Ένα Yamaha XS500 για το σαλόνι σας!

Κι όμως δεν είναι μοτοσυκλέτα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/2/2019

Με μια πρώτη ματιά είσαι σίγουρος πως πρόκειται γι’ άλλο ένα custom που τα περισσότερα μέρη του είναι ξύλινα. Με μια δεύτερη, διαβεβαιώνεσαι πως πρόκειται για μια πραγματική μοτοσυκλέτα, κάτι που επαληθεύουν τα ελαστικά, οι αναρτήσεις, η εξάτμιση, το φανάρι και οι ντίζες. Χρειάζεται μια πιο προσεκτική ματιά μέχρι να αρχίσεις να εντοπίζεις τα στοιχεία που σε παραπέμπουν στο αντίθετο συμπέρασμα. Το γυάλινο μπουκάλι, o ξύλινος δίσκος μπροστά και το χρώμα του κινητήρα σε παροτρύνουν να σκεφτείς πως εν τέλει δεν είναι μια custom, αλλά μια μοτοσυκλέτα κατασκευασμένη σχεδόν εξ ολοκλήρου από ξύλο. Μέχρι εκείνη τη στιγμή έχεις περάσει ήδη αρκετό χρόνο θαυμάζοντάς την, όπως θα έκανες μ’ ένα έργο τέχνης, εξάλλου περί αυτού πρόκειται.

Ίσως μπορεί να γλιτώσει την σέλα της μοτοσυκλέτας σας από τις γρατζουνιές των νυχιών της γάτα σας, αν τις βάλετε δίπλα-δίπλα

 

Το απεικονιζόμενο JVLT-014 –όπως ονομάζεται- δημιουργήθηκε απ’ την NorthEast Custom που συνεργάστηκε με την JoeVelluto Design, μια ιταλική εταιρεία σχεδιασμού επίπλων. Η ξύλινη μοτοσυκλέτα κατασκευάστηκε με σκοπό να τοποθετηθεί ως έκθεμα στο Salone de Mobile Milano που είναι μια έκθεση επίπλων και σχεδιασμού. Για την κατασκευή του οι εταιρείες βασίστηκαν σ’ ένα Yamaha XS500 για την αντιγραφή των εξαρτημάτων και τη δημιουργία τους από ξύλο, ενώ δεν άντεξαν κι έβαλαν το χεράκι τους, δίνοντας μια διαφορετική εμφάνιση στη μοτοσυκλέτα, απαθανατίζοντας παράλληλα και την αξία του customizing. Δίχως λοιπόν την ικανότητα να μεταφέρει τον αναβάτη απ’ το ένα σημείο στο άλλο και να προσφέρει αγαλλίαση πνεύματος, έγιναν κάποιες ακόμη τροποποιήσεις ώστε να είναι πιο χρήσιμη, εκτός απ’ το να ομορφαίνει το περιβάλλον που θα διακοσμεί.

Το φανάρι διατήρησε τις λειτουργίες του με αποτέλεσμα να χρησιμοποιείται κι ως φωτιστικό, ενώ το “ρεζερβουάρ” είναι πλέον γυάλινο και μπορεί να παίξει το ρόλο του βάζου για λουλούδια. Επίσης, τα όργανα έχουν καταργηθεί δίνοντας τη θέση τους σ’ έναν άβακα για όσους θέλουν τα παιδιά τους να παίζουν πάνω ή κοντά στη μοτοσυκλέτα, παίρνοντας τα πρώτα ερεθίσματα για τη μύηση στον κόσμο των δύο τροχών.

Οι δημιουργοί της αναλύουν τους λόγους που προχώρησαν σ’ ένα τέτοιο εγχείρημα λέγοντας: “Σ’ αυτό το project, ο σχεδιασμός των αντικειμένων μαζικής παραγωγής συνδυάζεται με την μοναδικότητα των custom, όπου ένα αντικείμενο που παράγεται σε μεγάλη κλίμακα απομακρύνεται απ’ τη φύση του, αναλύεται και κάθε κομμάτι του δημιουργείται και επανασυναρμολογείται εκ νέου, ως μια νέα και μοναδική οντότητα. Η μοτοσυκλέτα υιοθετεί την φιλοσοφία της κατασκευής των επίπλων, με αποτέλεσμα να γίνει ένα αντικείμενο θαυμασμού που αιχμαλωτίζει την κινούμενη φύση του στην ακινησία.”

