Ένα όνειρο που το λένε Dakar: Συγκλονιστικό δίωρο ντοκιμαντέρ με αγγλικούς υπότιτλους - Video

Από τον Ιταλό αγωνιζόμενο Tiziano Interno
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/7/2022
Ότι και να πεις για αυτό το βίντεο, και ότι και να πεις για αυτόν τον άνθρωπο πάλι λίγο θα είναι. Ο αγωνιζόμενος του Rally Dakar Tiziano Interno κατέγραψε μοναδικά πλάνα από τη συμμετοχή του στο Rally Dakar 2022, όπου τον βλέπουμε να οδηγεί, να αντιμετωπίζει και να ξεπερνά τα προβλήματα του, και να φιλοσοφεί συγκινητικά με θέμα τον προσωπικό του αγώνα αλλά και τη ζωή γενικότερα.
 
“Το Roadbook είναι μια τέλεια μεταφορά της ζωής. Κι αν είσαι συγκεντρωμένος σε κάθε βήμα της πορείας σου, στον δικό σου αγώνα, το σωστό μονοπάτι για σένα είναι εκεί. Το μονοπάτι που θα σε κάνει ευτυχισμένο. Εσύ πρέπει να ερμηνεύσεις τα σημάδια που σου δίνει το Roadbook ή το σύμπαν, να αναγνωρίσεις πού πήρες λάθος δρόμο, και να γυρίσεις πίσω στον σωστό. Και πρέπει να καταλάβεις την ομορφιά της εγκατάλειψης της κούρσας, της αναγνώρισης, της απόδειξης πως είσαι ταχύτερος από κάποιους άλλους, όταν χρειαστεί να βοηθήσεις ή να σώσεις έναν άλλο αγωνιζόμενο, έναν άλλο άνθρωπο.”
 
Ο Interno συμμετείχε για πρώτη φορά στο Rally Dakar το 2021 σε ηλικία 30 ετών, μην καταφέρνοντας όμως να τερματίσει, καθώς μετά από αρκετές πτώσεις στο τρίτο stage του αγώνα οδηγήθηκε στην εγκατάλειψη.
 
Όπως ομολογεί κι ο ίδιος, είχε προετοιμαστεί για αμμόλοφους και αμμώδη εδάφη σύμφωνα με την εμπειρία του σε ευρωπαϊκούς αγώνες Rally, και στο Dakar βρέθηκε μπροστά σε πετρώδη εδάφη για τα οποία δεν είχε απάντηση.
 
Έτσι, για το Dakar του 2022 ξεκίνησε να προπονείται στο Enduro, συμμετέχοντας και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Enduro αλλά και στο ISDE.
 
Ακόμα και με αυτή την προετοιμασία όμως, ο Ιταλός δεν θα κατάφερνε να τερματίσει χωρίς απρόοπτα το Dakar του 2022, καθώς στο τρίτο πάλι stage του αγώνα, κι ενώ εξέταζε σταματημένος πίσω από έναν αμμόλοφο το RoadBook του, ο Nani Roma που ερχόταν από πίσω, δεν τον είδε και έπεσε πάνω του με το αυτοκίνητο του.
 
Ο Interno κατάφερε να φτάσει στο bivouac, και να επισκευάσει τη μοτοσυκλέτα του με εξαρτήματα που του αγόρασε ο Roma, τερματίζοντας τελικά το Dakar στη 2η προσπάθεια του, στην 104η θέση της γενικής κατάταξης.
 
Το ντοκιμαντέρ “Ένα όνειρο που το λένε Dakar” προβλήθηκε πρώτα στους κινηματογράφους τον Μάιο του 2022, και τώρα μπορείτε να το παρακολουθήσετε ολόκληρο, δωρεάν, στο Youtube.

Casey Stoner: Ελπίζει να απολαύσει λίγο περισσότερο τις μοτοσυκλέτες μετά από πρόβλημα υγείας

“Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα”
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Ο Casey Stoner ελπίζει να οδηγήσει περισσότερο μοτοσυκλέτες το 2026, μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στα τέλη του 2025 και εξαιτίας του δεν μπορούσε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα.

Ο Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πάσχει από “σύνδρομο χρόνιας κόπωσης” που διαγνώστηκε το 2020 και έχει μιλήσει και δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού Ride 6 δήλωσε “Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα. Πριν από αυτό, είχα ξαναρχίσει το ποδήλατο και η φυσική μου κατάσταση ήταν σε καλό επίπεδο. Τότε, ξαφνικά, επέστρεψα από την Ευρώπη, κόλλησα έναν ιό και αυτό με έριξε ξανά στην κατάσταση χρόνιας κόπωσης.

"Έτσι, έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθώ από τις μοτοσυκλέτες, αλλά ελπίζω ότι φέτος θα μπορέσω να τις απολαύσω λίγο περισσότερο.

Ο Αυστραλός ταξίδεψε στην Ιταλία στα τέλη του 2024 για να οδηγήσει στο VR46 Motor Ranch που ανήκει στον Valentino Rossi, καθώς και σε μια διοργάνωση flat track κατά τη διάρκεια της έκθεσης EICMA εκείνης της χρονιάς στο Μιλάνο. Ο Αυστραλός οδήγησε μια δίχρονη Beta, αλλά υπέστη σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κατά την οδήγηση.

“Ήταν καλό. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να κάνουμε περισσότερα με τις μοτοσυκλέτες, αλλά εγώ δυσκολευόμουν πολύ με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Δεν το είχα πάθει ποτέ στη ζωή μου, νόμιζα ότι ήταν πρήξιμο των χεριών και σκέφτηκα ότι όσο περισσότερο οδηγώ, τόσο καλύτερα θα γίνεται, αλλά γινόταν όλο και χειρότερα.

"Έτσι, όταν ήμουν στο ράντσο του Vale, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερες από τέσσερις ή πέντε στροφές τη φορά χωρίς τα χέρια μου να πρήζονται τόσο πολύ που δεν μπορούσα να οδηγήσω.

"Επέστρεψα εκεί φέτος, ήταν λίγο καλύτερα και έγινε λιγότερο κουραστικό για τα χέρια. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, τα χέρια μου άρχισαν να νιώθουν όλο και καλύτερα, οπότε κάναμε περισσότερους συνεχόμενους γύρους.

"Αλλά επειδή ήμουν εκτός δράσης λόγω προβλημάτων υγείας, το σώμα μου δυσκολεύεται να αναρρώσει γρήγορα, οπότε έχει προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μου.

"Κάτι που έκανα για τόσα χρόνια, το σταμάτησα απότομα και ουσιαστικά δεν έχω κάνει τίποτα για επτά ή οκτώ χρόνια με τη μοτοσυκλέτα, οπότε θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να ανακτήσω τη δύναμη στα χέρια μου”.