα χρόνια, ώσπου άλλαξαν οι κανονισμοί και οι δίχρονες μοτοσυκλέτες αποτέλεσαν παρελθόν για τον κορυφαίο θεσμό.

Μαζί με τον Spencer στο Le Mans ήταν η Ana Carrasco, αναβάτρια της Honda World Supersport, πρωταθλήτρια World Supersport 300 το 2018 και η πρώτη γυναίκα που κέρδισε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας απέναντι σε άνδρες αντιπάλους.

“Νιώθω πιο νευρική για την οδήγηση αυτής της μοτοσυκλέτας από ό,τι πριν από έναν αγώνα. Είναι μια μοναδική στιγμή στη ζωή. Σήμερα βασιζόμαστε στα δεδομένα και τα ηλεκτρονικά. Αλλά με αυτή τη μοτοσυκλέτα, όλα έχουν να κάνουν με την αίσθηση και τη σύνδεση. Αυτό είναι μια πραγματική πρόκληση και ένα προνόμιο,” παραδέχτηκε η Carrasco

Οι εκδηλώσεις ανέδειξαν επίσης την τεχνολογική κληρονομιά της Honda, με σημαντικά στελέχη από το Honda Collection Hall της Ιαπωνίας να παρέχουν πληροφορίες για την απαραίτητη συντήρηση των μοτοσυκλετών αυτών. Το Collection Hall, που ιδρύθηκε το 1998, φιλοξενεί περισσότερα από 150 οχήματα σε έκθεση, ενώ εκατοντάδες ακόμη μοτοσυκλέτες βρίσκονται σε αποθήκη, όλες συντηρημένες σε κατάσταση λειτουργίας.

Honda

Η αντίθεση μεταξύ της μηχανικής του παρελθόντος και του παρόντος διερευνήθηκε περαιτέρω από τον Ujino-san, πρώην μηχανικό της Repsol Honda MotoGP και πλέον μέλος της ομάδας ανάπτυξης της HRC: Σήμερα, διαθέτουμε τηλεμετρία και σφραγισμένους κινητήρες. Στην εποχή των δίχρονων, οι μηχανικοί έπρεπε να «διαβάζουν» τη μοτοσυκλέτα – τον ήχο, τους κραδασμούς, ακόμα και τη μυρωδιά της. Απαιτούσε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο κατανόησης.

Μάλιστα ο Spencer πρόσφατα οδήγησε και τη νέα CB1000F και δήλωσε: “Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η σύνδεση. Μπορείς να νιώσεις την καταγωγή, αλλά με σύγχρονη τεχνολογία, σταθερότητα και ευελιξία. Η Honda κατασκευάζει πάντα μοτοσυκλέτες που επιτρέπουν στους αναβάτες να φτάνουν στα όρια και να επιστρέφουν. Η CB1000F συνεχίζει αυτή την παράδοση υπέροχα.”

Στην εκδήλωση οι οπαδοί της Ιαπωνικής εταιρείας είχαν την ευκαιρία  να δουν από κοντά τις CB1000F του 1977, NSR500 και CB750F Daytona, όπως φυσικά και τον Spencer. Ακολουθούν οι φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις.