Επίθεση Aprilia στην γκάμα Yamaha, σχεδιάζει αντίπαλο και για το Niken!

Μία τρίκυκλη Aprilia!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/1/2022

Το Piaggio Group έχει την πρωτοκαθεδρία στα τρίκυκλα σκούτερ καθιερώνοντας με το MP3 μία ολόκληρη νέα κατηγορία. Έκαναν απίστευτη δουλειά για να εξελίξουν το σύστημα δύο τροχών εμπρός για χρήση σε σκούτερ μαζικής παραγωγής και ο κόπος τους ανταμείφθηκε όταν υπήρξε εμπορική ανταπόκριση. Και συνέχισαν επενδύοντας πάνω σε αυτό, δημιουργώντας και νέες εκδόσεις. Την επιτυχία αυτή του Piaggio Group ζήλεψε η Yamaha ξεκινώντας την δική της σειρά τρίκυκλων σκούτερ, μέχρι που το 2015 παρουσίασε στο Τόκυο το Niken, την πρώτη αντίστοιχης φιλοσοφίας μοτοσυκλέτα.

Μάλιστα η Yamaha είχε κάνει τότε λόγο για επιθυμία να αντικαταστήσει την κατηγορία των σκούτερ με δεκαεξάριδες τροχούς, με τρίκυκλα που προσφέρουν αυξημένη ενεργητική ασφάλεια. Ήμουν τότε ένας από τους μόλις 4-5 Ευρωπαίους δημοσιογράφους που όχι μόνο είχαν δει το Niken από κοντά, για πρώτη φορά, αλλά είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με την ομάδα που το δημιούργησε και να μου αναλύσουν το σκεπτικό τους πίσω από την κίνησή τους. Η ιστορία είναι γνωστή στους αναγνώστες. Αργότερα θα είχαμε την ευκαιρία να το οδηγήσουμε τόσο στις Άλπεις, όσο και στην Ελλάδα, συγκεντρώνοντας τα περίεργα βλέμματα των περαστικών και τις κορυφαίες τους ατάκες και να βρούμε και τα πρώτα σημεία που ήθελαν οπωσδήποτε βελτίωση, σε μία δοκιμή που ειπώθηκαν πράγματα που κανείς άλλος δεν είχε γράψει. Και μετά ήρθε και η ανανέωση του Niken με βελτιώσεις ακριβώς στα σημεία που είχαμε και εμείς επισημάνει. Προφανώς και δεν έγινε μία τρελή εμπορική επιτυχία, κανείς δεν περίμενε κάτι τέτοιο από το πιο συντηρητικό κοινό που υπάρχει: Τους μοτοσυκλετιστές. Κι όμως, το Niken προσπέρασε τις αρχικές προσδοκίες της Yamaha σημειώντας περισσότερες πωλήσεις από εκείνο που αρχικά είχε προβλέψει.

Η καλή του εμπορική πορεία, δεδομένου πάντα των δυνατοτήτων μίας μοτοσυκλέτας μόνης της, εκτός κατηγοριών, έστρεψε τα βλέμματα επάνω του και εξυπηρέτησε πλήρως τον επόμενο σκοπό της Yamaha: Να λάμψουν περισσότερο οι τρίτροχες επιλογές της στα σκούτερ! Το Piaggio Group που είχε κάνει κόπο να ξεκινήσει την κατηγορία των δύο τροχών εμπρός έβλεπε πως έχανε έδαφος γιατί η Yamaha μπορούσε πλέον δικαιωματικά να λέει πως έχει μεγαλύτερη εμπειρία σε ένα τέτοιο σύστημα, από την στιγμή που είχε βγάλει στην παραγωγή μία ολοκληρωμένη τρίκυκλη μοτοσυκλέτα.

Δεν ήταν έκπληξη λοιπόν που τον Σεπτέμβριο του 2020 είδαμε τα πρώτα σχέδια μίας τρίτροχης Aprilia που χρησιμοποιούσε ως βάση το παλαιότερο Mana 850 μία από τις πρώτες αυτόματες μοτοσυκλέτες. Καμία σχέση δεν έχει βέβαια η CVT μετάδοση του Mana 850 με το κιβώτιο διπλού συμπλέκτη της Honda, για παράδειγμα, αλλά ειδικά για την εποχή του, το Mana 850 ήταν μία διαφορετική και λειτουργική πρόταση, παρόλο που λέγαμε τότε στην δοκιμή του πως απελευρώνει πολύ νωρίς την μετάδοση και γίνεται έως και επικίνδυνο σταματώντας στα φανάρια, μέχρι να το συνηθίσει ο αναβάτης και να πάψει αυτό να τον απασχολεί.