Yamaha Tenere World Raid 2026: Τυχαία συνάντηση Ελλήνων οδοιπόρων στην Γεωργία και ο Γολγοθάς στα σύνορα Ρωσίας!

Ο Νίκος Κούρτης συνεχίζει ακάθεκτος το μακρύ οδοιπορικό
Yamaha Tenere World Raid 2026: Τυχαία συνάντηση Ελλήνων οδοιπόρων στην Γεωργία και ο Γολγοθάς στα σύνορα Ρωσίας!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/8/2026

Ο Νίκος Κούρτης που μετά από το MEGA TEST ON-OFF έφυγε με το ίδιο ακριβώς Yamaha Tenere World Raid με στόχο την Μογγολία συνεχίζει ακάθεκτος το ταξίδι του.

Είχε ξεκινήσει από τα γραφεία του MOTO:

Πέρασε την Γεωργία λίγο ποιο γρήγορα από αυτό που υπολόγιζε καθώς συνάντησε έναν άλλο Νίκο, ο οποίος ταξίδευε για το Παμίρ και αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους μιας και θα ακολουθούσαν κοινή πορεία για όλο το Καζακστάν τουλάχιστον.

Ο αρχικός στόχος του Νίκου ήταν να ξοδέψει περισσότερες ημέρες στην Γεωργία εξερευνώντας ακόμη περισσότερα μέρη της, κάτι που δεν θα αφήσει, θα αφιερώσει αυτό τον χρόνο στον γυρισμό.

Αυτό αποδείχτηκε τις επόμενες ημέρες μία σοφότερη επιλογή καθώς μόλις μπήκε στην Ρωσία είδε εκείνο για το οποίο ήταν ήδη προετοιμασμένος, έλλειψη βενζίνης και λιγοστά βενζινάδικα σε τεράστιες -για αυτονομία μοτοσυκλέτας- αποστάσεις.

Το γεγονός πως τα καύσιμα είναι δυσεύρετα όχι απλά το ήξερε, αλλά το συζητούσαμε και πριν φύγει, αναφέρεται και στο video πιο πάνω. Όπως ήταν αναμενόμενο υπήρχαν σχόλια περί επάρκειας και να προσέχουμε τι λέμε, όμως η πραγματικότητα μας επιβεβαιώνει. Ασχέτως με οποιαδήποτε πολιτική γραμμή, στο συγκεκριμένο σημείο της αχανούς αυτής χώρας, μέσα δηλαδή στην Βόρεια Οσετία, την Τσετσενία, το Νταγκεστάν και όλες αυτές τις ημι-αύτονομες περιοχές η βενζίνη παρουσιάζει ελλείψεις.

Χαρακτηριστικό είναι πως στο Γκρόζνι μόνο τα μισά βενζινάδικα ήταν ανοικτά, όμως στο Αστραχάν, περίπου 700 χιλιόμετρα μετά τα σύνορα της Γεωργίας όπου συναντάς τα σύνορα του Καζακστάν, μόνο 1 στα 10 βενζινάδικα ήταν ανοικτό και αυτό δεν έδινε βενζίνη στους ξένους.

Όπως θα είδατε και στο video, το World Raid ήταν εξοπλισμένο με έναν ασκό 11 λίτρων και μαζί με τα 23 λίτρα που έχει στα διπλά μεταλλικά ρεζερβουάρ του, η αυτονομία του ανέβηκε στα 750 χιλιόμετρα, νούμερο αρκετό για να διασχίσεις τον συγκεκριμένο λαιμό της Ρωσίας, ουσιαστικά το άνοιγμά της στην Κασπία, ώστε να μπεις στο Καζακστάν.

Πρόσθετο πρόβλημα που το γεγονός πως πάνω από τις μεγάλες πόλεις της Ρωσίας δεν υπάρχει πλέον καμία απολύτως σύνδεση, έχουν κόψει GPS και δεν μπορείς να κάνεις πλοήγηση ούτε με offline χάρτες, που σημαίνει πως θα κάνεις αναγκαστικά μερικά μπρος-πίσω όπως κάναμε πάντα όταν χρησιμοποιούσαμε τους παραδοσιακούς χάρτες.