Τώρα όμως, τον Ιανουάριο του 2022, επιστρέφουν ανανεωμένα τα σχέδια της Aprilia για μία μοτοσυκλέτα αντίστοιχη του Yamaha Niken πράγμα που δείχνει πως όχι μόνο οι Ιταλοί δεν το έχουν ξεχάσει, αλλά συνεχίζουν την εξέλιξή του, που αν κρίνουμε από το χρονοδιάγραμμα που ακολουθούν οι εταιρείες, θα πρέπει να έχουμε και τις πρώτες τελικές εικόνες του μέσα στον επόμενο χρόνο. Η εξέλιξη των σχεδίων δείχνει πως στην Aprilia έχουν δοκιμάσει διαφορετικά πράγματα και έχουν καταλήξει στην καλύτερη για αυτούς λύση. Βασική διαφορά πως δεν έχουμε τα διπλά πιρούνια από την εξωτερική πλευρά, τα ξίφη, όπως τα ονομάζει η Yamaha στο Niken, αλλά αντίθετα στο σχέδιο της Aprilia βλέπουμε μονόμπρατσα ψαλίδια που εδράζονται εσωτερικά και δεν γίνεται να μην ξυπνήσει μνήμες από Gilera CX125 που είχε ένα αντίστοιχης αντίληψης σύστημα ανάρτησης για τον εμπρός τροχό.

Στα νέα σχέδια δεν γίνεται χρήση του Aprilia Mana 850 ως βάση για τον κινητήρα, που είναι μάλλον καλό, παρότι ακόμη και τώρα ο δικύλινδρος V2 εκείνης της μοτοσυκλέτας δεν θα ήταν μακριά σε απόδοση. Με την επιλογή της CVT μετάδοσης δεν συμφωνούμε και τόσο, αλλά επειδή τα πράγαμτα εξελίσσονται, θα περιμένουμε να το οδηγήσουμε, αν τελικά πράγματι μας δώσουν μία τέτοια πρόταση. Είναι όμως βασικό που μέσα σε ενάμιση σχεδόν χρόνο, τα σχέδια επιστρέφουν ξεχνώντας το Niken.

Η Aprilia, όπως εξηγήσαμε, έχει λόγους να στοχεύει το Niken και όχι τόσο για τις λιγοστές πωλήσεις μίας τρίκυκλης μοτοσυκλέτας, αλλά έτσι κι αλλιώς επιτίθεται κατά μέτωπο στην Yamaha, τόσο με τα Tuono 660 και RS660, όσο και με το Tuareg 660 και το νέο μοντέλο που ετοιμάζει, αντίστοιχο του Tracer 700. Επίθεση παντού λοιπόν και μιας και μιλάμε για επίθεση σε γκάμα, ας μην ξεχνάμε πως παράλληλα και η Triumph κάνει ολομέτωπη επίθεση με Trident 660, Tiger 660 Sport και το νέο on-off 660 που θα δούμε αρκετά πιο μετά. Όλοι εναντίων όλων λοιπόν, ακόμη και στα τρίκυκλα…

Το Niken είναι κανονική μοτοσυκλέτα, και σπορ μάλιστα...

Η πρωταθλήτρια Ducati 998RS του Steve Hislop πωλείται προς 210.000 ευρώ [Photos]

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα που κατέκτησε το Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike το 2002
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati 998RS με την οποία ο Steve "Hizzy" Hislop κατέκτησε το Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike το 2002 έχει βγει προς πώληση, με τιμή 210.000 ευρώ και φέρει όπως είναι λογικό μία μεγάλη λίστα με έξτρα, αλλά και μεγάλη ιστορία από το παρελθόν της βρετανικής αγωνιστικής μοτοσυκλέτας.

Προσφέρεται από τον εξειδικευμένο έμπορο Girardo & Co και η μοτοσυκλέτα που κατασκευάστηκε από τη Ducati Corse, είναι η ίδια μοτοσυκλέτα που χρησιμοποίησε ο Hislop καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν του 2002 για την κατάκτηση του τίτλου με την ομάδα MonsterMob Ducati UK, η οποία διευθυνόταν από την Paul Bird Motorsport.

Όπως είναι αναμενόμενο, η μοτοσυκλέτα είναι γεμάτη αγωνιστικά εξαρτήματα, όπως ανάρτηση Öhlins βελτιωμένη από την K-Tech, εξάτμιση Blue Flame, επαναπρογραμματισμένο κινητήρα, φρένο στον αντίχειρα της και πολλά ακόμα.

ducati 998rs

Ο Hislop οδήγησε αυτή τη μοτοσυκλέτα καθ’ όλη τη διάρκεια του 2002, κερδίζοντας οκτώ αγώνες, κατακτώντας 10 pole positions και σημειώνοντας 13 ταχύτερους γύρους. Οι νίκες ήρθαν στο Silverstone, στο Knockhill και στο Brands Hatch, καθώς και από δύο στο Oulton Park και στο Cadwell Park.

Το πρωτάθλημα σφραγίστηκε στο Donington Park στον τελικό γύρο και εκεί ήταν που η Ducati κέρδισε τη θέση της στη λαϊκή παράδοση των αγώνων. Στα προκριματικά, ο Hislop έσπασε το ρεκόρ της πίστας, σημειώνοντας έναν απίστευτο χρόνο που ήταν ένα δέκατο του δευτερολέπτου ταχύτερο από τον γύρο της pole position που είχε καταφέρει ο Valentino Rossi με την εργοστασιακή μοτοσυκλέτα της Honda στο MotoGP στην ίδια πίστα εκείνη τη χρονιά! Κάτι που την σημερινή εποχή μοιάζει περισσότερο με σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Πριν από αυτόν τον τελικό γύρο, ο Hislop είχε δηλώσει: “Είμαι αποφασισμένος να αποδείξω ένα-δύο πράγματα εδώ, αφού δέχτηκα πολλή κριτική μετά την απόδοσή μου στον προηγούμενο γύρο. Σκοπεύω να γίνω ένας άξιος πρωταθλητής.”

Παρά το γεγονός ότι κατέκτησε τον τίτλο των αναβατών και βοήθησε τη MonsterMob Ducati να καταλάβει τη δεύτερη θέση στη βαθμολογία των κατασκευαστών, ο Hislop έχασε τη θέση του στη Paul Bird Motorsport στο τέλος της σεζόν!

ducati 998rs

Στη συνέχεια, η μοτοσυκλέτα παρέμεινε για 12 χρόνια ως έκθεμα στο γραφείο του Paul Bird, προτού πωληθεί στον Tony Oneil, ο οποίος την κράτησε στη συλλογή του. Ο σημερινός ιδιοκτήτης την αγόρασε το 2019, οπότε και ο κινητήρας ανακατασκευάστηκε από την Paul Bird Motorsport, ενώ η μοτοσυκλέτα τέθηκε εκ νέου σε λειτουργία ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε γύρους παρέλασης. Η Girardo & Co την περιγράφει ως αυθεντική αλλά σε πλήρως λειτουργική κατάσταση.

Εκτός από τη μοτοσυκλέτα, η δημοπρασία θα περιλαμβάνει μια αγωνιστική φόρμα του Hislop από το 2002 που φορέθηκε σε αγώνες και ένα κράνος, αντίγραφα των αυθεντικών χειρόγραφων φύλλων αγώνων της Paul Bird Motorsport από τη συγκεκριμένη σεζόν, καθώς και την τηλεμετρία δεδομένων της Magneti Marelli.

Ο Hislop, από το Hawick της Σκωτίας και με το παρατσούκλι "The Flying Haggis" παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της βρετανικής μοτοσυκλέτας. Το 1989 έγινε ο πρώτος αναβάτης που ολοκλήρωσε έναν γύρο στη Mountain Course του Isle of Man TT με μέση ταχύτητα 120 μίλια ανά ώρα (193 χ.α.ώ.), ενώ κατέκτησε 11 συνολικές νίκες στο TT μεταξύ 1983 και 2003, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων στον αγώνα Senior. Αναδείχθηκε δύο φορές πρωταθλητής του British Superbike, το 1995 και το 2002 και σκοτώθηκε σε ατύχημα με ελικόπτερο το 2003, σε ηλικία μόλις 41 ετών.