Yamaha Tenere World Raid 2026: Τυχαία συνάντηση Ελλήνων οδοιπόρων στην Γεωργία και ο Γολγοθάς στα σύνορα Ρωσίας!
7 ώρες στα σύνορα με την Ρωσία!

Για έναν ταξιδιώτη όπως ο Νίκος Κούρτης που έχει ξεκινήσει από εκείνη την εποχή, την εποχή του χάρτινου χάρτη, η πλοήγηση δεν ήταν το πρόβλημα και με το χάρισμα της επικοινωνίας, σε έναν λαό που παραμένει φιλόξενος παρόλο που οι ταξιδιώτες είναι πολύ λιγότεροι, μπορούσε να βρει την έξοδο της πόλης ή ανοικτό ξενοδοχείο χωρίς πρόβλημα.

Κι αυτό γιατί δεν μπορείς να υπολογίσεις τον χρόνο που θα μπεις τελικά στην Ρωσία μιας και ο έλεγχος στα σύνορα δεν είναι απλά εξονυχιστικός, αλλά προσομοιάζει ιατρικό τσεκ-απ όπου ψάχνουν τα πάντα.

Από την Μέστια της Γεωργίας όπου συναντήθηκαν, το υπέροχο και γραφικό αυτό μέρος με τα σπίτια – πύργους, πήραν τον παραδοσιακό ορεινό, δρόμο που είχε ανοίξει ο στρατός και για μία εποχή το κοινό δεν είχε πρόσβαση, μέχρι να βγουν στα σύνορα Dariali – Verkhniy Lars.

Εκεί ο έλεγχος κράτησε 7 ολόκληρες ώρες! Άνοιξαν κάθε αποσκευή, έλεγξαν πλήρως την μοτοσυκλέτα και ζήτησαν από τον Νίκο να παραδώσει ξεκλείδωτο το κινητό του στο οποίο έγινε εξονυχιστικός έλεγχος. Κατά την διάρκεια αυτή πέρασαν από διαφορετικά επίπεδα ερωτήσεων για τον σκοπό του ταξιδιού σε σημείο κανονικής ανάκρισης και χωρίς να υπάρχει βέβαιος χρόνος αποδέσμευσης, ώστε να μπορείς να υπολογίσεις το που θα φτάσεις αμέσως μετά. Την τελευταία φορά, πάλι στην έναρξη του πολέμου, ο Νίκος είχε περάσει πέντε ώρες σε αυτά τα σύνορα, τώρα όμως εκτός από τον πρόσθετο χρόνο, έγινε και πολύ αυστηρότερος έλεγχος.

Από την ώρα που θα μπεις και μετά, εκτός από τον παραδοσιακό χάρτινο χάρτη ή την αντίστοιχη ψηφιακή του μορφή, χωρίς όμως πλοήγηση, χρειάζεσαι και Ρούβλια καθώς στην περιοχή εκεί δουλεύει μόνο το δικό τους μετρητό δεν δέχονται κάρτες ή οποιοδήποτε άλλο νόμισμα. Εξοπλισμένος με όλα όσα χρειαζόταν και προετοιμασμένος με την μέγιστη υπομονή για τα σύνορα, το πέρασμα από την Ρωσία, το πρώτο του ταξιδιού, ολοκληρώθηκε χωρίς απρόοπτα.

Όπως είπαν και οι ντόπιοι, η κατάσταση με τα καύσιμα χειροτερεύει, οπότε η αρχική απόφαση να συντομεύσει την πορεία του μέσα στην Γεωργία και να μεταφέρει εκείνες τις διαδρομές για την επιστροφή, τον γλίτωσε από μεγαλύτερη ταλαιπωρία. Κάτι που θα το βρει μπροστά του στην επιστροφή που θα έχει μεγαλύτερη πορεία μέσα στο Ρωσικό έδαφος, αλλά αυτό θα τον απασχολήσει αργότερα.

Προς το παρόν απολαμβάνει το ταξίδι σε Καζακστάν και Κιργιστάν, στον δρόμο προς την Μογγολία!